Νέα ανάλυση των δεδομένων που συλλέχθηκαν από ένα σεισμόμετρο στον Άρη αποκάλυψε ότι οι διαστημικοί βράχοι πέφτουν στον κόκκινο πλανήτη πολύ πιο συχνά από όσο υποψιαζόμασταν.

Με βάση τον αριθμό των κοντινών δονήσεων που σχετίζονται με πρόσκρουση που ανιχνεύθηκαν από το προσεδάφιο Mars InSight κατά τη διάρκεια της θητείας του, μια ομάδα επιστημόνων υπολόγισε ότι ο Άρης υφίσταται σχεδόν καθημερινές κρούσεις από βράχους στο μέγεθος μιας μπάλας του μπάσκετ που χτυπά στην επιφάνειά του.

“Αυτό το ποσοστό ήταν περίπου πέντε φορές υψηλότερο από τον αριθμό που υπολογίζεται μόνο από τις τροχιακές εικόνες”, λέει η πλανητική επιστήμονας και συν-επικεφαλής συγγραφέας Géraldine Zenhäusern του ETH Ζυρίχης στην Ελβετία.

«Σε ευθυγράμμιση με τις τροχιακές εικόνες, τα ευρήματά μας αποδεικνύουν ότι η σεισμολογία είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για τη μέτρηση των ρυθμών πρόσκρουσης».

Το Mars InSight, στα τέσσερα χρόνια που πέρασε παρακολουθώντας το εσωτερικό του Άρη έως ότου άφησε το φάντασμα στα τέλη του 2022 , έφερε επανάσταση στην κατανόησή μας για τον κόκκινο πλανήτη.

Το InSight αποκάλυψε έναν ολόκληρο πλούτο τεκτονικής και μαγματικής δραστηριότητας που προηγουμένως είχε ξεφύγει από την αντίληψή μας, ενώ αποκάλυψε επίσης την εσωτερική σύνθεση του πλανήτη .

Το άλλο κύριο πράγμα που εντόπισε το ευαίσθητο εργαστήριο ήταν οι ανεπαίσθητοι δονήσεις των βράχων που χτυπούσαν στον φλοιό του Άρη . Αυτό έδωσε στους επιστήμονες ένα νέο εργαλείο για την εκτίμηση του ρυθμού των επιπτώσεων στον Άρη, το οποίο με τη σειρά του μπορεί να βοηθήσει στη βαθμονόμηση της κατανόησής μας για τη γεωλογική ιστορία του πλανήτη.

Ο ρυθμός σχηματισμού κρατήρα σε μια πλανητική επιφάνεια μπορεί να βοηθήσει να μετρηθεί πόσο παλιά είναι αυτή η επιφάνεια. Αν γνωρίζουμε τον ρυθμό με τον οποίο εμφανίζονται αυτοί οι κρατήρες, μπορούμε να προσδιορίσουμε πόσο παλιά είναι μια δεδομένη επιφάνεια.

«Χρησιμοποιώντας σεισμικά δεδομένα για να κατανοήσουμε καλύτερα πόσο συχνά οι μετεωρίτες χτυπούν τον Άρη και πώς αυτές οι κρούσεις αλλάζουν την επιφάνειά του, μπορούμε να αρχίσουμε να συνθέτουμε ένα χρονοδιάγραμμα της γεωλογικής ιστορίας και εξέλιξης του κόκκινου πλανήτη», εξηγεί η πλανητολόγος και επικεφαλής συγγραφέας Natalia Wójcicka του Imperial. Κολλέγιο του Λονδίνου.

«Θα μπορούσατε να το σκεφτείτε ως ένα είδος «κοσμικού ρολογιού» ​​που θα μας βοηθήσει να χρονολογήσουμε τις επιφάνειες του Άρη, και ίσως, πιο κάτω, άλλους πλανήτες στο Ηλιακό Σύστημα».

Εδώ στη Γη , χιλιάδες μετεωρίτες πέφτουν κάθε χρόνο, αλλά ως επί το πλείστον αποσυντίθενται ψηλά στην ατμόσφαιρα, ενώ εμείς οι κάτοικοι της χαμηλής επιφάνειας παραμένουμε αδιάφοροι. Ο Άρης έχει ατμόσφαιρα , αλλά είναι περισσότερο από 100 φορές πιο λεπτός από τη Γη. Αυτό σημαίνει ότι ο Άρης δεν έχει την ίδια προστασία από κρούσεις. Οι βράχοι μπορούν να πέσουν από το διάστημα σχεδόν ανεμπόδιστα.

Επιπλέον, ο Άρης είναι πολύ κοντά στη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ της τροχιάς του και της τροχιάς του Δία , επομένως υπάρχουν πολλοί βράχοι στη γύρω περιοχή που συμβάλλουν σε υψηλό ποσοστό πρόσκρουσης.

Προηγούμενες εκτιμήσεις του ρυθμού πρόσκρουσης στον Άρη βασίστηκαν σε δορυφορικές εικόνες. Οι δορυφόροι στην τροχιά του Άρη τραβούν συνεχείς φωτογραφίες της επιφάνειας, καταγράφοντας την εμφάνιση νέων κρατήρων. Αυτό είναι ένα ατελές μέσο μέτρησης των επιπτώσεων από μόνο του, αλλά μέχρι το InSight, ήταν η καλύτερη διαθέσιμη επιλογή.

“Ενώ οι νέοι κρατήρες μπορούν να φανούν καλύτερα σε επίπεδο και σκονισμένο έδαφος όπου πραγματικά ξεχωρίζουν, αυτός ο τύπος εδάφους καλύπτει λιγότερο από το ήμισυ της επιφάνειας του Άρη”, εξηγεί ο Zenhäusern . «Το ευαίσθητο σεισμόμετρο InSight, ωστόσο, μπορούσε να ακούσει κάθε κρούση εντός της εμβέλειας των προσγειωμένων».

Οι ερευνητές συνδύασαν τα δύο σετ δεδομένων, μετρώντας νέους κρατήρες και παρακολουθώντας τους μέχρι τις ανιχνεύσεις InSight. Αυτό τους επέτρεψε να υπολογίσουν πόσες κρούσεις είχαν συμβεί κοντά στο σκάφος κατά τη διάρκεια ενός έτους και να το προεκθέσουν σε ένα παγκόσμιο ποσοστό πρόσκρουσης.

Αυτό αποκάλυψε ότι μεταξύ 280 και 360 κρούσεων που δημιουργούν κρατήρα άνω των 8 μέτρων (26 πόδια) συμβαίνουν στον Άρη κάθε χρόνο – με ρυθμό περίπου μία την ημέρα. Και κρατήρες πλάτους άνω των 30 μέτρων (98 πόδια) εμφανίζονται περίπου μία φορά το μήνα.

Αυτό δεν σχετίζεται μόνο με την κατανόηση της ιστορίας του Άρη , αλλά παρέχει επίσης πολύτιμες πληροφορίες για να βοηθήσει στην προετοιμασία για την ανθρώπινη εξερεύνηση του κόκκινου πλανήτη.

«Αυτό είναι το πρώτο έγγραφο του είδους του που προσδιορίζει πόσο συχνά οι μετεωρίτες προσκρούουν στην επιφάνεια του Άρη από σεισμολογικά δεδομένα – κάτι που ήταν στόχος αποστολής επιπέδου 1 της αποστολής Mars InSight», λέει ο σεισμολόγος και γεωδυναμικός Domenico Giardini του ETH Zurich. «Τέτοια δεδομένα επηρεάζουν τον σχεδιασμό για μελλοντικές αποστολές στον Άρη».

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy .

photo: pixabay