Το πείραμα έγινε τόσο διάσημο που ακόμη και η NASA ζήτησε να ρίξει μια ματιά στα ευρήματά του.

Ο εν λόγω άνθρωπος ήταν ο Michel Siffre, ο οποίος αποφάσισε να ανακαλύψει μόνος του πώς ακριβώς βιώνουν οι άνθρωποι τον χρόνο.

Για να το κάνει αυτό, μετακόμισε σε μια σπηλιά το 1962, αποκόπτοντας τον εαυτό του από τον υπόλοιπο κόσμο για δύο ολόκληρους μήνες.

Ζώντας 130 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Γης , ο Siffre δεν πήρε το ρολόι του μαζί του και έτσι δεν είχε ιδέα για το χρόνο.

Σε ηλικία 23 ετών εκείνη την εποχή, ανακάλυψε ότι χωρίς το ρολόι του, το σώμα του είχε στην πραγματικότητα το δικό του ρολόι, το οποίο τώρα είναι γνωστό ως χρονοβιολογία.

Μιλώντας στο Cabinet Magazine το 2008, ο Siffre είπε: «Αυτή η ιδέα ήρθε σε μένα — αυτή η ιδέα έγινε η ιδέα της ζωής μου. Αποφάσισα να ζήσω σαν ζώο, χωρίς ρολόι, στο σκοτάδι, χωρίς να ξέρω την ώρα.

«Επινόησα ένα απλό επιστημονικό πρωτόκολλο. Έβαλα μια ομάδα στην είσοδο του σπηλαίου. Αποφάσισα να τους τηλεφωνήσω όταν ξυπνήσω, όταν φάω και λίγο πριν κοιμηθώ. Η ομάδα μου δεν είχε το δικαίωμα να με πάρει τηλέφωνο, για να μην έχω ιδέα τι ώρα ήταν έξω.

«Χωρίς να το ξέρω, είχα δημιουργήσει το πεδίο της ανθρώπινης χρονοβιολογίας».

Ο επιστήμονας είπε ότι πέρασε το χρόνο τους δύο μήνες «διαβάζοντας, γράφοντας και κάνοντας έρευνα» στο σπήλαιο, ενώ επίσης ονειρευόταν συχνά για το μέλλον του.

Οι επιπτώσεις της ζωής σε μια σπηλιά
Εξήγησε ότι παρακολουθούσε τον εαυτό του κάνοντας δύο τεστ κάθε φορά που καλούσε την ομάδα του στην επιφάνεια, η οποία έπαιρνε τον σφυγμό του και έκανε το δικό του «ψυχολογικό τεστ».

Ο Siffre εξήγησε: «Έπρεπε να μετρήσω από το 1 έως το 120, με ρυθμό ένα ψηφίο ανά δευτερόλεπτο. Με αυτό το τεστ κάναμε μια μεγάλη ανακάλυψη: μου πήρε πέντε λεπτά για να μετρήσω μέχρι το 120. Με άλλα λόγια, βίωσα ψυχολογικά πέντε πραγματικά λεπτά σαν να ήταν δύο».

Αν και μπορεί να πιστεύετε ότι αυτό είναι πιθανώς ένα εύκολο λάθος να κάνετε ενώ ζούσατε σε μια σπηλιά για δύο μήνες, ήταν στην πραγματικότητα μια εξαιρετική ανακάλυψη σχετικά με το αποτέλεσμα της ζωής χωρίς προτροπές χρόνου.

Ο Siffre ουσιαστικά βίωνε τα πάντα δύο φορές πιο αργά από ό,τι ήταν στην πραγματικότητα.

Ο Γάλλος συνειδητοποίησε αυτή τη σκληρή συνειδητοποίηση μόνο όταν οι συνάδελφοί του τον ενημέρωσαν ότι έφτασε επιτέλους η μέρα για να ολοκληρώσει το πείραμα – κάτι που προκάλεσε σοκ, καθώς πίστευε ότι του έμεινε ένας ολόκληρος μήνας.
«Ο ψυχολογικός μου χρόνος είχε συμπιεστεί κατά δύο φορές», είπε ο Siffre.

Οι θεωρίες του Siffre
Εξήγησε ότι ερευνούσε την αποσύνδεση μεταξύ ψυχολογικού χρόνου και ενός πραγματικού ρολογιού για σαράντα χρόνια και είχε καταλήξει στη δική του θεωρία για τον λόγο που του συνέβη αυτό.

Ο Siffre συνέχισε: «Πιστεύω ότι όταν σε περιβάλλει η νύχτα – η σπηλιά ήταν εντελώς σκοτεινή, μόνο με μια λάμπα – η μνήμη σου δεν καταγράφει την ώρα.

«Ξεχνάς. Μετά από μία ή δύο ημέρες, δεν θυμάστε τι έχετε κάνει μία ή δύο μέρες πριν. Τα μόνα πράγματα που αλλάζουν είναι όταν ξυπνάτε και όταν πηγαίνετε για ύπνο. Εκτός αυτού, είναι εντελώς σκοτεινά. Είναι σαν μια κουραστική μέρα».

Αλλά ακόμα και μετά από όλα αυτά, η σειρά των 63 ημερών που υπήρχε μέσα σε μια σπηλιά δεν ήταν αρκετή για τον Siffre και αποφάσισε να επιστρέψει στο σκοτάδι μια δεκαετία αργότερα, αλλά αυτή τη φορά, θα έμενε έξι μήνες στο μια σπηλιά στο Τέξας.

Αφού διοργάνωσε δεκάδες άλλα υπόγεια πειράματα απομόνωσης χρόνου στα ενδιάμεσα δέκα χρόνια, ο γεννημένος στη Νίκαια τυχοδιώκτης αποφάσισε να απομονωθεί για μισό χρόνο για να δει τι συνέβη με το εσωτερικό του ρολόι.

Έκανε και πάλι μια άλλη απίστευτη ανακάλυψη, καθώς διαπίστωσε ότι χωρίς χρονικές ενδείξεις, οι άνθρωποι προσαρμόστηκαν σε έναν κύκλο 48 ωρών και όχι στον 24ωρο που όλοι έχουμε συνηθίσει.

Η NASA χρησιμοποίησε τα ευρήματα από τα πειράματα του Siffre για να βοηθήσει τους αστροναύτες που είχαν αναφέρει ότι αντιμετώπισαν παρόμοια προβλήματα βραχυπρόθεσμης μνήμης αφού απομονώθηκαν από εξωτερικές χρονικές αναφορές.

photo: freepik