Το Ιράν είναι εμπλεκόμενο σε όλη τη Μέση Ανατολή ενώ πέρυσι τα τάνκερ του έφτασαν μέχρι και τη Βενεζουέλα σε μία προσπάθεια αμφισβήτησης της νομιμότητας που επιβάλλουν οι ΗΠΑ με βάση τα συμφέροντά τους παγκοσμίως. Οι εκρήξεις στα διυλιστήρια της Τεχεράνης όπως μεταδόθηκαν εδώ: https://www.el.gr/diethni/terastia-pyrkagia-xespase-se-diylist/ και η βύθιση του μεγαλύτερου μεταφορικού πλοίου του Ιράν μετά από φωτιά, μέσα σε λιγότερο από μία μέρα, είναι πιθανότατα μία δολιοφθορά.
Το ποιος είναι πίσω από αυτές τις ενέργειες είναι ένα σοβαρό ερώτημα καθώς η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ είναι μέσα στους υποψηφίους έντονα. Η Σαουδική Αραβία δέχεται επιθέσεις με drones στις εγκαταστάσεις πετρελαίου της με αφορμή τον πόλεμο στην Υεμένη με τους Ιρανούς να προμηθεύουν τους Χούθι με τα απαραίτητα υλικά ενώ αρκετές φορές έχουν βάλλει και με βαλλιστικούς πυραύλους κατά εγκαταστάσεων πετρελαίου και αεροδρομίων.
Ειδικότερα, οι επιθέσεις στις εγκαταστάσεις της Aramcoστη βορειοανατολική Σαουδαραβική Χερσόνησο με πτώση της παραγωγής πετρελαίου για 2 εβδομάδες ήταν μία εκ των πλέον χαρακτηριστικών επιθέσεων που ενορχηστρώθηκε από το Ιράν κατά του Σαουδαραβικού Βασιλείου με άμεσα αποτελέσματα. Βέβαια οι Σαουδάραβες είχαν κενά στην αεράμυνά τους και πιθανότατα και τα πληρώματα των αντιαεροπορικών κοιμόντουσαν τον ύπνο του δικαίου.
Το βασικό πλαίσιο της συμφωνίας με την Ελλάδα άλλωστε είναι η μετάβαση μίας συστοιχίας αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot στο Βασίλειο για την κάλυψη κάποιου τομέα από επιθέσεις drones και εισερχόμενων βαλλιστικών πυραύλων ενώ η Σαουδική Αραβία θα αναβαθμίσει με δικά της έξοδα τα ελληνικά συστήματα.
Ως απάντηση στις επιθέσεις κατά των εγκαταστάσεων πετρελαίου, η Σαουδική Αραβία μπορεί να είναι πίσω από τις χθεσινές καταστροφές στο Ιράν και έχει πολλούς λόγους να το κάνει. Το αν η Σαουδική Αραβία έχει τους ανθρώπους και το δίκτυο για αν το κάνει είναι δύσκολο να απαντηθεί αν και οι Σαουδάραβες εμπλέκονταν στη Συρία και το Ιράκ και ουκ ολίγα περιστατικά εκτελέσεων ανθρώπων έχουν αναφερθεί τα οποία εχθρεύονταν το Βασίλειο. Με την εξεύρεση Σουνιτών εντός του Ιράν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει τις επιχειρήσεις αυτές.
Το άλλο κράτος που έχει τη δυνατότητα να το κάνει αυτό δεν είναι άλλο από το Ισραήλ το οποίο δέχθηκε τις επιθέσεις της Χαμάς η οποία υποστηρίζεται από το Ιράν με τις δύο χώρες να διεξάγουν συχνά μεταξύ τους κυβερνοεπιθέσεις όπως ήταν μία πρόσφατη ιρανική κυβερνοεπίθεση στα συστήματα ελέγχου της ύδρευσης της Dimona ή οι κυβερνοεπιθέσεις στα συστήματα των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν.
Η οργάνωση ενός τέτοιου χτυπήματος από τη Mossad είναι μέσα στις δυνατότητες της, καθόλου εύκολη υπόθεση βέβαια αλλά πιθανή αφού χρειάζονται συνήθως δύο πράγματα για την οργάνωσή της. Κατάλληλοι άνθρωποι και πολλά λεφτά. Στην περίπτωση των Ισραηλινών, αυτοί έχουν και τα δύο. Χρειάζεται εκτός των πρακτόρων της Mossad, άνθρωποι εντός του Ιράν, Σουνίτες κατά προτίμιση, με αντικαθεστωτικό ιστορικό ή λόγου να τα βάλουν με το κράτος του Ιράν και φυσικά να χρηματιστούν κάποιοι ακόμα εκτός αν βρέθηκε κάποιος άλλος ευφάνταστος τρόπος να παρεισφρήσουν στις εγκαταστάσεις πετρελαίου ή τοποθέτησης μηχανισμών στο πλοίο που τελικά βυθίστηκε.
Οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις όπως τα διυλιστήρια, τερματικοί σταθμοί, δεξαμενές πετρελαίου και φυσικού αερίου, οι σιδηρόδρομοι, σήραγγες, γέφυρες, ηλεκτροπαραγωγά εργοστάσια κάθε είδους ( τα πυρηνικά εργοστάσια δεν τα πειράζει κανείς για ευνόητους λόγους), εισόδους λιμανιών κ.α. είναι πρώτης τάξεως στόχοι για δολιοφθορές όχι μόνο σε περίοδο πολέμου αλλά και ως ανταπόδοση για κάτι.
Φυσικά μπορεί τίποτα από τα παραπάνω να μην ισχύει και το Ιράν χθες να είχε μία κακή μέρα με 2 σημαντικά ατυχήματα…
