Συγχώρεση – Η πόρτα στην ελευθερία

Η επανάσταση της αγάπης αντιπροσωπεύεται επάξια στην έννοια και πράξη της συγχώρεσης.

Όταν συγχωρούμε στην ουσία παλεύουμε με την αδικία της ζωής αγνοώντας τους νόμους της εκδίκησης.
Απελευθερώνοντας τον εαυτό μας από το οδυνηρό παρελθόν, ανακαλύπτουμε την αλχημεία της αγάπης. Δεν είναι απλό να κάνουμε την υπέρβαση του εαυτού μας ειδικά όταν εξακολουθούν να μας επιτίθενται. Ο ανεμοστρόβιλος συνήθως σαρώνει τα συναισθήματα και σκοτίζει το μυαλό, μη γνωρίζοντας που θα κατασταλάξει η σκέψη. Καθώς όλα στροβιλίζονται στο επίκεντρο της δίνης δεν σκεφτόμαστε ότι το πιο δύσκολο πράγμα είναι να βρεις μέσα στην μάχη της στιγμής, τον τρόπο που θα σε απαλλάξει από τον πόνο και την καταφρόνηση του εαυτού σου. Είναι απαραίτητο να βρεις το κλειδί εξόδου.
Είναι σημαντικό να μην συγχέεται η συγχώρεση με δικαιολογίες, καταστολή των συγκρούσεων, την αποδοχή ή την ανοχή και την ανεκτικότητα. Τη στιγμή που συγχωρείτε το άτομο που σας αδίκησε, τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο.
Η συγχώρεση έχει τη δική της αίσθηση το δικό της χρώμα και τη δική της κορύφωση, διαφορετική από οποιαδήποτε άλλη δημιουργική πράξη στο ρεσιτάλ των ανθρώπινων σχέσεων.
Υπάρχουν τέσσερα στάδια στη διαδικασία της συγχώρεσης ξεκινώντας από το κακό που προκαλεί την κρίση, προκαλεί πόνο και αποθηκεύεται μέσα μας. Πρέπει να το αναγνωρίσουμε πρώτα. Το δεύτερο στάδιο είναι όταν όλα τα αισθήματα θυμού και δίκαιης αγανάκτησης φτάνουν στην επιφάνεια με το μίσος να κυριαρχεί. Το τρίτο στάδιο είναι όταν σας δίνονται «μαγικά μάτια» για να δείτε το πρόσωπο που σας έβλαψε με μια νέα προοπτική. Σε αυτή την περίπτωση γυρίζετε πίσω τη ροή του πόνου, η μνήμη θεραπεύεται και είστε πάλι ελεύθεροι. Το τέταρτο στάδιο είναι ο τρόπος που επιδιώκεται τη συμφιλίωση με το άτομο, όταν αισθανθείτε έτοιμοι να το κάνετε.
Τα καλά νέα είναι ότι η πράξη της συγχώρεσης μπορεί να αποκομίσει επίσης τεράστια ανταμοιβή για την σωματική υγεία σας, μειώνοντας τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, μπορεί να βελτιώσει τα επίπεδα χοληστερόλης, να βελτιώσει τον ύπνο, να μειώσει τον πόνο, την αρτηριακή πίεση, τα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης και στρες.
Η επούλωση των τραυμάτων γίνεται σταδιακά όταν ασκείτε τη συγχώρεση για λίγο κάθε φορά με συγκεκριμένες πράξεις και αυτός ο τρόπος είναι πιο αποτελεσματικός γιατί όταν προσπαθούμε να είμαστε άμεσα συγχωρητικοί, συνήθως δεν το εννοούμε.
Μόνο ο Χριστός μπορεί και συγχωρεί όταν το ζητήσουμε και ο πρώτος κανόνας για εμάς στο παιχνίδι που λέγεται ζωή, είναι να μάθουμε ότι μόνο με τη βοήθειά Του όλα μπορούν να είναι εφικτά. Η πόρτα της ελευθερίας είναι πάντα ανοικτή για όσους τη βλέπουν και θέλουν να την περάσουν.
Στην εποχή μας οι περισσότεροι βλέπουν μια κλειστή πόρτα που αποξενώνει τη συνείδηση. Η αγάπη και η συγχώρεση αιωρούνται σαν αόριστες και απρόσιτες έννοιες που έριξαν άγκυρα με την ακινησία του μυαλού να βαλτώνει τα συναισθήματα. Αργά ή γρήγορα όμως έρχεται η ώρα της απόφασης. Η αδιαφορία είναι ένα δηλητήριο που απορροφά ζωτική ενέργεια και μπορεί να στερήσει το πνεύμα στη ζωή σας.
Δεν μπορείτε να λέτε ότι αγαπάτε τον “πλησίον” σας, όταν μέσα σας υπάρχει μίσος που έχει ήδη μολύνει όλο το σύστημα και τη σχέση σας με τη ζωή. Ξεχειλίζει σε άλλες πτυχές, αφού γίνεται συνήθεια-τρόπος ζωής που δηλητηριάζει την καθημερινότητα και όλες τις εμπειρίες που έχετε.
Η απώλεια της πνευματικότητας, μετατρέπει τα πάντα σε σκιές που παραμονεύουν στο παρασκήνιο προσπαθώντας να αμβλύνουν τις εύθραυστες γωνίες μας και να θαμπώσουν ή να ναρκώσουν κάθε καινούρια ενέργεια που θα επουλώσει με φως τις πληγές. Σίγουρα μέσα στο σκοτάδι μας δεν μπορούμε να βιώσουμε απόλυτα αυτό το φως, καθώς η δυσαρέσκεια δεν μας επιτρέπει να νιώσουμε αυτό που είμαστε. Όσο περισσότερο παραμένουν οι σκέψεις και τα συναισθήματα εχθρότητας μέσα μας, τόσο ασθενέστερο γίνεται το φως καταλήγοντας από τον θυμό στον τραυματισμό και την απογοήτευση. Ο θυμός διαιρεί και χωρίζει το πνεύμα με τρομακτικές συνέπειες που αντανακλώνται στο σώμα. Το πρόσωπο που κρατάει τη δυσαρέσκεια μέσα του γίνεται θύμα της δικής του οργής και πολλές φορές δεν αντιλαμβάνεται ότι βλάπτει μόνο τον εαυτό του και όχι τους εχθρούς του. Γίνονται θύματα αφού εξακολουθούν να πλέκουν αόρατα τον ιστό τους, εντείνοντας μια κατάσταση η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να περάσει στη λήθη σαν ένα απλό περιστατικό που έμεινε σαν παράδειγμα προς αποφυγή.
Είναι διαπιστωμένο από πολλές μελέτες ότι μερικοί άνθρωποι είναι πιο επιεικής και συγχωρητικοί. Το παιχνίδι των σκέψεων περιλαμβάνει τη μάθηση, την καλλιέργεια και την ανάπτυξη του μυαλού, έτσι ώστε να αντιληφθούμε και να κρίνουμε μια εσφαλμένη αντίληψη. Η απόφαση της μάθησης είναι δική μας επιλογή ανεξάρτητα από το πώς φαίνεται σε άλλους.
Αντιμετωπίζοντας τον μεγάλο φόβο
Ο πόνος ενός μπλοκαρισμένου συναισθήματος πιέζει και κλονίζει την πεποίθηση ότι είμαστε θύματα, αλλά η αδιαλλαξία μας κάνει να θέλουμε να αιτιολογήσουμε την αυτοκαταστροφική τάση μας. Έτσι παίρνουμε την πιο διχαστική και καταστροφική διαδρομή που μπορεί να μας οδηγήσει ο εγωισμός, ο οποίος δεν αφήνει την τραυματική εμπειρία να ξεχαστεί. Ανάλογα με την ένταση της εμπειρίας, ακόμη και ο ισχυρότερος άνθρωπος μπορεί να λυγίσει σαν φοβισμένο παιδί από τον εφιάλτη. Εκείνη τη στιγμή εμφανίζεται η συνειδητοποίηση των λαθών δημιουργώντας ενοχές. Η εσωτερική φωνή της λογικής που είναι η σύνδεσή μας με το Φως, σαν ψίθυρος επικοινωνεί στην αρχή με την Ψυχή μας με μια απαλή προτροπή και δεν μας αφήνει να ξεχάσουμε την αληθινή μας φύση αλλά, ο φόβος που διαιωνίζεται από τα πρέπει και τους κανόνες τυπικής κοινωνίας μας θεριεύει τον εγωισμό και αναπόφευκτα παλεύουμε. Αυτές οι στιγμές είναι κρίσιμες και όσο πιο γρήγορα αντιμετωπίσουμε τα εμπόδια τόσο πιο γρήγορα θα αντικρίσουμε και πάλι τη γαλήνη του φωτός μέσα μας.
Παρόλα αυτά η αξιοπιστία του εαυτού μας δείχνει να αμφιταλαντεύεται όταν αντικρίζει την ωμή αλήθεια γιατί το σκοτάδι μας έχει κάνει φοβισμένους και η μνήμη τρέμει και αψηφά οποιαδήποτε περιγραφή. Έτσι ενώ η απελευθέρωση βρίσκεται κοντά, η αντίδραση κάνει επίθεση και ελέγχει τη συνείδηση με τα τελευταία υπολείμματα εγωισμού.
Η συγχώρεση είναι μια επιλογή. Επιλέγετε να προσφέρετε συμπόνια στο άτομο που σας κατηγόρησε.
Κάποιοι λένε ότι συγχωρούν επειδή πιστεύουν ότι δεν έχουν άλλη εναλλακτική λύση ή επειδή η θρησκεία το απαιτεί.
Το μονοπάτι της συγχώρεσης όμως περνάει μέσα από την καρδιά, όπου τη βρίσκει ανυπεράσπιστη και ευάλωτη όπως ενός παιδιού και όσο επιμένετε στην απόφαση σας με θάρρος, η αγάπη έρχεται να κατοικήσει και απομακρύνει κάθε φοβισμένο κύτταρο του σώματος σας. Όταν συγχωρούμε τους εαυτούς μας και τους άλλους, ανοίγουμε μια νέα διάσταση στον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή και αποκτάμε τη δυνατότητα να γίνει η αρχή στην αλλαγή συνειδήσεως.
Αυτή την πανίσχυρη αλλά και οδυνηρή συγχρόνως εμπειρία θα τη θυμάστε πάντα γιατί εσείς τη δημιουργήσατε με τις νέες δυνατότητες αντίληψης που αποκτήσατε.
Εάν δεν έχετε συγχωρήσει τον πατέρα τη μητέρα, τον πρώην συνεργάτη σας ή κάποιον που σας έχει αδικήσει με τρόπο που ακόμη δεν κατανοείτε τότε δεν μπορείτε λέτε ότι ζείτε με αγάπη. Όπως καμία χρονική στιγμή δεν μπορεί να είναι ίδια με την προηγούμενη, έτσι μπορεί να αλλάξει και η ψυχική διάθεση μαζί με τις επιλογές. Μην προσπαθήσετε να πείσετε τον εαυτό σας για το ότι δεν έχετε τη δυνατότητα αλλαγής. Η αγάπη θα σας κάνει να αλλάξετε γνώμη και η αληθινή συγχώρεση θα έρθει στον καιρό της. Όταν η αγάπη ανοίγει την πόρτα, μαγεύει το πνεύμα. Διορθώνοντας τη συμπεριφορά μας για χάρη της γεννιέται σταδιακά η έντονη επιθυμία να γίνουμε η αγαπημένη ψυχή που ξέρουμε ότι είμαστε.

Δέσπω

photo pexels

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...