Σε πολλές πλούσιες χώρες, και με αυξανόμενους ρυθμούς σε χώρες με χαμηλότερα εισοδήματα, μεγάλο ποσοστό της πρόσληψης νατρίου προέρχεται από τυποποιημένα τρόφιμα, όπως το ψωμί, τα δημητριακά και τα επεξεργασμένα κρέατα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, περιλαμβανόμενων των τυριών.

Χλωριούχο νάτριο είναι το όνομα του αλατιού στη χημεία και το νάτριο είναι ένα μέταλλο που ρυθμίζει την ποσότητα του νερού στο σώμα.

Οι αρχές πρέπει να ορίσουν στρατηγικές για τη μείωση της πρόσληψης αλατιού και να προσφέρουν στους ανθρώπους πληροφορίες για να λαμβάνουν τις σωστές διατροφικές αποφάσεις, τόνισε ο γενικός γραμματέας του ΠΟΥ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους.

“Επίσης η βιομηχανία τροφίμων και ποτών πρέπει να μειώσει τα ποσοστά νατρίου στα επεξεργασμένα προϊόντα”, επεσήμανε σε ανακοίνωσή του.

Τα νέα όρια που έθεσε ο ΠΟΥ για 64 κατηγορίες τροφίμων και ποτών έχουν στόχο να καθοδηγήσουν τις αρχές των 194 χωρών μελών του στις συζητήσεις τους με τη βιομηχανία.

Για παράδειγμα, σύμφωνα με τις νέες συστάσεις του ΠΟΥ, τα πατατάκια θα πρέπει να περιέχουν το μέγιστο 500 μικρογραμμάρια νατρίου ανά 100 γραμμάρια προϊόντος, οι πίτες και τα γλυκά έως 120 μικρογραμμάρια και το επεξεργασμένο κρέας έως 360 μικρογραμμάρια.

“Η υπερβολική πρόσληψη νατρίου αυξάνει την αρτηριακή πίεση και κατά συνέπεια αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών ασθενειών”, επεσήμανε.

Οι καρδιαγγειακές παθήσεις αποτελούν τη βασική αιτία θανάτου από μη μεταδιδόμενες ασθένειες παγκοσμίως και ευθύνονται για το 32% όλων των θανάτων, σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Η υψηλή πρόσληψη νατρίου συνδέεται με την παχυσαρκία, χρόνιες ηπατικές νόσους και τον γαστρικό καρκίνο.

Ο ΠΟΥ συνιστά η κατανάλωση αλατιού να περιορίζεται σε λιγότερα από 5 γραμμάρια καθημερινά- δηλαδή λιγότερα από 2 γραμμάρια νατρίου.

Ο παγκόσμιος στόχος που είχε θέσει το 2013 ο ΠΟΥ ήταν να μειωθεί ως το 2525 κατά 30% η μέση πρόσληψη αλατιού από τους ανθρώπους, όμως “ο κόσμος δεν είναι στον σωστό δρόμο για την επίτευξη του στόχου αυτού”.