Πολλοί θεωρούν πως με την ‘αυξημένη επικινδυνότητα’ αναφερόμαστε μόνο στο ότι μπορεί να προκαλέσει πιο βαριά νόσο σε όσους νοσήσουν. Μήπως, όμως, είναι πολύ πιο επικίνδυνο να ξεφύγει η παραλλαγή Δέλτα, αφού πλέον γνωρίζουμε πως είναι πιο μεταδοτική;»

«Όπως έχω αναφέρει και παλαιότερα», τονίζει, «αναφερόμενος στη βρετανική παραλλαγή, μια παραλλαγή του κορωνοϊού που είναι 50% πιο μεταδοτική θα δημιουργούσε πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα, ακόμα και από μια παραλλαγή που θα αύξανε τη θνητότητα κατά 50%. Γιατί;

Ας υποθέσουμε πως μελετάμε μια περιοχή όπου 10.000 άτομα έχουν μολυνθεί με τον ιό. Έστω πως ο αριθμός αναπαραγωγής R ισούται με 1, πως ο κίνδυνος θνητότητας από τη μόλυνση είναι 0,6%, και πως ο χρόνος παραγωγής νέας συμπτωματικής λοίμωξης είναι 6 ημέρες. Θα έχουμε μετά από ένα μήνα (10.000 x 1^ 5 x 0,6 % = ) 60 νέους θανάτους. Εάν όμως η παραλλαγή αύξανε τη θνητότητα κατά 50%; Τότε θα περιμέναμε (10.000 x 1^ 5 x (0,6% x 1.5) = ) 90 νέους θανάτους μετά από ένα μήνα. Ας υποθέσουμε, όμως, ότι η παραλλαγή αυξάνει τη μεταδοτικότητα κατά 50%. Όπως και παραπάνω, θα περιμέναμε 456 νέους θανάτους μετά από ένα μήνα (456 = 10.000 x (1 x 1,5)^ 5 x 0.6%). Τα νούμερα είναι ενδεικτικά και οι υπολογισμοί βασίζονται σε εκτιμήσεις του Adam Kucharski της σχολής δημόσιας υγείας του Λονδίνου (LSHTM).

«’Καλύτερα’ λοιπόν», καταλήγει ο κ. Μόσιαλος, «να αυξηθεί η θνητότητα που προκαλεί μια παραλλαγή του κορωνοϊού, παρά να αυξηθεί η μολυσματικότητα μιας παραλλαγής».

_{photo eurokinissi}