Οι ερευνητές παρακολούθησαν για πέντε χρόνια 733 γυναίκες, με μέση ηλικία τα 83 έτη που δεν είχαν ήπια γνωστική εξασθένηση ή άνοια στην αρχή της μελέτης. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, 164 συμμετέχουσες (το 22%) ανέπτυξαν ήπια γνωστική εξασθένηση και 93 συμμετέχουσες (13%) εμφάνισαν άνοια. Οι συμμετέχουσες φορούσαν συσκευές καρπού για την παρακολούθηση των μοτίβων ύπνου και κιρκάδιου ρυθμού για τρεις ημέρες στην αρχή και στο τέλος της μελέτης.
Έπειτα από πέντε χρόνια, οι ερευνητές παρατήρησαν μεγάλες αλλαγές στα πρότυπα ύπνου σε περισσότερες από τις μισές συμμετέχουσες. Συγκεκριμένα, το 44% είχε σταθερό ύπνο ή μικρές βελτιώσεις στον ύπνο, το 35% είχε μειούμενο νυχτερινό ύπνο και το 21% εμφάνιζε αυξανόμενη υπνηλία. Στη συνέχεια, εξέτασαν πώς αυτές οι αλλαγές συνδέονταν με τον κίνδυνο ανάπτυξης άνοιας. Διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχουσες στην ομάδα της αυξανόμενης υπνηλίας είχαν διπλάσιο κίνδυνο άνοιας σε σύγκριση με εκείνες στην ομάδα σταθερού ύπνου. Αντίθετα, δεν βρέθηκε συσχέτιση στην ομάδα του μειούμενου νυχτερινού ύπνου.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η ημερήσια υπνηλία προκαλεί άνοια, δείχνει μόνο μια συσχέτιση. Επιπλέον σημειώνεται ότι είναι άγνωστο αν η επιδείνωση του ύπνου αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας ή αν η άνοια οδηγεί σε επιδείνωση ύπνου.

(ΑΠΕ -ΜΠΕ / Μ.Κουζινοπούλου / photo: pixabay)