Αν μεγαλώσατε παίζοντας στο δρόμο μέχρι να νυχτώσει χωρίς να σας επιβλέπει συνεχώς κάποιος ενήλικας, είναι πολύ πιθανό ο εγκέφαλός σας να έχει αναπτύξει ένα ιδιαίτερο είδος «ασπίδας».
Η ψυχολογία εστιάζει ιδιαίτερα στις γενιές που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1960 και του 1970 για να κατανοήσει την προέλευση αυτής της ψυχικής αντοχής που συχνά τις χαρακτηρίζει. Όλοι οι ψυχολόγοι συμφωνούν ότι αυτή η ανθεκτικότητα δεν προήλθε από μια τέλεια ανατροφή, αλλά μάλλον από το γεγονός ότι έπρεπε να τα βγάζουν πέρα μόνοι τους τον περισσότερο καιρό.
Μια παιδική ηλικία χωρίς σχεδόν καμία επίβλεψη
Μακριά από τα σημερινά μοντέλα γονικής μέριμνας όπου όλα μετρώνται και παρακολουθούνται, τα παιδιά εκείνης της εποχής περνούσαν ώρες ολόκληρες χωρίς την επίβλεψη ενηλίκου . Έπρεπε να επιλύουν τις δικές τους συγκρούσεις , να αντιμετωπίζουν την πλήξη χωρίς κινητό τηλέφωνο και να λαμβάνουν αποφάσεις επί τόπου . Αυτό που σήμερα θα μπορούσε να θεωρηθεί πλήρης γονική παραμέληση ήταν, εκείνη την εποχή, απολύτως φυσιολογικό.
Οι ψυχολόγοι εξηγούν ότι αυτή η έλλειψη συνεπούς παρέμβασης ανάγκασε τους νέους να αναπτύξουν σημαντικές δεξιότητες που θα αποδεικνύονταν εξαιρετικά ωφέλιμες στην ενήλικη ζωή τους. Αντιμετωπίζοντας καθημερινά προβλήματα χωρίς κάποιον ενήλικα εκεί για να τους βοηθήσει, έμαθαν να ανέχονται την απογοήτευση και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους .
Η διαφορά με την τρέχουσα εκπαίδευση
Στις μέρες μας, τα παιδιά μεγαλώνουν σε άκρως δομημένα και προστατευμένα περιβάλλοντα , όπου οι γονείς σπεύδουν με την παραμικρή πρόκληση να προσπαθήσουν να αποφύγουν οποιαδήποτε δυσφορία ή να λύσουν άμεσα οποιοδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίζουν.
Αν και οι σημερινοί γονείς μπορεί να έχουν καλές προθέσεις, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτό μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο . Μην αντιμετωπίζοντας πραγματικές προκλήσεις μόνα τους και μη βιώνοντας απογοήτευση, τα παιδιά σήμερα χάνουν πολλές ευκαιρίες να μάθουν πώς να προσαρμόζονται και να τα βγάζουν πέρα μόνα τους .
Το «τίμημα» αυτής της δύναμης
Παρά ταύτα, η ψυχολογία προειδοποιεί ότι η χρήση αυτής της «ψυχικής πανοπλίας» έχει μάλλον πικρές συνέπειες. Πολλοί σε αυτή τη γενιά παλεύουν με σοβαρές δυσκολίες στην έκφραση των συναισθημάτων τους , στο να ζητήσουν βοήθεια όταν δυσκολεύονται ή στο να αναγνωρίσουν τις δικές τους στιγμές αδυναμίας .
Αυτή η συνήθεια να πρέπει να καταπίνεις τα πάντα και να λύνεις τα πάντα μόνος σου έχει οδηγήσει πολλούς να καταπιέζουν τα συναισθήματά τους και να υποβαθμίζουν τα προσωπικά τους προβλήματα.
photo: pixabay
