Πριν από μια σημαντική εξέταση, μια συνέντευξη ή ένα δύσκολο γεγονός, είναι φυσιολογικό να αισθανόμαστε ένταση, να έχουμε ταχυκαρδία ή να δυσκολευόμαστε να συγκεντρωθούμε. Η διαφορά βρίσκεται κυρίως στη διάρκεια, την ένταση και την επίδραση στην καθημερινότητα.

Το φυσιολογικό άγχος, συνήθως συνδέεται με μια συγκεκριμένη κατάσταση και υποχωρεί όταν αυτή περάσει. Αντίθετα, στις αγχώδεις διαταραχές η ανησυχία μπορεί να είναι υπερβολική, επίμονη και δυσανάλογη με την πραγματική κατάσταση. Στη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, για παράδειγμα, η υπερβολική ανησυχία διαρκεί τουλάχιστον 6 μήνες και μπορεί να συνοδεύεται από αϋπνία, κόπωση, ευερεθιστότητα, μυϊκή ένταση, δυσκολία συγκέντρωσης ή πεπτικά προβλήματα.

Ένα απλό παράδειγμα: είναι φυσιολογικό να αγχωθεί κάποιος πριν από μια εξέταση και να ηρεμήσει όταν αυτή τελειώσει. Αν όμως κάποιος φοβάται συνεχώς ότι κάτι κακό θα συμβεί, χωρίς συγκεκριμένο λόγο, και αυτή η ανησυχία επηρεάζει την καθημερινή του ζωή, χρειάζεται αξιολόγηση από ειδικό.

Οι αγχώδεις διαταραχές αντιμετωπίζονται. Η ψυχοθεραπεία, ιδιαίτερα η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία (CBT), αποτελεί μία από τις βασικές θεραπευτικές επιλογές, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται και φάρμακα. Το σημαντικό είναι να μην θεωρείται κάθε περίοδος άγχους «διαταραχή». Όταν όμως η ανησυχία επιμένει και αρχίζει να επηρεάζει ύπνο, εργασία, σχέσεις ή γενικότερα την ποιότητα ζωής, αξίζει να ζητηθεί επαγγελματική βοήθεια.

^{photo: pixabay}