Know your enemy (δεύτερο μέρος)

Κατά τη διάρκεια της επιβίωσης, ο αντίπαλος δεν θα είναι μόνο οι άνθρωποι.

Αν και είναι πολύ πιο επικίνδυνοι από τα πλάσματα της υπαίθρου, τα τελευταία αποτελούν σαφή απειλή για την υγεία ή ακόμα και τη ζωή μας. 

      Η δεύτερη κατηγορία επικίνδυνων πλασμάτων της φύσης είναι τα αρθρόποδα. Και ξανά, η Ελλάδα είναι μια «ευλογημένη» από αυτή την άποψη χώρα, καθώς ο αριθμός αυτών που μπορούν να γίνουν επικίνδυνα για τη ζωή ή την υγεία μας, είναι περιορισμένος. 

      —Κατ’ αρχήν, το πλέον επικίνδυνο είδος που μπορεί να συναντήσει κανείς στα Ελληνικά βουνά, είναι οι σκορπιοί. Στην Ελλάδα λοιπόν υπάρχουν σε γενικές γραμμές δύο είδη σκορπιών. Οι ξανθοί σκορπιοί, που τους συναντάμε συνήθως σε παραθαλάσσιες περιοχές και κοντά σε λίμνες και ποτάμια, και οι μαύροι σκορπιοί στις ορεινές περιοχές. Οι σκορπιοί της χώρας μας δεν εντάσσονται στους θανατηφόρους για τον άνθρωπο, αλλά το τσίμπημά τους, ειδικά των ξανθών, είναι πολύ επώδυνο. Να σημειωθεί ότι σε κατάσταση επιβίωσης ο οργανισμός είναι εξασθενημένος, οπότε ίσως ένα τσίμπημα να αποβεί μοιραίο. Τους συναντάμε συνήθως κάτω από πέτρες, μέσα στην άμμο, σε εσοχές ξύλων ή πετρών, σε κουφάλες κορμών κτλ. Είναι νυκτόβιοι και για αυτό το λόγο πρέπει να θυμόμαστε κάθε πρωί να τινάζουμε τα παπούτσια μας και τα ρούχα πριν τα φορέσουμε, μήπως έχει μπει κάποιος μέσα. Παρακάτω βλέπουμε τα τρία κυριότερα είδη της χώρας μας.

 https://www.youtube.com/watch?v=zoO1148bADg

Το τσίμπημα των μη θανατηφόρων σκορπιών μοιάζει λένε με αυτό της σφήκας, αλλά σε πιο οδυνηρό βαθμό. Αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο. Παρουσιάζει πρήξιμο και μια πορφυρή απόχρωση στο δέρμα, ακολουθεί σε διάστημα 5-60 λεπτών έντονος πόνος και το σημείο του τσιμπήματος είναι ευαίσθητο στην ψηλάφηση. Το ελαφρό χτύπημα προκαλεί πόνο ή αίσθημα καύσου που μεταναστεύει μέσω του άκρου προς το υπόλοιπο σώμα. Η ευαισθησία και ο ελαφρύς πόνος μπορεί να μείνουν από 10 μέρες έως δύο βδομάδες. Μερικές φορές παρατηρείται μούδιασμα, ναυτία, πυρετός, δυσκολία στην ομιλία, κράμπες στο στομάχι, σπασμοί και σοκ. Λέγεται ότι λίγα δευτερόλεπτα εναπόθεσης ζεστού νερού στην πληγείσα περιοχή είναι αρκετά για να απαλυνθεί ο πόνος. Οι 50 βαθμοί Κελσίου ας πούμε, είναι καλοί για τσιμπήματα όλων των αρθρόποδων, καθώς η θερμότητα διαλύει όλες τις πρωτεϊνικής φύσεως τοξίνες τους.

 —Επόμενος ενοχλητικός επισκέπτης είναι οι αράχνες. Στην Ελλάδα τα επικίνδυνα είδη είναι μόνο δύο, ή σχεδόν δύο, καθώς εκτός από την επικίνδυνη Μαύρη Χήρα, η Καφέ ερημίτισσα πάρα πολύ σπάνια είναι θανατηφόρα. Η Μαύρη Χήρα λοιπόν ζει κυρίως σε πεδιάδες. Περιττό να αναφερθεί ότι δεν είναι και ότι πιο συνηθισμένο. Το πώς μοιάζουν φαίνεται στο παρακάτω βίντεο.

 https://www.youtube.com/watch?v=FgdZdQHYhF4

  —Στην ύπαιθρο επίσης συναντάμε και τσιμπούρια. Είναι αρθρόποδα που απομυζούν αίμα από τον άνθρωπο ή τα ζώα. Οι ιδανικότερες συνθήκες για να μολυνθούν άνθρωποι ή ζώα επικρατούν την άνοιξη και το φθινόπωρο. Στη χώρα μας, τσιμπούρια βρίσκονται κυρίως στα βοοειδή, πρόβατα, κατσίκες (μέχρι και το 70% ενός κοπαδιού μπορεί να έχει μολυνθεί), σκύλους, ιπποειδή, πτηνά κτλ. Για το λόγο αυτό, οι πιθανότητες να προσκολληθεί ένα τσιμπούρι πάνω μας αυξάνονται κατά πολύ αν τύχει να μείνουμε μέσα ή δίπλα σε κάποιο πρώην στάβλο, μαντρί κτλ. Καλό λοιπόν να τα αποφεύγουμε. Επικίνδυνο μπορεί να γίνει αν και μόνο αν τύχει να μεταφέρει κάποια ασθένεια. Συνίσταται κάθε πρωί να κάνουμε έλεγχο του σώματος για πιθανούς ανεπιθύμητους επισκέπτες. Τα δύο πιο βασικά είδη είναι αυτά:

 

 

  —Ψύλλοι. Ίσως όχι τόσο επικίνδυνοι, ίσως όχι καν τόσο συνηθισμένοι, αλλά σίγουρα ενοχλητικοί. Υπάρχουν εκεί όπου υπήρχαν ή υπάρχουν ζώα, με προτίμηση σκύλους, γάτες, ποντίκια, ασβούς, γουρούνια. Γεννούν σε βρώμικα, σκονισμένα μέρη. Τρέφονται με αίμα και είναι οι καλύτεροι άλτες της φύσης. Οι ψύλλοι συνήθως τσιμπούν τους ανθρώπους στα πόδια ή τους αστραγάλους, με 2-3 τσιμπήματα στη σειρά, αφήνοντας μικρά κόκκινα σημαδάκια.

 

—Τέλος, τα μυριάποδα και οι σαρανταποδαρούσες, δεν είναι θανατηφόρα, αλλά τσιμπούν. Καλό είναι, όπως και στην περίπτωση όλων των αρθρόποδων, να τινάζουμε το σάκο, τα ρούχα και τα παπούτσια μας ώστε αν έτυχε και βρέθηκε κάποιο τέτοιο ζωάκι μέσα τους, να φύγει.

 

      Ο κοινός παρονομαστής όλων αυτών είναι ένας. Καλή καθαριότητα (το δυνατόν τέλος πάντων) των ρούχων και παρατήρηση του σώματος για τυχόν προσκολλημένα τσιμπούρια  ή σημάδια από ψύλλους, καθώς επίσης και σωστή επιλογή χώρου διανυκτέρευσης. Όλοι έχουμε ακούσει ιστορίες από τον πόλεμο του 1940, όπου οι στρατιώτες, για να αποφύγουν το κρύο, κοιμούνταν σε κοτέτσια ή στάβλους (των ούτως ή άλλως υπανάπτυκτων χωριών της Β. Ηπείρου) με αποτέλεσμα να κολλάνε ψείρες κτλ. Μακριά από κτίρια που χρησιμοποιήθηκαν σαν στάβλοι!

      Με προσοχή και επιμέλεια, αυτός ο βραχνάς των εντόμων, μπορεί να εξαλειφθεί πριν καν εκδηλωθεί. Αν ξέρεις τι να περιμένεις, ξέρεις και πού να το περιμένεις.

 ΔΙΟΝΥΣΟΣ1991ΕΛ    

Tο el.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο κάτω από  το άρθρο, μόνο από όσους και όσες έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία DISQUS. Ο καθένας και η κάθε μία έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Αυτό όμως  δεν σημαίνει ότι το el.gr υιοθετεί τις απόψεις αυτές. Επίσης ξεκάθαρα θα διαγράφουμε  συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια αμέσως μόλις τα εντοπίσουμε  ή αμέσως μόλις μας καταγγελθούν. Ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και το el.gr δεν φέρει καμία νομική ή άλλη ευθύνη, αφού στο διαδίκτυο ανωνυμία δεν υπάρχει.