Προβλήματα στην ΕΑΒ εν μέσω αναβάθμισης των F-16

Η Ε.Α.Β. (Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία) είναι μία κρατική εταιρεία η οποία υπάγεται στο Υπουργείο Οικονομικών και ουσιαστικά είναι ο βασικός συντηρητής του στόλου αεροσκαφών της πολεμικής μας αεροπορίας ( από τα F-16 μέχρι τα Canadair και το πρωθυπουργικό αεροσκάφος), έχει μπεί σε απεργιακό κλοιό και αυτό γιατί το Υπουργείο Οικονομικών περικόπτει επίδομα το οποίο αντιστοιχεί στο 10% του μισθού των εργαζομένων.

Η προηγούμενη διοίκηση της ΕΑΒ δεν είχε κάνει αποδεκτή την πρόταση του Υπ. Οικ. για αυτή την περικοπή αλλά και η καινούρια διοίκηση δεν απάντησε ποτέ στο αίτημα του Υπ. Οικ. το οποίο έληξε με το πέρας του Απριλίου οπότε και οι εργαζόμενοι της εταιρείας ξεκίνησαν απεργία.

Το αν οι εργαζόμενοι έχουν δίκαιο ή όχι δεν αποτελεί αντικείμενο του άρθρου. Το βασικό ζήτημα είναι ότι από τα πολλά χρόνια συνεχόμενης κακοδιαχείρισης των αμυντικών βιομηχανιών έχουν χαθεί πολύτιμα προγράμματα, τεχνικό προσωπικό και πάνω από όλα χρήματα που δε μας περισσεύουν.

Όλες οι αμυντικές εταιρείες που ανήκουν στο κράτος θα έπρεπε κανονικά να περάσουν στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, να βρίσκονταν οι κατάλληλοι επενδυτές και να ιδιωτικοποιούνταν οι εταιρείες με το Ελληνικό Δημόσιο να κρατά ένα ποσοστό τους και αυτές να λειτουργούσαν όπως οι αντίστοιχοι ξένοι αμυντικοί κολοσσοί του δυτικού κόσμου, διοικητικά και σα σκέψη, έτσι ώστε να αναπτυσσόταν ο κλάδος που έχουν τόσο πολύ ανάγκη οι Ένοπλες Δυνάμεις ως καθαρά ιδιωτικός τομέας και με την ελευθερία που διακατέχει των ιδιωτικό κλάδο να αναπτυχθεί η βιομηχανία. Αν το Ελληνικό Δημόσιο κατέχει ποσοστό των εταιρειών, μπορεί να κατευθύνει κονδύλια ανάπτυξης για συγκεκριμένα συστήματα που οι Ένοπλες Δυνάμεις θεωρούν ότι χρειάζονται. Ανάπτυξη εγχώριας βιομηχανίας σημαίνει και μείωση της εξάρτησης κατά ένα βαθμό από τον ξένο παράγοντα. Παράδειγμα τα υπέρογκα ποσά που ζητούνται για σχεδίαση, κατασκευή, μετατροπή, φόρτο μάχης, συστήματα, εκπαίδευση και συντήρηση ενός πλοίου σε βάθος χρόνου από την κατασκευάστρια χώρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ζήτημα των γαλλικών FTI (δ ιαβάστε εδώ: https://www.el.gr/war/ellas/thriler-me-tis-gallikes-fregates-p/ )που η Ελλάδα προτίθεται να αγοράσει από τη Γαλλία. Αν κάποια συστήματα ή το σκάφος ήταν εγχώριο, το κόστος θα κατέβαινε.

Κάποια στιγμή στη χώρα μας πρέπει να καταλάβουμε ότι η άμυνα είναι ένα ακριβό σπόρ το οποίο χρειάζεται πολύ χρήμα για να είναι αποτελεσματικό και ακόμα περισσότερο για να δημιουργηθούν προϊόντα ποιότητας . Χρήματα χρειάζονται και για την προσέλκυση του κατάλληλου προσωπικού(μηχανικοί, τεχνικοί και προγραμματιστές) οι οποίοι δε μπορείς να τους δίνεις μισθούς που δεν είναι αντάξιοι των δυνατοτήτων τους, οπότε και φεύγουν στο εξωτερικό.

Άμυνα = Χρήματα

Επιστρέφοντας στο ζήτημα της Ε.Α.Β. τα F-16 θα αναβαθμιστούν με το χρονοδιάγραμμα να δίνει ολοκλήρωση του προγράμματος, χωρίς καθυστερήσεις φυσικά, το… 2027! Εν μέσω κρίσης που κάθε αεροσκάφος μας χρειάζεται και θα έπρεπε να αυξηθεί η παραγωγή για να ολοκληρωθεί η αναβάθμιση όλων των αεροσκαφών το δυνατόν νωρίτερα και να μη μένουν τα αεροσκάφη για πολύ χρόνο στα υπόστεγα της εταιρείας και έτσι να λογίζονται εκτός της μάχιμης ισχύος της αεροπορίας. Με απεργίες θα τελειώσουμε την.. επόμενη δεκαετία.

Χρειάζεται αλλαγή του τρόπου σκέψης της πολιτικής ηγεσίας του τόπου ως προς τον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας αλλιώς η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να εξαρτάται για τα πάντα από τρίτους με ότι αυτό συνεπάγεται.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •