Στο σύγχρονο πόλεμο η τακτική αυτή εξακολουθεί να χρησιμοποιείται αφού τα χρήματα σε αυτές τις περιπτώσεις δίνονται και με το παραπάνω. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα που μας αφορά είναι αυτό της Τουρκίας η οποία κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου έχει χρηματοδοτήσει πλείστες ομάδες ισλαμιστών ανταρτών στο έδαφος της Συρίας όπως για παράδειγμα η μονάδα Νουρεντίν Αλ Ζίνκι η οποία αποτελούνταν κυρίως από Οϊγούρους Τούρκους από την Κίνα, το Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν κτλ.

Για την περαιτέρω κάλυψη των αναγκών της η Τουρκία ουσιαστικά έχει προσλάβει και εξοπλίσει όλους τους ισλαμιστές αντάρτες που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις της στο Αφρίν, την Ιεράπολη Συρίας και την πιο πρόσφατη επιχείρηση κατά των Κούρδων της  Βόρειας Συρίας. Αφού τελείωσαν τη δουλειά, έστειλε 4.000 από αυτούς με αερομεταφορά στη Λιβύη για την υποστήριξη της εκεί κυβέρνησης του GNA καθώς ο GNA στερείται ικανού αριθμού προσωπικού.

Παρά το κόστος, αν και οι Σύριοι ισλαμιστές έρχονται αρκετά φθηνοί αφού δεν υπάρχει άλλος να τους χρηματοδοτήσει, η Τουρκία καταφέρνει να μην εμπλέκει δικούς της στρατιώτες στις επιχειρήσεις και έτσι κρατά τις απωλειές της χαμηλές και τη “μουρμούρα” στο εσωτερικό της σχετικά μικρή. Ωστόσο, οι μισθοφορικές δυνάμεις δεν είναι τόσο αποτελεσματικές πολλές φορές οπότε η εμπλοκή μαζί με αυτές και αριθμού τουρκικών στρατευμάτων κρίνεται επιβεβλημένη σε ρόλους στοχοποίησης, κατεύθυνσης πυρών, χειριστές αρμάτων κτλ.

Βλέπουμε ότι οι Τούρκοι δε διστάζουν να χρησιμοποιούν ξένους στο στρατό για διάφορες επιχειρήσεις τους με ένα αποδεκτό οικονομικό κόστος, οι ισλαμιστές μισθοφόροι είναι πολύ αναλώσιμοι. Αναμένεται ότι σε περίπτωση σύρραξης με εμάς θα εφαρμόσει το ίδιο καθώς οι απώλειες δε θα είναι 16 άτομα σε 15 μέρες όπως στη Συρία, 16 θα σκοτωθούν το πρώτο λεπτό από τις βολές του ελληνικού πυροβολικού μόνο στον Έβρο..

φωτο screenshot