Ο σχεδιασμός των Ταϊβανέζων προβλέπει το πρώτο σκάφος να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2024 και για να πετύχουν αυτό το χρονοδιάγραμμα, προέβησαν σε συγκεκριμένες ενέργειες οι οποίες μειώνουν τις πιθανότητες λάθους κατά τη διάρκεια της ναυπήγησης, πράγμα που θα οδηγούσε σε καθυστερήσεις και επανασχεδιάσεις.

Για να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο το Υπουργείο Αμύνης της Ταϊβάν προχώρησε στην προσπάθεια να συμβουλευτεί γι αυτό το πρόγραμμα, Αμερικανούς, Ευρωπαίους και Ιάπωνες εμπειρογνώμονες από εταιρείες του χώρου που έχουν μεγάλη εμπειρία στη ναυπήγηση υποβρυχίων. Για την εκπαίδευση του προσωπικού που θα εμπλακεί στη ναυπήγηση των υποβρυχίων, η Ταϊβάν προσέλαβε συνταξιοδοτημένους Ιάπωνες μηχανικούς που παλαιότερα εργάζονταν για τη Mitsubishi Heavy Industries, κατασκευάστρια επί δεκαετίες, των ιαπωνικών υποβρυχίων.

Το υποβρύχιο που σχεδιάστηκε είναι ένα επιθετικό υποβρύχιο με πρόωση από σύστημα ντιζελο-ηλεκτροκινητήρων (SSK) ακολουθώντας την πεπατημένη οδό που ακολουθείται στα υποβρύχια τα τελευταία 20 χρόνια. Η μακέτα που παρουσίασαν οι Ταϊβανέζοι εικονίζεται στη φωτογραφία του άρθρου και δημοσιεύθηκε από το Ταϊβανέζικο Υπουργείο Αμύνης παλαιότερα.Παρά το γεγονός ότι η Ταϊβάν εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό για καίρια οπλικά συστήματά της από τις Η.Π.Α., προχώρησε το πρόγραμμα του εγχώριου υποβρύχιου της πολύ μεθοδικά ενώ δε δίστασε να λάβει όλα εκείνα τα μέτρα που θα της επιτρέψουν να χτίσει τεχνογνωσία και  μία κλάση υποβρυχίων εγχώρια σχεδιασμένων και ναυπηγημένων. Δε δίστασαν να ψάξουν για τεχνικές οδηγίες στο εξωτερικό αλλά και να φέρουν κόσμο από την Ιαπωνία για να πετύχει αυτό που σχεδιάζουν. Το παράδειγμα είναι αρκετά καλό για τη χώρα μας και ίσως θα έπρεπε να δοθεί λίγη προσοχή στο πως οι Ταϊβανέζοι έστησαν το όλο πρόγραμμα.