Αυτή τη φορά όμως, ο αρμόδιος γραμματέας του Υφυπουργείου Έρευνας και Μηχανικής Κ. Mike Griffin έκανε κάποιες σημαντικές δηλώσεις που αφορούν την τοποθέτηση ικανών όπλων λέϊζερ σε αεροσκάφος. Πιο συγκεκριμένα ο Griffin είπε:

“Για να εξοπλίσουμε ένα αεροσκάφος με τα λέιζερ που θεωρούμε απαραίτητα όσον αφορά ισχύ τους…και να τα στείλουμε σε υψόμετρα όπου η ατμοσφαιρική διαταραχή θα μπορεί να μετριαστεί κατάλληλα, όλα αυτά δε μπορούν να τοποθετηθούν σε μία μόνο πλατφόρμα. Είμαι πολύ σκεπτικός για το αν μπορούμε να βάλουμε ένα λέιζερ σε ένα αεροσκάφος και με αυτό να καταρρίψουμε επερχόμενο εχθρικό πύραυλο ακόμα και από μικρή απόσταση.”

Κατά το Γραμματέα κ. Griffin ακόμα δεν είναι στις τεχνολογικές δυνατότητες των Η.Π.Α. να τοποθετηθεί επιτυχώς ένα λέϊζερ πάνω σε αεροσκάφος με σκοπό την κατάρριψη με αυτό επερχόμενων βαλλιστικών πυραύλων. Αυτό συμβαίνει καθώς υπάρχουν πολλά προβλήματα τεχνολογικής φύσεως , με το βασικότερο από αυτά να είναι το ότι τ αεροσκάφος θα πρέπει αν φέρει μια μεγάλης ισχύος πηγή ενέργειας έτσι ώστε να τροφοδοτήσει επαρκώς το λέϊζερ αλλά και τις πτητικές λειτουργίες του αεροσκάφους. Το πρόβλημα γίνεται πιο δύσκολο αν αναλογιστεί κανείς και την αλλαγή της ατμόσφαιρας στα μεγάλα ύψη, παράγοντας ο οποίος παίζει ρόλο καθώς επίσης και το ότι η φύση των βαλλιστικών πυραύλων τους καθιστά εξαιρετικά δύσκολους στόχους.

Η δήλωση βέβαια ότι όλα αυτά δε μπορούν να μπουν μέχρι στιγμής σε μία πλατφόρμα δείχνει αφενός μεν ότι θεωρεί ότι μελλοντικά θα καταστεί εφικτό, αφετέρου δε ότι ίσως εξετάζουν και την τοποθέτηση του συστήματος σε πολλαπλές πλατφόρμες. Οι Η.Π.Α. πάντως ξοδεύουν σταθερά στην ανάπτυξη τέτοιων όπλων αρκεί να φανταστεί κανείς ότι για παράδειγμα οι νέες φρεγάτες FFG(X) που θα ναυπηγηθούν, θα έχουν γεννήτριες που θα αποδίδουν πολύ περισσότερη ισχύ ακριβώς για να εξυπηρετηθεί στο μέλλον η εγκατάσταση στα πλοία τέτοιων όπλων.