Σε μερικές εβδομάδες, ο πόλεμος Ρωσίας-ΝΑΤΟ στην Ουκρανία πρόκειται να «κλείσει» τα 4 χρόνια.

Ωστόσο η ζοφερή πραγματικότητα με την ανασφάλεια, τους διωγμούς, ακόμα καιτις σφαγές για τους κατοίκους της Ανατολικής (κυρίως) Ουκρανίας κρατάνε εδώ και πάνω από μία δεκαετία.

Ήδη από τις αρχές του 2014 οι μάχες μαίνονταν στο Ντονμπάς, με τα τάγματα του Αζόφ και του λεγόμενου «Δεξιού Τομέα», που τροφοδοτούνταν από τη διεθνιστική Δύση, να κακομεταχειρίζονται τον ρωσικό πληθυσμό.

Για πολλά χρόνια οι κάτοικοι του Ντονμπάς, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι Ρώσοι, ένιωθαν την καθημερινή αγωνία και τον τρόμο του πολέμου.

Σήμερα, στα εδάφη που ελέγχει ο ρωσικός στρατός, βρίσκεται σε εξέλιξη μία γιγαντιαία επιχείρηση επιστροφής της τάξης και του αισθήματος ασφάλειας.

Όσοι έχουν μείνει πίσω, είτε επειδή δεν μπορούσαν να φύγουν είτε επειδή απλά… περίμεναν τους Ρώσους του Πούτιν για να τους σώσουν από το Ουκρανονάτο, βλέπουν τους Ρώσους στρατιώτες σαν απελευθερωτές.

Πρόκειται για κάτι που ο περισσότερος κόσμος στη Δύση, ιδίως όσοι δεν έχουν ιδέα για το τι συνέβαινε τις τελευταίες δεκαετίες στην Ουκρανία, δεν καταλαβαίνει και θεωρεί «προπαγάνδα».

scr