Αυτό συμβαίνει καθώς η αρχική έκδοση των μαχητικών EF-2000 Tranche-1 δε μπορεί να δεχτεί αναβαθμίσεις στα συστήματά του ή  για να τεθεί το ζήτημα σε μία πιο ορθή βάση,  το κόστος μίας αναβάθμισής του από τις χώρες αυτές κρίνεται ασύμφορο με βάση πάντα την αναλογία κόστους απόδοσης. Τα EF-2000 Tranche 1 έχουν περιορισμένες δυνατότητες ως προς συγκεκριμένους φακέλους εμπλοκών. Παρότι έχουν το εξαιρετικό ραντάρ, το Captor, η μή ύπαρξη radar τεχνολογίας AESA περιορίζει τις δυνατότητες του μαχητικού τόσο στις BVR καταστάσεις, όσο και έναντι άλλων αεροσκαφών ίδιας κατηγορίας όπως το Rafale.

Όλοι οι χρήστες που αναφέρθηκαν παραπάνω και προχωρούν στην απόσυρση των εν λόγω μαχητικών θεωρούν ότι δεν τους περισσεύουν κονδύλια για μία κίνηση αναβάθμισής τους και τόσο οι Γερμανοί, οι οποίοι θα επενδύσουν σε μαχητικά αρκετά χρήματα αλλά και στο FCAS( εφόσον προχωρήσει ) αλλά και οι Άγγλοι οι οποίοι έχουν αποφασίσει να επενδύσουν πολύ στο πρόγραμμα του Tempest και ήδη αναπτύσσουν νέο ραντάρ  τόσο για το πρόγραμμα όσο και για τα EF-2000 νεότερων εκδόσεων που διαθέτουν, ζυγίζουν πολύ το ζήτημα του κόστους και της απόδοσης  και εκεί το ισοζύγιο δείχνει αρνητικό. Η δε Αυστρία δεν έχει κανένα σκοπό να κρατήσει μαχητικά που δεν την εξυπηρετούν και κοστίζουν χρήματα.

Εκτός των χρηστών αυτών, χρήστες του τύπου είναι η Ισπανία και η Ιταλία ωστόσο, δεν έχουν αναφερθεί ακόμα από αυτές τις χώρες ειδήσεις για το μέλλον των αεροσκαφών της συγκεκριμένης έκδοσης. Τυχαίο πάντως το ότι 3 χώρες έχουν αποφασίσει να τα αποσύρουν δεν είναι και εκ των υστέρων κρίνεται ότι η Ελλάδα που σκόπευε να αγοράσει το μαχητικό, και  μάλιστα σε μεγάλο αριθμό (98), γλύτωσε από σοβαρούς μπελάδες.

Από αυτό το σημείο και έπειτα, τόσο η Γερμανία όσο και η Αγγλία θα επιθυμούσαν ίσως να κερδίσουν κάτι από την απόσυρση των μαχητικών βγάζοντάς τα στο σφυρί για κάποιον εξαγωγικό πελάτη αλλά τα μειονεκτήματα αυτά τα καθιστούν μη ανταγωνιστικά στην αγορά. Ίσως η Τουρκία έδειχνε ένα ενδιαφέρον για τα μαχητικά σε μία προσπάθεια να μετριάσει κατά κάποιο τρόπο την αγορά των Rafale από την Ελλάδα η οποία είναι δεδομένη ενώ και η αύξηση του αριθμού τους σε 40 μάλλον θα έχει πραγματοποιηθεί μέχρι το 2025. Είναι αρκετά δύσκολο πάντως να συμφωνήσει η Κοινοπραξία την εξαγωγή του μαχητικού στην Τουρκία από Αγγλία ή Γερμανία ή και τις δύο μαζί  καθώς οι Τούρκοι θα ζητήσουν άδεια να παρέμβουν στα μαχητικά σε μία προσπάθεια να τα αναβαθμίσουν με εγχώρια συστήματα τα οποία θα αναπτυχθούν πρόδρομα του προγράμματος του TF-X.

Άδοξο λοιπόν το τέλος των Tranche 1, EF-2000 και θεωρείται ότι θα ακολουθήσουν την οδό αυτή η Ισπανία και η Ιταλία οι οποίες έχουν τα ίδια μαχητικά.