Επρόκειτο για μέλι ο οποίο ζυμώνεται με νερό και στο μείγμα συχνά προστίθεντο και διάφορα μπαχαρικά ή φρούτα.

Παρότι το “mead” είχε παραδοσιακά την εικόνα του «βαρύγλυκου ποτού των Βίκινγκ» ή κάτι που θα συναντούσε κανείς μόνο σε μεσαιωνικά φεστιβάλ, πρόσφατες τάσεις στη ζυθοποιία και στα «craft» αλκοολούχα ποτά έχουν φέρει το ποτό ξανά στο προσκήνιο.

Οι σύγχρονες εκδοχές του όμως παράγονται ως ξηρά, ανθρακούχα και ελαφρύτερα ποτά, με αρώματα και υφές που θυμίζουν περισσότερο μπύρα ή ξηρό κρασί, κάνοντας το υδρόμελο πιο φιλικό στο ευρύ κοινό.

Οι παραγωγοί χρησιμοποιούν τώρα το μέλι ως βάση για πιο μοντέρνα, «clean» ροφήματα, προσθέτοντας στοιχεία όπως λυκίσκο και φρούτα ώστε να προσελκύσουν καταναλωτές που αναζητούν νέα γευστικά ερεθίσματα και φυσικά, πιο «αυθεντικά» προϊόντα.

Σε πολλές αγορές έχει ήδη παρατηρηθεί σημαντική αύξηση της ζήτησης για το υδρομέλι, τόσο σε παραδοσιακά μπουκάλια όσο και ως βάση για cocktails και ανανεωμένες εκδοχές ροφημάτων με βάση το μέλι.

Η «αναγέννηση» (έστω και με παραλλαγές) αυτού του αρχαίου ποτού αποδεικνύει ότι, ακόμη και συνταγές χιλιάδων ετών, πανάρχαιες συνταγές μπορούν να προσαρμοστούν στις σύγχρονες προτιμήσεις των ανθρώπων.

photo: pixabay