Τα πρωτόκολλα του Σαμαέλ 5

(μέρος 5ο)

Πρωτόκολλο Πέμπτο

  • 5.1 Ένα βασικό ερώτημα που εγείρεται μετά τις παραπάνω αναλύσεις, είναι το ποιά θα μπορούσε να είναι η μορφή της διακυβέρνησης κοινωνιών στις οποίες η σήψη και διαφθορά έχουν εισχωρήσει σε όλα τα επίπεδα, σε κοινωνίες στις οποίες βασιλεύει η ακολασία των ηθών και η ηθική επιβάλλεται μόνο μέσα από σκληρούς νόμους απόδοσης της διακαιοσύνης και άσκησης ενός έντονα κατασταλτικού κοινωνικού ελέγχου. Ποιά αλήθεια θα μπορούσε να είναι η μορφή της διακυβέρνησης σε κοινωνίες όπου οι ιδέες της πατρίδας και της θρησκείας καταπνίγονται από κοσμολίτικες δοξασίες;
  • 5.2 Ποιά μορφή διακυβέρνησης θα μπορούσε να δώσει κανείς σε αυτές τις κοινωνίες εκτός από την αυταρχική μορφή; Σε ένα τέτοιο σύστημα όλες οι πράξεις του πολιτικού βίου και των υπηκόων θα ρυθμίζονται μηχανικά από ένα σύστημα νέων νόμων. <b>Οι νόμοι αυτοί θα καταργούν σταδιακά μία προς μία όλες όλες τις ελευθερίες που χορηγήθηκαν από τους Έλληνες στη ζώνη επιρροής τους και η κυριαρχία μας θα εκδηλωθεί με έναν τόσο επιβλητικό αυταρχισμό, ώστε σε κάθε χρόνο και τόπο να φιμώσει όλους εκείνους τους δυσαρεστημένους ανθρώπους οι οποίοι θα θελήσουν να μας αντιπολιτευθούν.
    Ίσως κάποιος να μας πεί ότι ο αυταρχισμός για τον οποίο μιλώ είναι προχωρημένος και δεν συμβιβάζεται με τις νεότερες προόδους, αμέσως όμως θα σας αποδείξω το αντίθετο.
  • 5.3 Στις εποχές όπου ο λαός θεωρούσε τους Ελοχίμ εκφραστές της βούλησης του Θεού υποτάσσονταν απόλυτα στην απολυταρχία των Ελοχίμ. Από τότε όμως που έχουμε υποβάλλει με ένα καθαρά έντεχνο τρόπο στους ανθρώπους την ιδέα των ατομικών δικαιωμάτων και πολιτικών ελευθεριών, τα θεία πρόσωπα θεωρήθηκαν απλοί θνητοί. Η ελέω Θεού βασιλεία που αποτέλεσε τη νομιμοποιητική βάση της εξουσίας των Ελοχίμ κατέρρευσε, αφού βέβαια πρώτα αφαιρέσαμε την πίστη προς τον Θεό. Η εξουσία μεταφέρθηκε στο δρόμο, δηλαδή σε έναν χώρο δημόσιο τον οποίο μπορούσαμε να ελέγξουμε και να κυριεύσουμε.
  • 5.4 Η τέχνη των μαζών και των ατόμων που επιτεύχθηκε μεσω των νέων θεωριών και φρασεολογιών, οι οποίες αναπτύχθηκαν στα πλαίσια της ρύθμισης του κοινωνικού βίου, αποτελεί μέρος της διοικητικής μας μεγαλοφυίας, που αναπτύχθηκε με την ανάλυση, την παρατηρητικότητα, τη λεπτομερή οργανωτικότητα, και μας έκανε μοναδικούς στην επινόηση σχεδίων πολιτικής δράσης και αλληλεγγύης. Όπως είναι φυσικό οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τίποτε από όλους αυτούς τους ευφυείς τρόπους χειραγώγησης των μαζών. Εκείνοι οι οποίοι θα εξισωθούν με εμάς είναι οι <b>Ελ</b>, τους οποίους όμως μπορέσαμε να ταπεινώσουμε στα μάτια του πλήθους, γιατί αυτοί έκαναν το λάθος να σχηματίσουν φανερή εξουσία, ενώ <b>εμείς μένουμε στην αφάνεια με την μυστική μας οργάνωση</b>. Εξ’ άλλου τι τον μέλει τον κόσμο για τον κύριο που θα’ χει, τι τον μέλει αν αυτός είναι ο άρχοντας των Ελ, ή <b>ο άρχοντάς μας από το αίμα των Νεφελίμ</b>; Για σας όμως που είσατε ο εκλεκτός λαός, το ζήτημα δεν είναι καθόλου αδιάφορο.
  • 5.5 Μία παγκόσμια συμμαχία των ανθρώπων θα μπορούσε να σας υποτάξει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά θεωρούμε ότι έχετε προστατευτεί από τον κίνδυνο αυτό χάρη στα σπέρματα της διχόνοιας, τα οποία έχουμε σπείρει και τα οποία δεν μπορούν να βγούν από τον ένα λαό εναντίον του άλλου, έχουμε καλλιεργήσει εδώ και χιλιάδες χρόνια τα εθνικά και θρησκευτικά μίση μεταξύ των ανθρώπων, και για αυτό καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να βρεί βοήθεια από πουθενά. Τους οδηγήσαμε σε ένα σημείο όπου κάθε πιθανή συνεννόηση εναντίον μας να θεωρείται επιβλαβής για τα ίδια τα συμφέροντά τους. Είμαστε πανίσχυροι και πρέπει να μας λαμβάνουν υπόψη. Οι δυνάμεις δεν μπορούν να συνάψουν ούτε την ασήμαντη συμφωνία χωρίς να παίρνουμε μέρος κι εμείς.
  • 5.6 Χάρη σε μένα κυβερνούν οι βασιλιάδες. Οι προφήτες μας, μας έχουν πει ότι εμείς είμαστε οι εκλεκτοί του Θεού, ότι εμείς θα κυριαρχήσουμε στην γη και ο Θεός μας έχει δώσει την μεγαλοφυία για να κατορθώσουμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα. Αν στον αντίπαλο υπήρχε μεγαλοφυία θα ήταν ικανός να πολεμίσει εναντίον μας, αλλά οι νέοι κάτοικοι του σύμπαντος δεν έχουν τόση δύναμη όση οι παλιοί κάτοικοι. Έτσι όταν οι παλιοί κάτοικοι συναντήσουν στο πεδίο της μάχης τους καινούριους, τότε θα γίνει μάχη που ποτέ κανείς ως τώρα δεν ξαναείδε. Εκεί θα δείξουμε πόσο άχρηστοι και μιαροί είναι οι αντίπαλοί μας.
  • 5.7 Όλοι οι τροχοί του κυβερνητικού μηχανισμού, εξαρτώνται από ένα μοχλό που βρίσκεται στα χέρια μας, τον χρυσό. Η επιστήμη της πολιτικής οικονομίας, που επινοήθηκε από τους σοφούς μας, αποκαλύπτει εδώ και πολύ καιρό το ακατανίκητο γόητρο του χρυσού.
  • 5.8 Το κεφάλαιο, για να αναπτύξει ελεύθερα τις κινήσεις του, οφείλει να πετύχει το μονοπώλιο της βιομηχανίας και του εμπορίου. Το σχέδιο αυτό πραγματοποιεί ένα αόρατο χέρι σε όλο τον κόσμο. Η ελεύθερη κίνηση του κεφαλαίου θα δώσει την πολιτική δύναμη στους βιομηχάνους και ο λαός θα υποταχθεί σε αυτούς. Στις μέρες μας, μας ενδιαφέρει περισσότερο να αφοπλίζουμε τους λαούς, παρά να τους ωθούμε σε πόλεμο, μας ενδιαφέρει περισσότερο να διατηρούμε τα πάθη αναμμένα και όχι να τα καταπραύνουμε. Μας ενδιαφέρει περισσότερο να γινόμαστε κάτοχοι των ιδεών των άλλων, καθώς θα τις σχολιάζουμε, παρά καθώς θα τις αποκρούουμε.
  • 5.9 Το μεγαλύτερο μέλημα της μελλοντικής κυβέρνησής μας, είναι να εξασθενήσουμε το δημόσιο φρόνημα χρησιμοποιώντας την κριτική. Θέλουμε να κάνουμε τους λαούς να σκέπτονται, γιατί η σκέψη δημιουργεί την αντιπολίτευση, θέλουμε να μετατρέψουε τις δυνάμεις της σκέψεις σε ρητορικές αψιμαχίες.
  • 5.10 Όλα αυτά τα χρόνια οι λαοί, όπως και τα άτομα, έχουν θεωρήσει τα λόγια σαν πράγματα αρκούμενοι στην εξωτερική όψη των πραγμάτων. Σπάνια κάνουν τον κόπο να παρατηρήσουν αν επακολούθησε η εκπλήρωση όλων των υποσχέσεων που αφορούσαν τον κοινωνικό βίο. Τα σχολεία μας θα έχουν ωραία πρόσοψη για να αποδεικνύεται με έναν εύγλωτο τρόπο, η προσφορά στην γνώση και την πρόοδο.
  • 5.11 Θα οικειοποιηθούμε την φυσιογνωμία όλων των κομμάτων, όλων των τάσεων και θα διδάξουμε στους ρήτορές μας οι οποίοι θα τις επαναλαμβάνουν συνέχεια στον κόσμο, προκειμένου να εξασφαλίσουμε με αυτόν τον τρόπο την αφομοίωσή τους.
  • 5.12 Για να ελέγξουμε και να χειραγωγήσουμε την κοινή γνώμη, θα πρέπει να την κάνουμε περίπλοκη, εκφράζοντας για μεγάλα χρονικά διαστήματα πολλαπλές αντιφατικές γνώμες, ώστε οι άνθρωποι να χαθούν στον λαβύρινθό τους και να πιστέψουν τελικά ότι αξίζει καλύτερα να μην έχει κανείς καμία γνώμη πάνω στην πολιτική. Αυτά βέβαια είναι ζητήματα που η κοινωνία δεν πρέπει να γνωρίζει αν δεν επιτρέπεται να τα γνωρίζει κανείς εκτός από εκείνον ο οποίος την διευθύνει. Αυτό είναι και το πρώτο μυστικό.
  • 5.13 Το δεύτερο μυστικό, αναγκαίο για να κυβενά κανείς με επιτυχία, αναφέρεται στην αύξηση των ελαττωμάτων του λαού, των συνηθειών και παθών, ώστε κανείς να μην μπορεί να ξεκαθαρίσει αυτό το χάος, και οι άνθρωποι να φτάσουν στο σημείο της απόλυτης ασυνεννοησίας. Αυτή η τακτική θα έχει επίσης σαν συνέπεια την αύξηση της διχόνοιας μεταξύ των κομμάτων, και τη διάλυση των δυνάμεων που δεν θα θέλουν να υποταχθούν σε μας. Κάθε ατομική πρωτοβουλία θα αποθαρρυνθεί και η τακτική μας αυτή θα ειναι ισχυρότερη από τα εκατομμύρια των ανθρώπων στους οποίους έχουμε ενσπείρει τη διχόνοια. Είναι αναγκαίο να διαφθείρουμε τις ανθρώπινες κοινωνίες χρησιμοποιώντας μεθόδους που θα απαλείψουν εντελώς οποιοδήποτε αίσθημα πρωτοβουλίας. Θα οδηγήσουμε τα άτομα αυτά στο σημείο να απελπίζονται όταν βρίσκονται αντιμέτωπα με μια υπόθεση που θα απαιτεί ανάπτυξη πρωτοβουλιών για την επίτευξή της.
  • 5.14 Κάθε προσπάθεια που καταβάλλεται στο πολίτευμα απεριόριστης ελευθερίας είναι ανίσχυρη, γιατί προσκρούει στις ελεύθερες προσπάθειες των άλλων. Στα πλαίσια αυτών των κοινωνιών ελεύθερης διακίνησης αντιφατικών ιδεών, και προτύπων συμπεριφοράς δημιουργούνται οδυνηρές ηθικές ρήξεις, πλάνες και αποτυχίες.
  • 5.15 Θα κουράσουμε τόσο πολύ τους ανθρώπους με όλη αυτή την ελευθερία, ώστε θα τους εξαναγκάσουμε να μας προσφέρουν μια διεθνή εξουσία προκειμένου να συντριβούν και να συμπεριληφθούν όλες οι δυνάμεις των Κρατών στο σχηματισμό μιάς Υπέρτατης Κυβέρνησης.
  • 5.16 Πρέπει να πείσουμε τους πάντες ότι η δυναμικότερη νόμιμη αντίδρασή τους είναι οι διαδηλώσεις και οι καταλήψεις δημόσιων κτηρίων. Ο ένοπλος αγώνας πρέπει να μην υπάρχει καν στο μυαλό τους.
    (συνεχίζεται)

Απο τη σειρά βιβλίων “Γιατί και Πως Ζουν Ανάμεσά μας” του Δημοσθένη Λιακόπουλου Τόμος ΕΛ

Δέσπω