Τα πρωτόκολλα του Σαμαέλ 15

(μέρος 15ο)

Πρωτόκολλο Δέκατο Πέμπτο

  • 15.1 Τέλος όταν αρχίσουμε να βασιλεύουμε μετά την οριστική ομολογία της μηδαμινότητας όλων των υφιστάμενων κυβερνήσεων και μετά από πραξικοπήματα οργανωμένα παντού την ίδια μέρα, θα προσπαθήσουμε να μην υπάρχουν συνωμοσίες εναντίον μας. Για το σκοπό αυτό θα καταδικάζουμε σε θάνατο όσους αντισταθούν ένοπλα κατά την άνοδό μας στην εξουσία. Θα τιμωρείται επίσης με θάνατο κάθε νέα δημιουργία οποιασδήποτε μυστικής οργάνωσης. Όσες τέτοιες οργανώσεις υπάρχουν στις μέρες μας, μας είναι γνωστές, μας έχουν εξυπηρετησει και εξακολουθούν να μας εξυπηρετούν, στο τέλος όμως θα καταργηθούν, ή θα εξοριστούν σε απομακρυσμένες από την Ασία ηπείρους. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο θα μεταχειριστούμε τους κρόνιους πράκτορες που γνωρίζουν περισσότερα από όσα πρέπει. Εκείνους που θα λυπηθούμε για κάποιους λόγους, θα ζήσουν σε συνθήκες παντοτινού τρόμου.
  • 15.2 Θα ψηφίσουμε νόμο βάση του οποίου όλα τα παλιά μέλη των οργανώσεων θα πρέπει να εγκαταλείψουν την Δαδουέλ (Τακλα Μακάν) η οποία αποτελεί το κέντρο της κυβέρνησής μας. Οι αποφάσεις της κυβέρνησής μας θα είναι οριστικές και αμετάκλητες.
  • 15.3 Στις ανθρώπινες κοινωνίες που έχουμε σπείρει τόσο βαθιές ρίζες διαφωνιών και διαμαρτυριών, η τάξη είναι δυνατόν να αποκατασταθεί μόνο με αμετάκλητα μέτρα, που θα μαρτυρούν μια άκαμπτη εξουσία. Είναι ανώφελο να δίνεται προσοχή στα θύματα που πέφτουν για το μελλοντικό καλό.
  • 15.4 Καθήκον κάθε κυβέρνησης δεν είναι μόνο τα προνόμιά της, αλλά να ασκεί τα καθήκοντά της και να πετυχαίνει το καλό, έστω και με τις μεγαλύτερες θυσίες. Για να είναι μια κυβέρνηση ακλόνητη, πρέπει να περιβάλλει με αίγλη τη δύναμή της, πρέπει να υπάρχει δηλαδή μια μεγαλόπρεπη, αδιάλακτη εξουσία με έντονα τα σημάδια της απαραβίαστης θείας εκλογής. Αυτά τα χαρακτηριστικά εμφάνιζε στο παρελθόν η διοίκηση των Ελοχίμ, ο μόνος σοβαρός αντίπαλός μας μετά τον Δία και στην πρωτεύουσά του στον Όλυμπο.
    Θυμηθείτε το παράδειγμα της πλημμυρισμένης στο αίμα Γης, η οποία δεν άγγιξε ούτε τρίχα από το κεφάλι του Δία. Ο Δίας πρόλο που κυβερνούσε τυραννικά, θεοποιήθηκε στα μάτια του λαού λόγω της δύναμής του.Ο λαός δεν πειράζει εκείνον που τον υπνωτίζει με το θάρρος και την ψυχική του δύναμη.
  • 15.5 Αλλά για όσο καιρό θα περιμένουμε την άνοδό μας στην εξουσία, θα δημιουργούμε και θα πολλαπλασιάζουμε τις κρόνιες στοές σε κάθε χώρα της οικουμένης. Θα προσελκύουμε σε αυτές όλους εκείνους που είναι ή μπορούν να γίνουν αποτελεσματικοί πράκτορές μας. <b>Οι στοές μας θα αποτελούν το σπουδαιότερο γραφείο πληροφοριών μας και το κυριότερο όργανο επιρροής. Θα συγκεντρώσουμε όλες αυτές τις στοές κάτω από μια κεντρική διοίκηση, που θα αποτελείται από τους σοφούς μας και θα είναι μόνο σε μας.
  • 15.6 Οι στοές θα έχουν τον αντιπρόσωπό τους, πίσω από τον οποίο θα κρύβεται η διοίκηση, για την οποία μιλάμε, και από αυτούς τους αντιπροσώπους θα δίνονται διαταγές και μαθήματα. Θα δημιουργήσουμε μέσα σ’αυτές τον πυρήνα όλων των επαναστατικών και φιλελεύθερων στοιχείων. Τα μέλη τους θα ανήκουν σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Τα πιο μυστικά πολιτικά σχέδια θα τα γνωρίζουμε και θα τα κατευθύνουμε αμέσως από τη στιγμή της εμφάνισής τους.
  • 15.7 Μεταξύ των μελών αυτών των στοών θα περιλαμβάνονται και όλοι οι πράκτορες κάθε εθνικής αλλά και διεθνούς αστυνομίας, γιατί η υπηρεσία τους μας είναι αναντικατάστατη, δεδομένου ότι η αστυνομία μπορεί όχι μόνο να παίρνει μέτρα εναντίον των ανεπιθύμητων ισχυρογνωμόνων, αλλά και να δημιουργεί αφορμές δυσαρεσκειών.
  • 15.8 Όσοι συμμετέχουν στις μυστικές οργανώσεις είναι συνήθως φιλόδοξοι τυχοδιώκτες και ως επι το πλείστον άνθρωποι κενοί, με τους οποίους δεν θα δυσκολευτούμε να συνεννοηθούμε για την εκπλήρωση των σκοπών μας.
  • 15.9 Αν εκδηλωθούν ανωμαλίες στη στοά, αυτό σημαίνει ότι υπήρχε ανάγκη να κλονιστεί και να καταστραφεί μια πολύ σημαντική αλληλεγγύη. Αν στους κόλπους της δημιουργηθεί κάποια συνωμοσία, αρχηγός της θα είναι ένας από τους πιο πιστούς υπηρέτες μας. Είναι φυσικό να είμαστε εμείς, και όχι κάποιοι άλλοι εκείνοι που θα καθοδηγούν τις υποθέσεις των στοών, διότι γνωρίζουμε που βαδίζουμε, και γνωρίζουε τον τελικό σκοπό κάθε ενέργειας, ενώ οι άνθρωποι που θα συμμετέχουν δεν γνωρίζουν τίποτε, ούτε καν το άμεσο αποτέλεσμα, πόσο μάλλον τις μακροχρόνιες επιπτώσεις του.
  • 5.10 Ικανοποιούνται συνήθως με μια στιγμιαία επιτυχία του εγωισμού τους, όταν εκτελείται κάποιο σχέδιό τους, χωρίς καν να μπορούν να διακρίνουν ότι το σχέδιο αυτό που φαίνεται να προέρχεται από την πρωτοβουλία τους, ουσιαστικά τους υπαγορεύτηκε από μας.
  • 15.11 Οι άνθρωποι γίνονται μέλη των στοών από περιέργεια ή από ελπίδα εξασφάλισης μιας δημόσιας ωφέλειας με τη βοήθεια της στοάς, άλλοι πάλι για να μπορούν να εκφράσουν ενώπιον του κοινού τα απραγματοποίητα όνειρά τους, τα οποία και δεν στηρίζονται πουθενά. Θέλουν τη συγκίνηση της επιτυχίας και των χειροκροτημάτων και τους τα χορηγούμε άφθονα. Τους προσφέρουμε αυτή την επιτυχία για να μπορέσουμε και να εκμεταλευτούμε αυτή τη βαθιά ικανοποίηση του εαυτού τους χάρη στην οποία οι άνθρωποι δέχονται τις υπαγορεύσεις μας, χωρίς να προφυλάγονται από αυτές, γιατί έχοντας πιστέψει ότι είναι αλάνθαστοι, νομίζουν ότι εκφράζουν ατομικές ιδέες και ότι δεν οικειοποιούταν τις ιδέες των άλλων.
  • 15.12 Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο εύκολα φτάνουν και οι πιο συνετοί άνθρωποι στην ασυνείδητη απλοικότητα, αρκεί να είναι ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους, και πόσο εύκολα απογοητεύονται με την πιο μικρή αποτυχία, και πόσο δουλικά μας υπακούουν στη συνέχεια, για να εξασφαλίσουν νέες επιτυχίες. Όσο οι δικοί μας αρκούνται στο να φέρουν σε πέρας τα σχέδιά τους και περιφρονούν την επιτυχία, τόσο οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν όλα τα σχέδιά τους, για να εξασφαλίσουν επιτυχίες. Αυτή η ψυχολογία των ελληνόφρονων ειδικά διευκολύνει τεράστια το έργο της χειραγώγησής τους. Αυτοί που φαινομενικά είναι τίγρεις , έχουν ψυχή προβάτων και τα κεφάλια τους είναι εντελώς άδεια. Τους έχουμε ρίξει σαν δόλωμα το όνειρο της απορρόφισης της ανθρώπινης ατομικότητας στη συμβολική ενότητα του συνόλου.
  • 15.13 Δεν κατάλαβαν ως τώρα και δεν θα καταλάβουν ούτε στο προσεχές μέλλον, ότι αυτό το δόλωμα αποτελεί πρωταρχική παραβίαση του σπουδαιότερου νόμου της φύσης, η οποία από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας έπλασε το κάθε ον διαφορετικό απο τα άλλα, ακριβώς για να αποδεικνύεται αυτή η ίδια η ατομικότητα του κάθε όντος. Η απάτη της ισότητας είναι το κορυφαίο ίσως επίτευγμά μας.
  • 15.14 Το ότι μπορέσαμε να τους οδηγήσουμε σε αυτή τη φοβερή τύφλωση, δεν αποδεικνύει με αξιοπρόσεκτη σαφήνεια ότι το πνεύμα τους είναι πολύ περιορισμένο σε σύγκριση με το δικό μας; Αυτή η διαπίστωση αποτελεί την κυριότερη εγγύηση της επιτυχίας μας. Πόσο οξυδερκείς είμαστε εμείς οι παλιοί σοφοί που λέγαμε ότι για να πετύχει κάποιος ένα σκοπό, δεν πρέπει να διστάζει ούτε μπροστά στα μέσα που θα χρησιμοποιήσει ούτε και στον αριθμό των θυμάτων που θυσιάστηκαν. Ποτέ δεν υπολογίσαμε τα θύματα των ανθρώπων, και μολονότι έχουμε θυσιάσει πολλούς δικούς μας, έχουμε δώσει στο λαό μας τέτοια δύναμη πάνω στη γη, που δε θα τολμούσε ποτέ να ονειρευτεί.
  • 15.15 Ο θάνατος είναι το αναπόφευκτο τέλος του καθενός. Είναι προτιμότερο να επισπεύδουμε το τέλος εκείνων, οι οποίοι βάζουν εμπόδια στο έργο μας, παρά να επισπεύδουμε το δικό μας πριν την ολοκλήρωση του έργου μας. Καταδικάζουμε σε θάνατο τους κρόνιους με τέτοιο τρόπο, ώστε κανείς, εκτός από τους αδελφούς μας, να υποπτευθεί τίποτε, ούτε καν αυτά τα ίδια τα θύματα της καταδίκης μας. Πεθαίνουν όλοι, όταν αυτό είναι αναγκαίο, και ο θάνατός τους φαίνεται ότι προέρχεται από φυσικά αίτια. Αυτή η ίδια η αδελφότητα, αν και το γνωρίζει, δεν τολμά να διαμαρτυρηθεί. Τα μέτρα αυτά εξολόθρευσαν από τους κύκλους μας κάθε σπέρμα διαμαρτυρίας, και συγκράτησαν το λαό και τους πράκτορές μας σε πλήρη υπακοή.
  • 15.16 Με παρεμβάσεις μας η εφαρμογή των νόμων των ανθρώπων έχει περιοριστεί στο ελάχιστο και το γόητρό τους υποσκάπτεται από τις φιλελεύθερες ερμηνείες που έχουμε εισαγάγει. Στις εξουσίες και στα ζητήματα πλοκής και αρχών, τα δικαστήρια αποφασίζουν ό,τι τους προδιαγράφουμε και αντιλαμβάνονται τα πράγματα από τη σκοπιά που τους τα παρουσιάζουμε. Για να πετύχουμε τους σκοπούς μας χρησιμοποιούμε πρόσωπα με τα οποία κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι έχουμε σχέση, ζητούμε τη μεσολάβηση εφημερίδων και όλων των άλλων μέσων. Ακόμη και αυτοί οι ίδιοι οι πολιτικοί, καθώς και η ανώτερη διοίκηση, δέχονται τυφλά τις συμβουλές μας. Εκείνοι που υποτίθεται ότι είναι κύριοι αντίπαλοί μας πρέπει να είναι στην πραγματικότητα τα πιο πειθήνια όργανά μας.
  • 15.17 Το καθαρά ζωώδες πνεύμα των ανθρώπων δεν είναι ικανό να αναλύσει, να παρατηρήσει, και ακόμη περισσότερο να προβλέψει την κατάληξη ενός ζητήματος, εξετάζοντας απλά και μόνο τη μορφή και τον τρόπο παρουσίασής του. Μέσα από τις διαφορές που υπάρχουν στην ικανότητα σκέψης ανάμεσα σε μας και τους ανθρώπους, αντιλαμβάνεται κανείς καθαρά τη σφραγίδα της εκλογής μας και το ανθρωπιστικό μας σήμα. Το πνεύμα των ανθρώπων είναι ζωώδες και ενστικτώδες. Δεν βλέπουν, δεν έχουν τη δυνατότητα έμπνευσης και σύλληψης νέων ιδεών, και εφευρίσκουν μόνο υλικά πράγματα. Είναι φανερό λοιπόν ότι αυτή η ίδια φύση μας προόρισε να διοικήσουμε το σύμπαν.
  • 15.18 Όταν θα φτάσει ο καιρός να κυβερνήσουμε φανερά και να δείξουμε σε όλους τα αγαθά της διοίκησής μας, θα επαναθεσπίσουμε όλες τις νομοθεσίες. Οι νόμοι μας θα είναι σύντομοι σαφείς, και ακλόνητοι, χωρίς σχόλια, ώστε ο καθένας αν μπορεί εύκολα να τους μαθαίνει.
  • 15.19 Το κύριο χαρακτηριστικό αυτών των νόμων θα είναι η υπακοή στις αρχές, η οποία θα φθάνει σε ύψιστο βαθμό. Όλες οι καταχρήσεις θα εξαφανιστούν, καθώς όλοι θα ευθύνονται, μέχρι ο τελευταίος απέναντι στην ανώτερη εξουσία του εκπροσώπου του πολιτεύματος. Οι καταχρήσεις εξουσίας των κατώτερων υπαλλήλων θα τιμωρούνται τόσο αυστηρά, ώστε κανείς δεν θα τολμήσει να μετρήσει τη δύναμή του απέναντί μας. Είναι σημαντικό να παρακολουθούμε με αυστηρό βλέμμα όλες τις διοικητικές πράξεις από τις οποίες εξαρτάται η λειτουργία της κυβερνητικής μηχανής, γιατί μια πιθανή παράλυση της διοίκησης θα προκαλούσε και παγκόσμια παράλυση. Κάθε περίπτωση παρανομίας ή κατάχρησης θα τιμωρείται παραδειγματικά. Η δωροδοκία και η αλληλέγγυα συνενοχή μεταξύ των διοικητικών υπαλλήλων θα εξαφανιστού μετά τα πρώτα παραδείγματα αυστηρότατων τιμωριών. Το κύρος της εξουσίας μας απαιτεί αποτελεσματικές τιμωρίες, δηλαδή σκληρές τιμωρίες ακόμη και για τις μικρότερες παραβάσεις των νόμων, γιατί κάθε παράβαση είναι ικανή να θίξει το γόητρο της ανώτερης αρχής. Ο καταδικασμένος, έστω κι αν τιμωρηθεί αυστηρότερα για το σφάλμα του, θα πέσει σαν στρατιώτης στο πεδίο της διοικητικής μάχης για την αρχή, τους νόμους, και τις θεωρίες, που δεν θα επιτρέψουν να υπερισχύσει της δημόσιας λειτουργίας το ιδιωτικό συμφέρον, έστω και αν το επιθυμούν όλοι εκείνοι που οδηγούν το άρμα της κοινωνίας.
  • 15.20 Οι δικαστές μας θα πρέπει να γνωρίζουν ότι, αν θέλουν να καυχηθούν για κάποια ανόητη ευσπλαχνία, θα παραβιάσουν το νόμο της δικαιοσύνης, η οποία θεσπίστηκε για να συγκρατεί τους ανθρώπους, τιμωρώντας τα σφάλματά τους και όχι για να επιδεικνύει ο δικαστής την ψυχική του αγαθότητα. Τα προτερήματα αυτά επιτρέπεται να τα δείχνει κανείς στον ηθικό βίο, όχι όμως και στο δημόσιο, που αποτελεί τη βάση της διαπαιδαγώγησης, του ανθρώπινου βίου.
  • 15.21 Οι δικαστικοί υπάλληλοι δεν θα υπηρετούν πάνω από 55 χρόνια, πρώτον γιατί οι μεγαλύτεροι σε ηλικία επιμένουν με περισσότερο πείσμα στις προσχηματισμένες γνώμες τους και δείχνουν λιγότερη υπακοή στις νέες διατάξεις, και δεύτερον γιατί θα έχουμε τη δυνατότητα να <b>ανανεώνουμε το προσωπικό μας με άτομα τα οποία θα υποτάσσονται ευκολότερα σε μας.</b> Εκείνος που θα θέλει να διατηρήσει τη θέση του, θα μας υπακούει τυφλά, για να είναι άξιος της εύνοιάς μας.
  • 15.22 Γενικά μιλώντας, οι δικαστές θα εκλέγονται από μας και θα προέρχονται από εκείνες τις τάξεις των ανθρώπων που θα γνωρίζουν καλά ότι η αποστολή τους θα είναι να εφαρμόζουν τους νόμους και να τιμωρούν και όχι να ζημιώνουν το κράτος, επιδεικνύοντας την επιείκια που περιμένουν οι άνθρωποι. Επίσης οι προαγωγές θα χρησιμοποιηθούν για να διαλυθεί η ενωτική συναδελφική αλληλεγγύη και για να εξαναγκαστούν όλοι να αφοσιωθούν στα συμφέροντα της κυβέρνησης που υπηρετούν και από την οποία εξαρτάται η τύχη τους. Η νέα γενιά των δικαστών θα εκπαιδευτεί με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγονται οι καταχρήσεις που θα θίγουν την κατεστημένη τάξη των σχέσεων ανάμεσα σε μας και τους υπηκόους μας. Στις μέρες μας οι δικαστές επειδή δεν καταλαβαίνουν τον προορισμό τους δείχνουν επιείκεια σε όλα τα εγκλήματα. Οι σημερινοί κυβερνήτες, όταν διορίζουν τους δικαστές στα αξιώματά τους, δεν φροντίζουν να τους εμπνεύσουν το αίσθημα του καθήκοντος, που θα αξιώσουν από αυτούς. Με δυο λόγια δεν θέλουμε να αποδώσουμε δίκαιο, αλλά παραδειγματική τιμωρία εκείνων που θα παρεμβαίνουν στους απλούς μας νόμους.
  • 15.23 Όπως τα θηρία στέλνουν τα μικρά τους για αναζήτηση λείας, έτσι και οι άνθρωποι τοποθετούν τους υπηκόους τους σε θέσεις υπευθυνότητας και εξουσίας, χωρίς να μπουν οι ίδιοι στον κόπο να σκεφτούν και κατόπιν να εξηγήσουν το λόγο για τον οποίο υπάρχει η θέση αυτή. Γι’αυτό και οι κυβερνήσεις τους καταστρέφονται από τις ίδιες τους τις δυνάμεις, από τις πράξεις δηλαδή της διοίκησής τους.
  • 15.24 Από τα αποτελέσματα των πράξεων αυτών απορρέει ένα επιπλέον δίδαγμα για το πολίτευμά μας. Να απομακρύνουμε από όλες τις θέσεις της διοίκησής μας όλες τις φιλελεύθερες ιδέες, να αναλάβουμε εμείς οι ίδιοι την επιμόρφωση των υπαλλήλων μας, και τέλος να γίνονται δεκτοί στις θέσεις αυτές άνθρωποι με μεγάλη εμπειρία στην άσκηση της διοικητικής εξουσίας. Μπορεί κανείς ίσως να παρατηρήσει πως η απομάκρυνση παλιών υπαλλήλων θα μας στοιχίσει ακριβά. Σε αυτό θα απαντήσουμε ότι πρώτον οι απολυμένοι θα απορροφηθούν σε κάποια ιδιωτική υπηρεσία και δεύτερον ότι το κράτος μας δεν θα φοβηθεί τις υπερβολικές δαπάνες, εφόσον ο χρυσός θα βρίσκεται στα χέρια μας.
  • 15.25 Η απολυταρχία μας θα είναι συνεπής σε όλα. Η θέλησή μας θα είναι σεβαστή και χωρίς αντιρρήσεις, ό,τι διατάζουμε θα εκτελειται. Δεν θα λαμβάνουμε υπόψη καμία αντίρρηση και καμία δυσαρέσκεια, και κάθε εξέγερση θα καταπνίγεται και θα τιμωρείται παραδειγματικά. Επίσης το δικαίωμα της αναίρεσης δεν θα ασκείται πλέον από το λαό, αλλά από εμάς τους κυβερνήτες για να μη δημιουργείται η εντύπωση στο λαό ότι στηρίζουμε τις άδικες αποφάσεις των δικαστών μας. Αν όμως συμβεί κάτι τέτοιο, εμείς οι ίδιοι θα ακυρώσουμε την απόφαση αυτή τιμωρώντας τόσο παραδειγματικά τον δικαστή που δεν αντιλήφθηκε το καθήκον και τον προορισμό του, ώστε να μην επαναληφθούν ποτέ στο μέλλον παρόμοιες περιπτώσεις. Επαναλαμβάνω και πάλι ότι θα γνωρίζουμε και την πιο μικρή λεπτομέρεια στον τρόπο άσκησης της διοικητικής λειτουργίας και ότι αρκεί να επαγρυπνούμε για να μείνει ευχαριστημένος ο λαός που απαιτεί από εμάς καλή κυβέρνηση και καλό υπάλληλο.
  • 15. 26 Η κυβέρνησή μας θα έχει στο πρόσωπο του κυβερνήτη την όψη της πατριαρχικής και πατρικής εποπτείας. Ο λαός μας και οι υπήκοί μας θα βλέπουν στο πρόσωπό του ένα πατέρα που μεριμνά για όλες τις ανάγκες, για όλες τις πράξεις, για όλες τις αμοιβαίες σχέσεις μεταξύ υπηκόων και κυβέρνησης. Ποτισμένος ο λαός από τη σκέψη ότι επιθυμούμε να ζήσουμε ειρήνικά, δεν θα απορρίψει την κηδεμονία και την καθοδήγηση αυτή. Η απολυταρχία της κυβέρνησής μας θα αναγνωριστεί με ένα σεβασμό που θα αγγίζει τη λατρεία, ιδιαίτερα αν ο λαός πειστεί ότι η εξουσία μας δεν αντικαθίσταται από την εξουσία των υπαλλήλων της που παραμένουν τυφλά πιστοί σε αυτήν. Όλοι θα είναι πέρα για πέρα ευχαριστημένοι, γιατί θα έχουμε κανονίσει τα πάντα στη ζωή τους, σαν φρόνιμοι γονείς που θέλουν να αναθρέψουν τα παιδιά τους με το αίσθημα του καθήκοντος και της υπακοής. Οι λαοί σε σύγκριση με τα μυστικά της πολιτικής μας, είναι πάντα ανήλικα παιδιά, όπως και οι κυβερνήσεις τους.
  • 15.27 Όπως βλέπετε βασίζω την κυριαρχία μας πάνω στο δικαίωμα και το καθήκον. Το δικαίωμα εκπλήρωσης του καθήκοντος είναι το πρώτιστο δικαίωμα μιας κυβέρνησης, η οποία φέρεται στους υπηκόους της με τρόπο πατρικό. Έχει χρέος να χρησιμοποιεί το δίκαιο του ισχυροτέρου, προκειμένου να κατευθύνει την ανθρωπότητα σε μια τάξη που καθορίζεται από την ίδια τη φύση και χαρακτηρίζεται από την υπακοή. Τα πάντα στον κόσμο υπακούουν, αν όχι στους ανθρώπους, τουλάχιστο στις περιστάσεις, ή στην ιδιαίτερη φύση και σε κάθε περίπτωση στον ισχυρότερο. Ας γίνουμε λοιπόν ισχυρότεροι, για να πετύχουμε το επιθυμητό. Πρέπει να μάθουμε να θυσιάζουμε αδίστακτα κάποια μεμονωμένα άτομα, ακόμη και παραβιάζοντας την κατεστημένη τάξη, γιατί υπάρχει μεγάλη αναμορφωτική δύναμη στην παραδειγματική τιμωρία του κακού.
  • 15.28 Όταν ο βασιλιάς μας και υιός μου βάλει πάνω στο κεφάλι του το στέμα που θα του προσφέρει η ανθρωπότητα, θα γίνει πατριάρχης του κόσμου. Τα αναγκαία για την επίτευξη τω σκοπών μας θύματα δεν μπορούν να φτάσουν ποτέ τον αριθμό των θυμάτων που προσφέρθηκαν για πολλούς αιώνες στην μανία των μεγαλείων και των φιλοδοξιών των Ελ. Ο βασιλιάς μας θα βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με το λαό. Θα απευθύνει σε αυτόν λόγους από το βήμα, οι οποίοι θα μεταφέρονται παντού, στα πέρατα της οικουμένης με την τρέχουσα τεχνολογία.
  • 15.29 Όταν όλα ολοκληρωθούν, τότε οι άνθρωποι θα λατρέψουν εμάς, και θα απορρίψουν τον Δημιουργό. Τότε θα έχουμε πετύχει την απόλυτη νίκη.

(συνεχίζεται)

Από τη σειρά βιβλίων “Γιατί και Πως Ζουν Ανάμεσά μας” του Δημοσθένη Λιακόπουλου Τόμος ΕΛ

Δέσπω