Οι Εβραίοι και ο Μωσαϊκός νόμος σταύρωσαν τον Χριστό

Η Μεγάλη Εβδομάδα, η εβδομάδα ανάμνησης του τι τράβηξε ο Χριστούλης μας από εκείνους,

που τον νόμο και την θρησκεία του αφεντικού τους, του Γιαλνταμπαώθ – Γιαχβέ -Σατανά μάς τον κάνανε ιερό. Να θυμηθούμε δηλαδή, τι κάνανε εκείνη την εποχή που διαρκώς προσπαθούσανε να Τον στριμώξουν, να Τον συλλάβουν και να Τον σκοτώσουν.
Επειδή λοιπόν, κάποιοι υπονοούν ότι οι Εβραίοι είναι άγιοι άνθρωποι του Θεού και δεν μπορεί να σταύρωσαν τον Χριστό, ποιός Τον σταύρωσε;;; Θέλω να θυμίσω, όχι μόνο σε αυτούς, αλλά σε όλους και σε μένα, ότι τα 30 αργύρια οι Εβραίοι τα έδωσαν στον Ιούδα, για να τους παραδώσει τον Χριστό. Δεν τα έδωσαν ούτε σε σας, ούτε σε μένα, ούτε σε άλλον. Τα πήρε Εβραίος από Εβραίους!!!

Επειδή, όμως, ήταν δημοφιλής ο Χριστός, θέλανε τη βοήθεια του ρωμαϊκού κράτους. Θέλοντας τη βοήθεια του ρωμαϊκού κράτους, έπρεπε να πείσουν τον υπεύθυνο του ρωμαϊκού κράτους στην περιοχή, να τους δώσει φρουρά, τους οπαδούς του Γιαχβέ, για να τους προστατεύσουν όταν συλλάβουν τον Χριστό. Γιατί αυτοί είχαν μερικούς εν είδει αστυνομικών, εκεί στον Ναό, αλλά ήταν ασήμαντη η δύναμη. Ο κόσμος τους ρωμαίους φοβότανε.

Τους ιουδαίους τους φοβόταν, γιατί θα πήγαιναν να ρουφιανέψουν, να σπιουνιάσουν στους ρωμαίους για να τους πιάσουν. Αυτός ήταν ο φόβος των ιουδαίων, που λέει μέσα το ευαγγέλιο!!!

Κατά Λουκάν κεφ. 22

47 ῎Ετι δὲ αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ ὄχλος, καὶ ὁ λεγόμενος ᾿Ιούδας, εἷς τῶν δώδεκα, προῆγεν αὐτούς, καὶ ἤγγισε τῷ ᾿Ιησοῦ φιλῆσαι αὐτόν· τοῦτο γὰρ σημεῖον δεδώκει αὐτοῖς· ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστιν.

Κι ενώ ακόμα μιλούσε (ο Χριστός) να κόσμος που ερχόταν και ο Ιούδας, ένας από τους δώδεκα (μαθητές), ο οποίος προχωρούσε μπροστά από τον κόσμο και τους οδηγούσε. Ο Ιούδας να θυμίσω ότι ήταν ο μόνος εβραίος μαθητής του Χριστού και τον πλησίασε για να Τον φιλήσει. Μ’ αυτό το σημείο θα καταλάβαιναν ποιος είναι. Γιατί όλοι τότε, είχαν μακριά μαλλιά και λίγο μούσι και φορούσαν έναν χιτώνα. Ούτε ιντερνέτ υπήρχε τότε. Γιατί είχαν ρωτήσει κάποιοι ‘’καλά δεν τον ξέρανε;’’. Πώς να Τον ξέρουν; Τον ξέρανε όλοι; Από που; Τον είδαν 1-4 φορές; Δεν υπήρχαν φωτογραφίες ή τηλεόραση.

48 ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ᾿Ιούδα, φιλήματι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως;

O Ιησους είπε σε αυτόν· Μ’ ένα φιλί παραδίδεις τον Υιον του ανθρώπου;

49 ἰδόντες δὲ οἱ περὶ αὐτὸν τὸ ἐσόμενον εἶπον αὐτῷ· Κύριε, εἰ πατάξομεν ἐν μαχαίρᾳ;

Όταν είδαν δε αυτοί που ήταν μαζί του αυτό που έρχεται Του είπαν: ‘’Κύριε να βγάλουμε τα μαχαίρια’’ (να τους νικήσουμε να μην μπορέσουν);

50 καὶ ἐπάταξεν εἷς τις ἐξ αὐτῶν τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ οὖς τὸ δεξιόν.

Κι ένας απ’ αυτούς πλάκωσε έναν δούλο του αρχιερέα και του έκοψε το δεξί αυτί.

51 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· ἐᾶτε ἕως τούτου· καὶ ἁψάμενος τοῦ ὠτίου αὐτοῦ ἰάσατο αὐτόν.

Και είπε ο Χριστός· Αφήστε το μέχρι να γίνει. Και αφού έπιασε το αυτί του, του το θεράπευσε.

52 εἶπε δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς πρὸς τοὺς παραγενομένους ἐπ᾿ αὐτὸν ἀρχιερεῖς καὶ στρατηγοὺς τοῦ ἱεροῦ καὶ πρεσβυτέρους· ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξεληλύθατε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων.

Είπε δε στους αρχιερείς που είχαν έρθει εναντίον Του ‘’βγήκατε έξω με σπαθιά και ξύλινα ρόπαλα σαν να πηγαίνατε να πιάσετε κάποιον ληστή’’.

53 καθ᾿ ἡμέραν ὄντος μου μεθ᾿ ὑμῶν ἐν τῷ ἱερῷ οὐκ ἐξετείνατε τὰς χεῖρας ἐπ᾿ ἐμέ. ἀλλ᾿ αὕτη ἐστὶν ὑμῶν ἡ ὥρα καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ σκότους.

Όταν ήμουνα κάθε μέρα στο ιερό μαζί σας δεν πήγατε να με πιάσετε. Αλλά (αυτή είναι) τώρα ήρθε η ώρα που έχει εξουσία το σκότος να με αγγίξει.

Γιατί το σκότος; Γιατί όχι ο Σατανάς, ο Διάβολος; Διότι οι εβραίοι “εκ του πατρός του Διαβόλου εισίν.” Απ’ τον πατέρα του Διαβόλου κατάγονται!!! Από κει κρατάει η νοοτροπία τους…απ’ το σκότος!!! Όχι απ’ τον διάβολο. Απ’ τον πατέρα του διαβόλου…να λοιπόν ακόμα μια απόδειξη. Εξουσία είχε το σκότος!!! Όχι ο Διάβολος!!! Ο Διάβολος είναι κάτω από το σκότος. Αυτά είναι σημαντικά πράγματα και πρέπει να τα προσέχουμε.

54 Συλλαβόντες δὲ αὐτὸν ἤγαγον καὶ εἰσήγαγον αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχιερέως. ὁ δὲ Πέτρος ἠκολούθει μακρόθεν.

Αφού δε, Τον συνέλαβαν, Τον πήγαν και Τον έβαλαν στο σπίτι του αρχιερέα. Ο δε Πέτρος παρακολουθούσε από μακριά.

55 ἁψάντων δὲ πυρὰν ἐν μέσῳ τῆς αὐλῆς καὶ συγκαθισάντων αὐτῶν ἐκάθητο ὁ Πέτρος ἐν μέσῳ αὐτῶν.

Καθώς άναψαν φωτιά στη μέση της αυλής και κάθονταν, έκατσε κι ο Πέτρος ανάμεσά τους.

56 ἰδοῦσα δὲ αὐτὸν παιδίσκη τις καθήμενον πρὸς τὸ φῶς καὶ ἀτενίσασα αὐτῷ εἶπε· καὶ οὗτος σὺν αὐτῷ ἦν.

Τον είδε δε μια από τις παιδίσκες (τις δούλες κι όχι μόνο που είχαν οι αρχιερείς) καθώς καθόταν απ’ τη μεριά και τον φώτιζε η φωτιά και αφού τον κοίταξε καλά και είπε ‘’κι αυτός μαζί Του ήταν’’.

57 ὁ δὲ ἠρνήσατο λέγων· γύναι, οὐκ οἶδα αὐτόν.

Ο δε αρνήθηκε λέγοντας· ‘’γυναίκα δεν Τον ξέρω’’. (Ποιος; Ο Πέτρος. Έτσι; Δεν Τον ξέρω).

58 καὶ μετὰ βραχὺ ἕτερος ἰδὼν αὐτὸν ἔφη· καὶ σὺ ἐξ αὐτῶν εἶ. ὁ δὲ Πέτρος εἶπεν· ἄνθρωπε, οὐκ εἰμί.

Και μετά από λίγο άλλος που τον είδε είπε· ‘’κι εσύ απ’ αυτούς είσαι’’. Ο δε Πέτρος είπε· ‘’άνθρωπε μου, δεν είμαι’’.

59 καὶ διαστάσης ὡσεὶ ὥρας μιᾶς ἄλλος τις διισχυρίζετο λέγων· ἐπ᾿ ἀληθείας καὶ οὗτος μετ᾿ αὐτοῦ ἦν· καὶ γὰρ Γαλιλαῖός ἐστιν.

Και αφού πέρασε κάπου μια ώρα κάποιος άλλος ισχυριζότανε λέγοντας ‘’στ’ αλήθεια κι αυτός μαζί Του ήταν’’. Διότι και Γαλιλαίος είναι… ο Πέτρος. (Έτσι; Δεν ήταν εβραίος. Ήταν Γαλιλαίος. Ήταν Έλληνας.)

60 εἶπε δὲ ὁ Πέτρος· ἄνθρωπε, οὐκ οἶδα ὃ λέγεις. καὶ παραχρῆμα, ἔτι λαλοῦντος αὐτοῦ, ἐφώνησεν ἀλέκτωρ.

Είπε δε ο Πέτρος·‘’άνθρωπε δεν γνωρίζω τι λες’’. Και αμέσως ενώ ακόμα μιλούσε τότε λάλησε ο πετεινός.

Από δω βγήκε και η φράση ‘’πριν αλέκτωρ λαλήσει’’. Αλέκτωρ είναι ο πετεινός. Πριν λαλήσει ο πετεινός. Όπως του είπε ο Χριστός ‘’3 φορές θα με αρνηθείς’’. Η αποστασία θέλει 3 φορές για να ολοκληρωθεί.

61 καὶ στραφεὶς ὁ Κύριος ἐνέβλεψε τῷ Πέτρῳ, καὶ ὑπεμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, ὡς εἶπεν αὐτῷ ὅτι πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι ἀπαρνήσῃ με τρίς·

Και αφού στράφηκε ο Κύριος, ο Χριστός, είδε τον Πέτρο και θυμήθηκε ο Πέτρος τα λόγια του Κυρίου όπως του είπε ‘’πριν ο πετεινός να λαλήσει θα μ’ απαρνηθείς 3 φορές’’

62 καὶ ἐξελθὼν ἔξω ὁ Πέτρος ἔκλαυσε πικρῶς.

Και αφού βγήκε έξω ο Πέτρος έκλαψε πικρά.

63 Καὶ οἱ ἄνδρες οἱ συνέχοντες τὸν ᾿Ιησοῦν ἐνέπαιζον αὐτῷ δέροντες,

Και οι άντρες οι οποίοι Τον είχαν πιάσει (οι εβραίοι εκεί πέρα) Τον περιγελούσαν και Τον χτυπούσαν.

64 καὶ περικαλύψαντες αὐτὸν ἔτυπτον αὐτοῦ τὸ πρόσωπον καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες· προφήτευσον τίς ἐστιν ὁ παίσας σε;

Και αφού τον σκέπασαν με κάτι για να μην βλέπει γύρω Του, του ρίχνανε γροθιές στο πρόσωπο για να μην βλέπει από πού Του ‘ρχονται. Καλό σύστημα Γιαχβέ… έτσι; Του βάλανε κάτι στο κεφάλι, μια κουκούλα, ένα ύφασμα και Τον χτυπούσαν, Του ‘ριχναν μπουνιές για να μην βλέπει. Και Τον ρωτούσαν λέγοντας: ‘’Προφήτευσε. Ποιος είναι αυτός που σε χτύπησε;’’ Ωραία πράγματα… Γιαχβεδίστικα. Έτσι;

65 καὶ ἕτερα πολλὰ βλασφημοῦντες ἔλεγον εἰς αὐτόν.

Και άλλα πολλά βλαστημώντας Τον Του έλεγαν.

66 Καὶ ὡς ἐγένετο ἡμέρα, συνήχθη τὸ πρεσβυτέριον τοῦ λαοῦ, ἀρχιερεῖς καὶ γραμματεῖς, καὶ ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον ἑαυτῶν λέγοντες· εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, εἰπὲ ἡμῖν.

Και καθώς ξημέρωσε, μαζεύτηκαν οι πρεσβύτεροι, οι γέροντες, του λαού, οι μεγαλοπαπάδες- οι μεγαλοιερείς των εβραίων και του Γιαχβέ και οι μεγαλοθεολόγοιΚαι τον πήγαν στο συνέδριο τους λέγοντας: ‘’Αν εσύ είσαι ο Χριστός (ο κεχρισμένος, αυτός που έχει το χρίσμα του Μεσσία δηλαδή), πες το μας’’

67 εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἐὰν ὑμῖν εἴπω, οὐ μὴ πιστεύσητε,

Τους είπε: ‘’κι αν σας το πω, δεν θα με πιστέψετε

68 ἐὰν δὲ καὶ ἐρωτήσω, οὐ μὴ ἀποκριθῆτέ μοι ἢ ἀπολύσητε·

Κι αν δε, σας ρωτήσω εγώ, σας πω πράγματα, και δεν μπορέσετε να μου απαντήσετε, να με αντικρούσετε, θα με αφήσετε ελεύθερο;

69 ἀπὸ τοῦ νῦν ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καθήμενος ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ.

Από τώρα βρίσκεται ο υιός του ανθρώπου (ο Χριστός δηλαδή) καθισμένος της δυνάμεως του Θεού.

70 εἶπον δὲ πάντες· σὺ οὖν εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ; ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς ἔφη· ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐγώ εἰμι.

Είπαν όλοι: ‘’Εσύ λοιπόν είσαι ο υιός του Θεού;’’ Ο δε (Χριστός) είπε προς αυτούς: ‘’εσείς λέτε ότι είμαι’’.

71 οἱ δὲ εἶπον· τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτυρίας; αὐτοὶ γὰρ ἠκούσαμεν ἀπὸ τοῦ στόματος αὐτοῦ.

Αυτοί είπαν: ‘’Τι ακόμη ανάγκη μαρτυρίας έχουμε; Διότι οι ίδιοι το ακούσαμε από το στόμα Του’’.

Κατά Λουκάν κεφ.23

 1 Καὶ ἀναστὰν ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτῶν ἤγαγον αὐτὸν ἐπὶ τὸν Πιλᾶτον.

Και αφού σηκώθηκε όλο αυτών το πλήθος Τον οδήγησε στον Πιλάτο.

Μιλάμε για τους πρεσβύτερους, δηλαδή το συμβούλιο των γεροντότερων. Μλάμε για όλους τους γραμματείς, τους φαρισαίους, αρχιερείς, ό,τι υπήρχε, όλο το κακό συναπάντημα, ήταν εκεί αποφασισμένοι να σκοτώσουν τον Χριστό, γιατί έδωσε ο Θεός εξουσία στο σκότος.

2 ἤρξαντο δὲ κατηγορεῖν αὐτοῦ λέγοντες· τοῦτον εὕρομεν διαστρέφοντα τὸ ἔθνος καὶ κωλύοντα Καίσαρι φόρους διδόναι, λέγοντα ἑαυτὸν Χριστὸν βασιλέα εἶναι.

Άρχισαν δε να Τον κατηγορούν λέγοντας: ‘’Αυτόν Τον βρήκανε να διαστρέφει, να παρακινεί τα πάντα, το έθνος όλο, και να μας εμποδίζει να δίνουμε φόρους στον Καίσαρα, λέγοντας για τον εαυτό Του ότι είναι ο κεχρισμένος βασιλιάς’’.

Οι εβραίοι βέβαια, που αλλού θα το πήγαιναν; Στο χρήμα θα το γύριζαν…δε μας αφήνει να σου δώσουμε λεφτά…

3 ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐπηρώτησεν αὐτὸν λέγων· σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν ᾿Ιουδαίων; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ ἔφη· σὺ λέγεις.

Ο δε Πιλάτος Τον ρώτησε λέγοντας: ‘’εσύ είσαι ο βασιλιάς των ιουδαίων;’’ Ο δε αποκρινόμενος του είπε: ‘’Εσύ τα λες αυτά (δεν είπα εγώ έτσι)’’

4 ὁ δὲ Πιλᾶτος εἶπε πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς ὄχλους ὅτι οὐδὲν εὑρίσκω αἴτιον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ.

Ο δε Πιλάτος είπε στους αρχιερείς και τον όχλο (μαζεύτηκαν, όλοι όσοι χωρούσαν εκεί… πήγαν όλοι): ‘’δεν βρίσκω αιτία να Τον καταδικάσω αυτόν τον άνθρωπο’’

5 οἱ δὲ ἐπίσχυον λέγοντες ὅτι ἀνασείει τὸν λαὸν διδάσκων καθ᾿ ὅλης τῆς ᾿Ιουδαίας, ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἕως ὧδε.

Οι άλλοι (οι εβραίοι) πιο δυναμικά έλεγαν ότι ξεσηκώνει τον λαό διδάσκοντας σε όλη την Ιουδαία ξεκινώντας από την Γαλιλαία μέχρι εδώ.

6 Πιλᾶτος δὲ ἀκούσας Γαλιλαίαν ἐπηρώτησεν εἰ ὁ ἄνθρωπος Γαλιλαῖός ἐστι,

Ο Πιλάτος καθώς άκουσε Γαλιλαία ρώτησε αν ο άνθρωπος αυτός είναι Γαλιλαίος.

7 καὶ ἐπιγνοὺς ὅτι ἐκ τῆς ἐξουσίας ῾Ηρῴδου ἐστίν, ἀνέπεμψεν αὐτὸν πρὸς ῾Ηρῴδην, ὄντα καὶ αὐτὸν ἐν ῾Ιεροσολύμοις ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις.

Και όταν έμαθε (ήρθε επίγνωση δηλαδή) ότι ανήκει στην εξουσία του Ηρώδη Τον έστειλε στον Ηρώδη που ήταν κι αυτός στα Ιεροσόλυμα εκείνες τις μέρες.

Γιατί ερχόταν το Πάσχα των εβραίων και όλοι πήγαιναν να τιμήσουν τους ντόπιους εκεί, τους ιουδαίους. Ήταν μεγάλη χαρά, εμποροπανήγυρις, χαμός γινόταν. Άρα σου λέει ο Πιλάτος στείλ’ τον στον Ηρώδη, εδώ είναι, στα Ιεροσόλυμα, ήρθε κι αυτός απ’ την Γαλιλαία, άρα στείλ’ Τον εκεί πέρα.

8 ὁ δὲ ῾Ηρῴδης ἰδὼν τὸν ᾿Ιησοῦν ἐχάρη λίαν· ἦν γὰρ ἐξ ἱκανοῦ θέλων ἰδεῖν αὐτὸν διὰ τὸ ἀκούειν αὐτὸν πολλὰ περὶ αὐτοῦ, καὶ ἤλπιζέ τι σημεῖον ἰδεῖν ὑπ᾿ αὐτοῦ γινόμενον.

Ο δε Ηρώδης όταν είδε τον Ιησού χάρηκε πολύ. Διότι εδώ και αρκετό καιρό ήθελε να Τον δει επειδή άκουσε πολλά περί Αυτού και ήλπιζε κάποιο θαύμα να δει να γίνει από Αυτόν.

9 ἐπηρώτα δὲ αὐτὸν ἐν λόγοις ἱκανοῖς· αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἀπεκρίνατο αὐτῷ.

Τον ρωτούσε αρκετά πράγματα, ο δε (ο Χριστός) σε τίποτα δεν του απαντούσε.

10 εἱστήκεισαν δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ ἀρχιερεῖς εὐτόνως κατηγοροῦντες αὐτοῦ.

Στεκόταν δε εκεί οι γραμματείς και οι αρχιερείς των εβραίων με επιμονή, με ζήλο και με δυνατή φωνή, με ικανοποιητικά έντονη φωνή (ευ = καλό και επίσης πολύ) κατηγορούντες Αυτόν.

11 ἐξουθενήσας δὲ αὐτὸν ὁ ῾Ηρῴδης σὺν τοῖς στρατεύμασιν αὐτοῦ καὶ ἐμπαίξας, περιβαλὼν αὐτὸν ἐσθῆτα λαμπρὰν ἀνέπεμψεν αὐτὸν τῷ Πιλάτῳ.

Αφού ο Ηρώδης Του φέρθηκε εξευτελιστικά μαζί με τους στρατιώτες του και αφού Τον κορόιδεψε ντύνοντάς Τον με λαμπρό χιτώνα, Τον ξανάστειλε στον Πιλάτο.

12 ἐγένοντο δὲ φίλοι ὅ τε ῾Ηρῴδης καὶ ὁ Πιλᾶτος ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ μετ᾿ ἀλλήλων· προϋπῆρχον γὰρ ἐν ἔχθρᾳ ὄντες πρὸς ἑαυτούς.

Κι έγιναν φίλοι ο Ηρώδης και ο Πιλάτος εκείνη τη μέρα, γιατί τα ‘χαν τσουγκρισμένα μεταξύ τους.

Αλλά, σου λέει ο Πιλάτος, κοίτα αναγνωρίζω την εξουσία σου, σου στέλνω τον Χριστό. Κολακεύτηκε ο Ηρώδης, σου λέει μου φέρεται καλά, αναγνωρίζει την εξουσία μου. Αναγνωρίζω την εξουσία σου κι εγώ και στον στέλνω πίσω, πάρ’ Τον και δίκασέ Τον εσύ.

13 Πιλᾶτος δὲ συγκαλεσάμενος τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ τὸν λαὸν

Ο Πιλάτος δε καλώντας και τους αρχιερείς και τους άρχοντες (τους πλούσιους των εβραίων) και το λαό. Όλους τους εβραίους, όπως βλέπουμε.

14 εἶπε πρὸς αὐτούς· προσηνέγκατέ μοι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὡς ἀποστρέφοντα τὸν λαόν, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἐνώπιον ὑμῶν ἀνακρίνας οὐδὲν εὗρον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ αἴτιον ὧν κατηγορεῖτε κατ᾿ αὐτοῦ.

Τους είπε: ‘’μου φέρατε τον άνθρωπο αυτό ότι ξεσηκώνει το λαό, τον διώχνει μακριά απ’ την υπακοή της εξουσίας της Ρώμης, κι εγώ μπροστά σας Τον ανέκρινα και δεν βρήκα σε τίποτα αυτόν να είναι υπαίτιος γι’ αυτά που Τον κατηγορείτε.

15 ἀλλ᾿ οὐδὲ ῾Ηρῴδης· ἀνέπεμψα γὰρ ὑμᾶς πρὸς αὐτόν· καὶ ἰδοὺ οὐδὲν ἄξιον θανάτου ἐστὶ πεπραγμένον αὐτῷ.

Αλλά ούτε κι ο Ηρώδης. Διότι σας έστειλα σ’ αυτόν και ιδού τίποτα άξιο θανάτου δεν έχει κάνει.

16 παιδεύσας οὖν αὐτὸν ἀπολύσω.

Αφού Τον τιμωρήσω (βουρδουλιές κτλ), θα Τον αφήσω ελεύθερο.

17 ἀνάγκην δὲ εἶχεν ἀπολύειν αὐτοῖς κατὰ ἑορτὴν ἕνα.

Για τη γιορτή λοιπόν του Πάσχα των Εβραίων (εμείς δεν έχουμε Πάσχα!!!!!! Εμείς γιορτάζουμε Ανάσταση!!!!!! Εμείς οι χριστιανοί γιορτάζουμε Ανάσταση!!!!!! Όχι Πάσχα!!!! Η εκκλησία υπακούοντας τη Μαύρη Αδελφότητα έχει βάλει και Εβραϊκή ορολογία… Πεσάχ… η διάβαση του ποταμού Ευφράτη των Εβραίων… Πέρασαν τον ποταμό Ευφράτη για να ‘ρθουνε στον λυτρωμό από τη δουλεία της Βαβυλώνας…) ήταν υποχρεωμένος να αφήσει ελεύθερο έναν κρατούμενο.

18 ἀνέκραξαν δὲ παμπληθεὶ λέγοντες· αἶρε τοῦτον, ἀπόλυσον δὲ ἡμῖν Βαραββᾶν·

Φώναξαν δε όλοι μαζί λέγοντας: ‘’Πάρε Αυτόν, ελευθέρωσε δε για μας τον Βαραββά’’

19 ὅστις ἦν διὰ στάσιν τινὰ γενομένην ἐν τῇ πόλει καὶ φόνον βεβλημένος εἰς τὴν φυλακήν.

Ο οποίος ήταν στην φυλακή για αντίσταση κατά της αρχής και φόνο.

Αλλά οι εβραίοι τι είπαν; Τίποτα!!!! Τον Βαραββά, όχι Αυτόν! Πίασ’ τον Αυτόν και κράτα Τον.

20 πάλιν οὖν ὁ Πιλᾶτος προσεφώνησε, θέλων ἀπολῦσαι τὸν ᾿Ιησοῦν.

Πάλι ο Πιλάτος 2η φορά τους είπε επειδή ήθελε να αφήσει τον Ιησού ελεύθερο

21 οἱ δὲ ἐπεφώνουν λέγοντες· σταύρωσον σταύρωσον αὐτόν.

Αυτοί φώναζαν ‘’Σταύρωσε Τον Αυτόν!!!’’

22 ὁ δὲ τρίτον εἶπε πρὸς αὐτούς· τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν οὗτος; οὐδὲν ἄξιον θανάτου εὗρον ἐν αὐτῷ· παιδεύσας οὖν αὐτὸν ἀπολύσω.

Ο δε Πιλάτος για 3η φορά τους λέει: ‘’τι λοιπόν κακό έχει κάνει Αυτός; Δεν βρήκα τίποτα άξιο για να Τον σκοτώσω. Να Τον τιμωρήσω και να Τον αφήσω ελεύθερο’’

23 οἱ δὲ ἐπέκειντο φωναῖς μεγάλαις αἰτούμενοι αὐτὸν σταυρωθῆναι, καὶ κατίσχυον αἱ φωναὶ αὐτῶν καὶ τῶν ἀρχιερέων.

Οι δε επέμεναν με δυνατές ιαχές ζητώντας να σταυρωθεί και δυνάμωναν οι φωνές τους όπως και των αρχιερέων.

Τι είπαμε στον στίχο 22; Για 3η φορά!!!!! Τίποτα…

24 ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐπέκρινε γενέσθαι τὸ αἴτημα αὐτῶν,

Ο δε Πιλάτος δέχτηκε να γίνει το αίτημά τους

25 ἀπέλυσε δὲ αὐτοῖς τὸν Βαραββᾶν τὸν διὰ στάσιν καὶ φόνον βεβλημένον εἰς τὴν φυλακήν, ὃν ᾐτοῦντο, τὸν δὲ ᾿Ιησοῦν παρέδωκε τῷ θελήματι αὐτῶν.

Άφησε ελεύθερο γι’ αυτούς τον Βαραββά που ήταν για αντίσταση κατά της αρχής και φόνο στη φυλακή, τον οποίο και ζητούσανε, το δε Χριστό τους Τον παρέδωσε να Τον κάνουν ό,τι θέλουν.

Το παραμύθι, όχι μόνο των Εβραίων, αλλά και κάποιων Γιαχβεδιστών μέσα στην Εκκλησία μας, ότι δεν Τον σταύρωσαν οι Εβραίοι και Τον σταύρωσαν οι Ρωμαίοι, τελειώνει εδώ και τώρα ή μάλλον τελείωσε εκεί και τότε. Τους Τον παρέδωσε να Τον κάνουν ό,τι θέλουνε. Οι Ρωμαίοι ήτανε φρουρά για να μην γίνει ξεσηκωμός. Ζήτησαν φρουρά οι Εβραίοι. 3 φορές λοιπόν, οι Εβραίοι ζήτησαν από τον Πιλάτο ‘’άρον, άρον, σταύρωσον Αυτόν και το αίμα Αυτού επί τας κεφαλάς ημών και επί τας κεφαλάς των τέκνων ημών’’. Ε λοιπόν το ‘χουνε το αίμα του Χριστού επάνω στα κεφάλια τους.

Και ρωτώ. Αυτοί που ενεργούσαν για λογαριασμό του Γιαχβέ και εφάρμοζαν κατά λέξη τον Μωσαϊκό νόμο, άλλαξαν σε κάτι τον μωσαϊκό νόμο όταν τα τσιράκια της Μαύρης Αδελφότητας – άντε οι αυτοκράτορες – οι αρχιερείς των χριστιανών, πήραν τον νόμο με τον οποίο σταυρώθηκε ο Χριστός και τον έκαναν ιερό μέσα στον χριστιανισμό;

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΤΟΥ Δ. ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΣΤΑΥΡΩΣΑΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

 Ο Πολεμιστής Της Ειμαρμένης