Σίβυλλα η Κυμαία, προφητείες

Ξακουστή Σίβυλλα ήταν η καταγόμενη απ' την Κύμη της Κάτω Ιταλίας.

Είναι αυτή που ερχόμενη στην Ρώμη είχε πουλήσει τα βιβλία με τους χρησμούς της και τις μαντείες της, στον τελευταίο αυτοκράτορα της Ρώμης, τον Ταρκύνιο. Άλλα ονόματα που της αποδίδονταν ήταν Αμάλθεια και Ιεροφίλη.
Κατά την αρχαιότητα θεωρούνταν μάντις με σπουδαίες προφητικές ικανότητες, αλλά και με πλούσιο συγγραφικό έργο. Υπέγραφε πάντα τους χρησμούς της με το όνομα της, σε αντίθεση με τους χρησμούς των υπολοίπων Σιβυλλών, οι οποίοι ήταν πάντα ανυπόγραφοι.

Πρέπει ν’ απεβίωσε σε μεγάλη ηλικία, όπως άλλωστε όλες οι Σίβυλλες, καθώς ο Μιχαήλ Άγγελος την απεικόνισε σε προχωρημένα γεράματα στο ναό του Αγίου Λαυρεντίου της Φλωρεντίας, θέλοντας να παρουσιάσει με το περίφημο αυτό έργο του, τη σοφία και τη θαλερότητα της Δυτικής Εκκλησίας.

Η Σίβυλλα η Κυμαία θεωρήθηκε απ’ τους Χριστιανούς ως μεγάλη προφήτης και το όνομα της περιλήφθηκε σε πολλά πατερικά κείμενα, καθώς προανήγγειλε τον ερχομό του Κυρίου στη γη με την ακροστοιχίδα της: “Ιησού Χρειστός Θεού Υιός Σωτήρ Σταυρός”, αλλά και την κρίση των ανθρώπων κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Η προφητεία της ακροστοιχίδας αυτής βρίσκεται σε χειρόγραφο κώδικα, που φυλάσσεται στην Πατριαρχική Βιβλιοθήκη Ιεροσολύμων, μαζί με πολλά άλλα χειρόγραφα.

Ο Άγιος Αθανάσιος Αλεξανδρείας βεβαιώνει ότι η προφητεία της Σίβυλλας είναι αυθεντική και πανάρχαια, καθώς χρονολογείται 3000 χρόνια πριν απ΄την εποχή, που ο ίδιος είχε ζήσει, δηλαδή περίπου το 2700 π.Χ. Βεβαιώνει ακόμα, ότι το περιεχόμενο της είναι εντυπωσιακό, καθώς περιλαμβάνει όχι μόνο την κάθοδο του Ιησού στη γη και τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατ’ αυτήν, αλλά επί πλέον, προφητεύει το χάος και την κόλαση, που θα επικρατεί στη γη κατά τους τελευταίους χρόνους μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.

Λέει για τον Χριστό:
“Δη τότε και μεγάλοιο Θεού παις ανθρώποισι, ήξη σαρκοφόρος, θνητοίς ομοιούμενος εν γη. Τέσσερα φωνήεντα φέρει, τα δ’ άφωνα δυ αυτώ. Δισσών αγγέλων, αριθμού δι’ όλου εξοικονομήσω. Οκτώ, γαρ μονάδας, τόσας δεκάδας επί τούτοις, ηδ’ εκατοντάδες οκτώ απιστοτέροις ανθρώποις, ούνομα δηλώσει, ουδέ ενί φρεσί φρήσει νόησον”.

“Θα έλθη ο υιός του Θεού στην γη και θα φορέσει σάρκα και θα εξομοιωθή με τους θνητούς της. Θα φέρει το όνομα του τέσσερα φωνήεντα και δυο σύμφωνα, οκτώ μονάδες, οκτώ δεκάδες και οκτώ εκατοντάδες δηλαδή τον αριθμό 888″

Πράγματι, ο λεξάριθμος του ονόματος Ιησούς είναι,
Ι – 10
Η – 8
Σ – 200
Ο – 70
Υ – 400
Σ – 200

888

Ο χρησμός αυτός της Σίβυλλας διακηρύχθηκε δημόσια, κατά την γιορτή της Ανάστασης του 325 π.Χ. απ΄το Μέγα Κωνσταντίνο, μπροστά σε χριστιανικό κοινό. Ανάμεσα στο κοινό ήταν και ο Επίσκοπος Καισαρείας Ευσέβιος, ο οποίος ήταν διευθυντής του σπουδαίου εργαστηρίου αντιγραφής χειρογράφων με πολλές γνώσεις πάνω στην ελληνική γραμματεία. Ο Ευσέβιος κατέγραψε το λόγο του Μεγάλου Κωνσταντίνου στο έργο του.Το αρχαιότερο χειρόγραφο απ’ το έργο αυτό, φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού και αποτελεί αδιάψευστη μαρτυρία περί της προφητείας της Σίβυλλας σχετικά με τη Δεύτερη Παρουσία του Κυρίου. Προς επίρρωση της μαρτυρίας του, ο Ευσέβιος επικαλείται και το γεγονός ότι ο Κικέρων είχε ήδη μεταφράσει στη λατινική γλώσσα την προφητεία της Σιβυλλας, ένα χρόνο πριν απ’ την έλευση του Κυρίου και μάλιστα την είχε συμπεριλάβει στα συγγράμματα.

Στον λόγο του, λοιπόν, ο Μέγας Κωνσταντίνος ανέφερε, ότι η Σίβυλλα είχε γεννηθεί κατά την έκτη γενεά μετά τον κατακλυσμό, ότι ήταν ιέρεια του Απόλλωνα και ότι με τη βοήθεια του, προφήτευε γι’ αυτούς, που την είχαν ανάγκη. Φορούσε στο κεφάλι της στέμμα παρόμοιο μ’ εκείνο του θεού που λάτρευε (του Απόλλωνα) και φρόντιζε τον τρίποδα, γύρω απ΄τον οποίο ήταν περιπλεγμένο ένα φίδι. Όταν προχωρούσε προς τα άδυτα και καταλαμβανόταν απ΄την θεϊκή έμπνευση, άρχιζε με σαφήνεια να προφητεύει με τα έπη της και ν’ αποκαλύπτει τα σχετικά με την έλευση του Ιησού στη γη.

Η προφητεία της, καθώς αναφέρεται στην ημέρα της Έσχατης Κρίσης, έχει εντυπωσιακές ομοιότητες με τη φοβερή περιγραφή που δίνεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη. Ένας παραλληλισμός των κειμένων αποδεικνύει του λόγου το αληθές:
Απ Ή
6 Καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ σάλπιγγας ἡτοίμασαν ἑαυτοὺς ἵνα σαλπίσωσι.
6 Και οι εφτά άγγελοι, που έχουν τις εφτά σάλπιγγες, ετοιμάστηκαν για να σαλπίσουν.

10 Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀστὴρ μέγας καιόμενος ὡς λαμπάς, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ τρίτον τῶν ποταμῶν καὶ ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων.
10 Και ο τρίτος άγγελος σάλπισε: και έπεσε από τον ουρανό ένας αστέρας μεγάλος που καίγεται σαν λαμπάδα και έπεσε πάνω στο ένα τρίτο των ποταμών και πάνω στις πηγές των νερών.

12 Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἐπλήγη τὸ τρίτον τοῦ ἡλίου καὶ τὸ τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων, ἵνα σκοτισθῇ τὸ τρίτον αὐτῶν, καὶ τὸ τρίτον αὐτῆς μὴ φανῇ ἡ ἡμέρα, καὶ ἡ νὺξ ὁμοίως.
12 Και ο τέταρτος άγγελος σάλπισε: και χτυπήθηκε το ένα τρίτο του ήλιου και το ένα τρίτο της σελήνης και το ένα τρίτο των αστέρων, ώστε να σκοτεινιάσει το ένα τρίτο αυτών και η ημέρα να μη φέξει στο ένα τρίτο της και η νύχτα ομοίως.

16 καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν,
16 Και κάνει σ’ όλους, στους μικρούς και στους μεγάλους, και στους πλούσιους και στους φτωχούς, και στους ελεύθερους και στους δούλους, να δώσουν σ’ αυτούς χάραγμα πάνω στο χέρι τους το δεξί ή πάνω στο μέτωπό τους.

Είναι εντυπωσιακός ο όμοιος τρόπος, με τον οποίο περιγράφεται όλη αυτή η φρίκη της Αποκάλυψης, αλλά και το χάραγμα του Αντιχρίστου, στο σιβυλλικό κείμενο:
“Σάλπιγγα απ’ τον ουρανό φωνή με μεγάλο θρήνο θ’ αφήσει” (στ. 23)

“Απ’ τον ουρανό θα τρέξει πύρινος ποταμός και μάλιστα από θειάφι” (στ.27)

“Θα εκλείψει το φως της ημέρας, η λάμψη του ήλιου και των αστεριών” (στ.16)

“Σήμα δε τοις τότε πάσι βροτοίς, σφραγίς επίσημος” (στ.28)
Δηλαδή “θα υπάρχει τότε σημάδι σε όλους τους ανθρώπους, δηλαδή επίσημη σφραγίδα”. Είναι ξεκάθαρο ότι πριν τον Χριστό, μας μιλά για αυτό που στις μέρες μας ονομάζουμε χάραγμα της αποκάλυψης. Αυτό είναι η σφραγίδα της Σιβυλλας. Η μέρα εκείνης της Κρίσεως περιγράφεται στο σιβυλλικό χρησμό, ως η μέρα του θρήνου και του τριγμού των δοντιών. Έτσι, όμως, περιγράφει την ημέρα εκείνη και ο Ιησούς στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο στο κεφάλαιο Ή.
12 οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων;
Θα ριφθούν στο πυκνότατο σκοτάδι του Άδη. Εκεί θα είναι ο κλαυθμός και το τρίξιμο των δοντιών.

Πρόκειται σίγουρα για τη σημαντικότερη προφητεία της προχριστιανικής περιόδου, διότι αφενός μεν είναι αρχαιότατη, αφετέρου δε, όπως βεβαιώνουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, είναι αυθεντική.

Τίθεται λοιπόν το παρακάτω τεράστιο θέμα. Γιατί η Παλαιά Διαθήκη, περιγράφουσα την ιστορία των Εβραίων, με τις παγανιστικές τους θυσίες, με το συμιγδάλι και το βούτηρο και τον μόσχον τον σιτευτόν, που γίνονταν για να …μυρίζει ο Θεός και να ευχαριστιέται, ώστε να μπορεί να…κοιμηθεί το βράδυ, περιλαμβάνονται μέσα στην Αγία Γραφή, αλλά δεν περιλαμβάνονται τα σιβυλλικά κείμενα και τα κείμενα του Ερμή του Τρισμέγιστου, που μιλούν ξεκάθαρα και με λεπτομέρειες για τον ένα Τριαδικό Θεό, προφητεύοντας τα πάντα;

Αν τα ελληνικά κείμενα έμπαιναν μέσα στα ιερά. δεν θα έμπαιναν τα εβραικά, αφού στα ελληνικά κείμενα, αναφερότανε ότι ο Θεός των Εβραίων είναι ο Σατανάς Γιαλνταμπαόθ. Πολλοί χριστιανοί ιερείς και λαϊκοί και πολλοί μοναχοί το ξέρουν ή το υποπτεύονται, αλλά κανείς δεν τολμά να αγγίξει το ένοχο μυστικό.

ΤΟ ΕΝΟΧΟ ΜΥΣΤΙΚΟ- ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΝΑΓΚ ΧΑΜΑΝΤΙ-  ΤΟΜΟΣ 1- ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Πολεμιστής Της Ειμαρμένης

  • 7
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...