ΟΤΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΗΣΥΧΑΣΕΙ….

Η ηρεμία στις κοινωνίες των ανθρώπων ήταν, είναι και θα είναι το ζητούμενο από όλους όσους τις αποτελούν.

Και είναι λογικό. Κανείς δεν θέλει να ζει μέσα σε μια διαρκή αγωνία για το τι θα ξημερώσει αύριο ή τι κρύβεται πίσω από την κάθε γωνία του δρόμου. Κανείς δεν επιθυμεί την αναταραχή που μπορεί να βάλει σε κίνδυνο τον ίδιο, τα πρόσωπα που αγαπά και τα υλικά αποκτήματά του.

Και εδώ είναι το σημείο-κλειδί: ο εαυτός του, τα πρόσωπα που αγαπά και τα υλικά αποκτήματά του, ΠΡΕΠΕΙ να μείνουν ασφαλή. Μόνο που αυτή ακριβώς η πεποίθηση είναι και που εκμεταλλεύεται από το δαιμονικό κατεστημένο για να πιεστούν οι άνθρωποι, ουσιαστικά να εκβιαστούν, να δεχτούν τις δικές τους «προτάσεις». Όσο μικρότερη σύνδεση (δέσιμο) έχει κανείς με τα παραπάνω, τόσο πιο εύκολο θα του είναι να δραπετεύσει από αυτό που ονομάζεται «πλανήτης φυλακή», αλλά και να ζήσει δίχως πολλές μέριμνες, και φυσικά τόσο πιο δύσκολο για τους «δεσμοφύλακες» να τον πιέσουν στα παραπάνω αδύνατα σημεία του.

      Αυτοί ακριβώς οι «δεσμοφύλακες», το δαιμονικό συνεχές, οι δαίμονες όπως απλοϊκά ονομάζονται στην κοινή συνείδησή μας, έχουν ένα ρητό. Ένα ρητό που αποτελεί και το σύνθημα των δυνάμεων του κακού. «Όταν νομίζεις πως έχεις ησυχάσει, και όταν θα νομίζεις ότι έχεις ξεχάσει, εμείς θα είμαστε εκεί».  Αυτή η πληροφορία είναι πολύ χρήσιμη για να κατανοήσουμε τον τρόπο λειτουργίας του εχθρού μας. Know your enemy, μάθε τον εχθρό σου, και η μάχη θα γίνει πιο εύκολη. Θα ξέρεις τι να περιμένεις και πώς να το αντιμετωπίσεις. Και επιπλέον, δεν θα σε φοβίζει ποτέ ξανά οποιαδήποτε «δυσάρεστη έκπληξη» πιθανώς θα σου ετοιμάζει.

      Όταν λοιπόν νομίζεις ότι έχεις ξεχάσει και ότι έχεις ησυχάσει και ότι όλα κυλούν ομαλά και ήρεμα, τότε θα κάνει την κίνησή του ο εχθρός, αποδεδειγμένα. Και αυτό δεν πάει μόνο στον προσωπικό αγώνα του καθενός, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο Απόστολος Παύλος, στην προς Θεσσαλονικείς Α επιστολή, κεφ 5, στχ 3 λέει κάτι παρόμοιο: «3 ὅταν λέγωσιν, εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια, τότε αἰφνίδιος αὐτοῖς ἐφίσταται ὄλεθρος, ὥσπερ ἡ ὠδὶν τῇ ἐν γαστρὶ ἐχούσῃ, καὶ οὐ μὴ ἐκφύγωσιν.». Κοινώς, όταν ακούτε να μιλούν όλοι για ειρήνη και ασφάλεια τότε θα γίνει το…μπαμ!

      Το συμπέρασμα είναι ότι κανένας εφησυχασμός δεν θα πρέπει να μας καταλαμβάνει, ειδικά στις μέρες μας που τα γεγονότα τρέχουν σαν τρελά. Όποιος δεν μπορεί να το δει, πρόβλημά του. Πρέπει όμως. Ο κόσμος (και πρώτα-πρώτα εμείς οι ίδιοι, γιατί κανείς μας δεν είναι τέλειος) πρέπει να καταλάβει ότι το να ξεχνάς το πρόβλημα, δεν σημαίνει ότι το έλυσες κιόλας. Πόσο μάλλον όταν το πρόβλημα σου το δίνουν κατασκευασμένο κάποιοι, οι οποίοι μετά σου έχουν έτοιμη και τη ζοφερή λύση… 

 ΔΙΟΝΥΣΟΣ1991ΕΛ 

  • 10
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...