Menu

Κατάρες στην Υμνολογία της Μεγάλης Εβδομάδος

Κατά την διάρκεια των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος

αναγιγνώσκεται πληθώρα υμνών, μεγάλο μέρος εκ των οποίων προέρχεται από την Παλαιά Διαθήκη. Εκτός από τον εξάψαλμο, που είναι ο πιο χαρακτηριστικός και γνωστός στους πιστούς, διαβάζονται κάποιοι στίχοι οι οποίοι περνούν απαρατήρητοι από τους περισσοτέρους.

Στο προοίμιο, λοιπόν, των Ακολουθιών του Νυμφίου, πριν από το τροπάριο «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται» ακούμε τους ψάλτες να ψάλλουν με κατάνυξη τους εξής στίχους:

Στίχος α’: Ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά μου πρὸς σέ, ὁ Θεός, διότι φῶς τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς. 

Στίχος β’: Δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς.

Στίχος γ’: Ζῆλος λήψεται λαὸν ἀπαίδευτον καὶ νῦν πῦρ τοὺς ὑπεναντίους ἔδεται.

Στίχος δ’: Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσθες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς.

 
Όλοι αυτοί οι στίχοι ανήκουν στην περίφημη ωδή του προφήτη Ησαϊα.

Ας δούμε την νεοελληνική απόδοση των χωρίων και μια μικρή ανάλυση τους.

 Ησαίας Κεφ. 26 Στίχ. 9: Από την νύκτα αγρυπνεί το πνεύμα μου προς σε, ω Θέε μου, διότι τα προστάγματα σου είναι φως για τους ανθρώπους της γης.

 Σχόλιο: Στην δοξολογία του αυτή προς τον Γιαχβέ, ο προφήτης παρομοιάζει τα προστάγματα του θεού του με το φως. Τα προστάγματα αυτά όμως, μόνο πνευματικά δεν είναι και καμία σχέση δεν έχουν με την νοοτροπία του φωτός. Οι προσταγές του Γιαχβέ, με τις οποίες χαίρονται οι Εβραίοι, έχουν να κάνουν με την εξόντωση των εχθρών τους και την δική τους παντοτινή ευημερία πάνω στη γη. Στην προκειμένη περίπτωση, οι εχθροί είναι οι Μωαβίτες. Στο αμέσως προηγούμενο κεφάλαιο, λοιπόν, που συνδέεται νοηματικά με το 26ο, διαβάζουμε για το τέλος της χώρας τους.

 
Ησ. 25 ,10    ὅτι ἀνάπαυσιν δώσει ὁ Θεὸς ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο, καὶ καταπατηθήσεται ἡ Μωαβῖτις, ὃν τρόπον πατοῦσιν ἅλωνα ἐν ἁμάξαις·

Ησ. 25,10     Διότι θα δώση τώρα ο Θεός ειρήνην και γαλήνην στο όρος τούτο της Σιών· ενώ εξ αντιθέτου η χώρα των εχθρών μας, των Μωαβιτών, θα καταπατηθή, όπως πατούνται και αλωνίζονται τα στάχυα από τα αλωνιστικά αμάξια.

Ησ. 25,11    καὶ ἀνήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ὃν τρόπον καὶ αὐτὸς ἐταπείνωσε τοῦ ἀπολέσαι, καὶ ταπεινώσει τὴν ὕβριν αὐτοῦ, ἐφ᾿ ἃ τὰς χεῖρας ἐπέβαλε·

Ησ. 25,11    Θα υψώση ο Κυριος τας χείρας του δι’ ημάς εναντίον των Μωαβιτών, όπως εκείνοι εταπείνωσαν, δια να καταστρέψουν αλλά έθνη. Θα ταπείνωση ο Κυριος την αλαζονείαν και αυθάδειαν των Μωαβιτών εις τα έργα, όπου αυτοί είχαν απλώσει τα χέρια των.

Ησ. 25 ,12   καὶ τὸ ὕψος τῆς καταφυγῆς τοῦ τοίχου ταπεινώσει, καὶ καταβήσεται ἕως τοῦ ἐδάφους.

Ησ. 25,12    Θα καταρρίψη τα υψηλά καταφύγια του τείχους των και το τείχος των θα καταπέση ερείπια στο έδαφος.

 Και διαβάζουμε ακριβώς μετά:

 Ησ. 26,1   Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ᾄσονται τὸ ᾆσμα τοῦτο ἐπὶ γῆς Ἰούδα· ἰδοὺ πόλις ἰσχυρά, καὶ σωτήριον ἡμῶν θήσει τεῖχος καὶ περίτειχος.

Ησ. 26,1   Κατά την ημέραν εκείνην οι λυτρωμένοι θα ψάλλουν τούτο το επινίκειον άσμα εις την χώραν της Ιουδαίας· Ιδού, πόλις ισχυρά, ω Ιερουσαλήμ. Σωτήριον τείχος θα θέση γύρω από αυτήν. Και άλλο τείχος γύρω από το πρώτον.

 Είναι ξεκάθαρο ότι η δοξολογία αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως προσευχή πνευματική. Είναι απλά ένα επινίκειο άσμα.

 
Ησαίας Κεφ. 26 Στίχ. 9: Δικαιοσύνη, μάθετε, όσοι κατοικείτε στη γη.

 Σχόλιο: Δικαιοσύνη για τους Εβραίους σημαίνει συμμόρφωση με τις επιταγές του Γιαχβέ και αναγνώριση τους από τους υπολοίπους ως επιούσιου λαού που δικαιούται επίγεια κυριαρχία.

Ησαίας Κεφ. 26 Στίχ. 11:    Κύριε, ὑψηλός σου ὁ βραχίων, καὶ οὐκ ᾔδεισαν, γνόντες δὲ αἰσχυνθήσονται. ζῆλος λήψεται λαὸν ἀπαίδευτον, καὶ νῦν πῦρ τοὺς ὑπεναντίους ἔδεται.
Απόδοση:  Κυριε, υψωμένος είναι πάντοτε ο παντοδύναμος τιμωρός βραχίων σου. Αυτοί όμως δεν εγνώρισαν τούτο. Οταν όμως γνωρίσουν την δικαίαν τιμωρίαν σου, θα κατεντροπιασθούν. Ζήλος θα καταλάβη τον ασεβή και απαιδαγώγητον λαόν και πυρ θα καταφάγη τους εχθρούς σου, Κυριε. 

 Σχόλιο: Ευχόμαστε δηλαδή κατά την διάρκεια των ακολουθιών μέσα από το στόμα του προφήτη να πέσει φωτιά εξ’ ουρανού και να κάψει τους εχθρούς μας και όσους γενικά δεν συμμορφώνονται με το δίκαιο του Θεού. Το θέμα είναι ότι ο θεός του Ησαϊα δεν έχει καμία σχέση με τον Έναν και πραγματικό Θεό η νοοτροπία του οποίου είναι τελείως διαφορετική.

Αυτό επιβεβαιώθηκε ακράδαντα από ένα περιστατικό που περιγράφεται στο κατά Λουκάν ευαγγέλιο, όπου οι μαθητές ζήτησαν από τον Χριστό να τιμωρήσει κάποιους, ρίχνοντας ουράνιο πυρ.

 Λουκ. 9,53   καὶ οὐκ ἐδέξαντο αὐτόν, ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἦν πορευόμενον εἰς Ἱερουσαλήμ.

Λουκ. 9,53      Αλλά οι κάτοικοι δεν τον εδέχθησαν, διότι αυτός επήγαινε εις την Ιερουσαλήμ, πόλιν εχθρικήν εις αυτούς.

Λουκ. 9,54   ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης εἶπον· Κύριε, θέλεις εἴπωμεν πῦρ καταβῆναι ἀπὸ οὐρανοῦ καὶ ἀναλῶσαι αὐτούς, ὡς καὶ Ἠλίας ἐποίησε;

Λουκ. 9,54      Οταν δε οι μαθηταί του, Ιάκωβος και Ιωάννης, είδαν τους απεσταλμένους να γυρίζουν διωγμένοι και επληροφορήθησαν το γεγονός, είπαν με αγανάκτησιν· “Κυριε, θέλεις να πούμε να κατεβή φωτιά από τον ουρανόν και να τους εξολοθρεύση, όπως έκαμε άλλοτε ο Ηλίας;”

Λουκ. 9,55   στραφεὶς δὲ ἐπετίμησεν αὐτοῖς καὶ εἶπεν· οὐκ οἴδατε ποίου πνεύματός ἐστε ὑμεῖς·

Λουκ. 9,55     Ο Ιησούς όμως εστράφη προς αυτούς, τους επέπληξε και είπε· “δεν ξέρετε ακόμη ποιου πνεύματος είσθε εσείς. (Δεν είσθε άνθρωποι του πνεύματος της οργής και της τιμωρίας, που εκυριαρχούσε εις εποχήν της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά του πνεύματος της αγάπης και της συγνώμης, που σώζει).

Λουκ. 9,56  ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε ψυχὰς ἀνθρώπων ἀπολέσαι, ἀλλὰ σῶσαι. καὶ ἐπορεύθησαν εἰς ἑτέραν κώμην.

Λουκ. 9,56    Διότι ο υιός του ανθρώπου δεν ήλθε να καταδικάση ψυχάς εις απώλειαν, αλλά να τας σώση”. Και επήγαν τότε εις άλλο χωρίον.

 
Ησαϊας Κεφ. 26 Στιχ. 15: Πρόσθεσε σε αυτούς κακά, Κύριε, πρόσθεσε κακά στους ενδόξους και ισχυρούς της γης.

Σχόλιο: Πρέπει να είναι ανόητος, αφελής και αδιάφορος, όποιος ξεστομίζει αυτά τα λόγια και δεν συνειδητοποιεί ότι ρίχνει κατάρες. Όσες δικαιολογίες και αν προβάλλουν οι θεολόγοι, όσες φαντασίες και αν σκεφτούν οι ιεροκήρυκες δεν μπορούν να μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια για τα αυτονόητα που διαβάζουμε.

Ο Χριστός είπε:

Ματθ. 5,43   Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη, ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου καὶ μισήσεις τὸν ἐχθρόν σου.

Ματθ. 5,43      Ηκούσατε ότι ελέχθη· θα αγαπήσης τον πλησίον σου και θα μισήσης τον εχθρόν σου.

Ματθ. 5,44   Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς.

Ματθ. 5,44      Εγώ όμως σας λέγω, αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε αυτούς, οι οποίοι σας καταρώνται, ευεργετείτε αυτούς, οι οποίοι σας μισούν, και προσεύχεσθε δι’ εκείνους, οι οποίοι σας υβρίζουν και σας συκοφαντούν και σας καταδιώκουν αδίκως,

 Η επιθυμία για εκδίκηση και καταστροφή όσων τους εναντιώνονταν ήταν δεδομένη για τους Εβραίους, γι’ αυτό και έβγαζαν όλο το μίσος και την κακία τους στις επικλήσεις προς τον Γιαχβέ.

Ο Χριστός μας έδειξε τον δρόμο του φωτός, που είναι η συγχώρεση και η αγάπη, ακόμα και για τον χειρότερο εχθρό μας. Εμείς θα εξακολουθούμε να μιμούμαστε τους οπαδούς του Σατανά, προφέροντας έστω και εν αγνοία μας (ή και εν γνώση μας!) κατάρες μέσα και έξω από την εκκλησία;

+ IC XC NIKA +

 
Ajax Dragonkiller 

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...