Στην πιο δύσκολη στιγμή μου, είδα τον Χριστό!

H Ρόμπιν, η γυναίκα που ισχυρίζεται, ότι βίωσε το παραπάνω περιστατικό αφηγείται:

«…Είναι περίπλοκο. Αλλά τα γεγονότα εν συντομία έχουν ως εξής: Είπα στον σύζυγό μου ότι ήθελα διαζύγιο και εκείνος αποφάσισε να με σκοτώσει. Προφανώς, το είχε προγραμματίσει καιρό πριν και έτσι όταν ήρθε η ώρα και τον απέρριψα, ήταν σε θέση να δράσει γρήγορα. Τα τρία παιδιά μας περνούσαν τη νύχτα σε ένα διπλανό σπίτι, οπότε μετά από αρκετές ώρες, μιλώντας μαζί του στο σπίτι μας, σηκώθηκα για να πάω δίπλα και να μείνω μαζί με τα παιδιά. Ήταν 03:00 το πρωί.

Πήγα μέχρι την μπροστινή πόρτα όταν αστραπιαία ήρθε μπροστά μου και κλείδωσε την πόρτα. Μου έβαλε τα χέρια πίσω από την πλάτη μου και με έσυρε στην κρεβατοκάμαρά μου, με έριξε στο κρεβάτι και στη συνέχεια ανέβηκε πάνω μου και κάθισε στην κοιλιά μου.

Καθώς τον κοίταξα, είδα κάτι να λαμπυρίζει στο δεξί του χέρι. Καθώς το αντικείμενο που κρατούσε κατέβαινε προς το πρόσωπό μου, σήκωσα το αριστερό μου χέρι για να προστατευτώ. Ήταν το ολοκαίνουργιο ψαλίδι 8 ιντσών που είχα αγοράσει λίγες μέρες πριν. Το μόνο που ήξερα ήταν ότι έπρεπε να εμποδίσω το αντικείμενο από το να με χτυπήσει -δίχως να έχω συνειδητοποιήσει ακόμα ότι ήταν ένα ψαλίδι και ότι είχα αρπάξει την ανοιχτή λεπίδα-. Καθώς παλεύαμε, η λεπίδα του ψαλιδιού έκοψε όλα τα νεύρα και τους τένοντες στο αριστερό μου χέρι και το χέρι μου κατέρρευσε στο κρεβάτι, άχρηστο. Φώναξα, αλλά κανείς δεν με άκουγε. Ήξερα ότι κανείς δεν έρχεται για να με σώσει. Όταν κοίταξα το πρόσωπό του, μπορούσα να δω την οργή του, καθώς ξανασήκωσε το ψαλίδι πάνω από το κεφάλι του και αυτή τη φορά το χέρι μου ήταν άχρηστο για να μπορέσω να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.

Έπειτα άρχισε να κόβει τα ξανθά μαλλιά μου. Καθώς προσπάθησε να φέρει το ψαλίδι κοντά στο κεφάλι μου για να κόψει κι άλλα μαλλιά, με μαχαίρωσε στο κεφάλι. Όταν τελείωσε με το να κόβει τα μαλλιά μου και να τα πετά στον αέρα, έβαλε στη συνέχεια τα χέρια μου πίσω από την πλάτη μου και με έσυρε στο κυρίως μπάνιο του σπιτιού. Έκλεισε, κλείδωσε την πόρτα, με κοίταξε και χαμογέλασε. Τον ρώτησα: «Τι θα μου κάνεις;» Απάντησε ότι θα μου ξύριζε το κεφάλι. Στη συνέχεια άρχισε να ρίχνει στο κεφάλι μου κρέμα ξυρίσματος. Όταν έφερε το ξυράφι στην κορυφή του κεφαλιού μου, τότε ήταν που και οι δύο καταλάβαμε ότι είχα τρυπηθεί, επειδή το αίμα έτρεχε και κάλυψε τον καθρέφτη τοίχου που είχα μπροστά μου. Αυτό τον εξόργισε γιατί έπρεπε να καθαρίσει το αίμα από τον καθρέφτη, ώστε να συνεχίσει με το υπόλοιπο σχεδιό του, το οποίο περιλάμβανε το να βλέπω τι μου έκανε στον καθρέφτη. Τα πόδια μου ήταν αδύναμα και ήξερα ότι θα λιποθυμήσω.

Του είπα τότε, ότι δεν μπορούσα να σταθώ. Απάντησε: «Πέσε στο πάτωμα γιατί θα πεθάνεις, σκύλα, ο,τι και να γίνει». Κατά τη διάρκεια αυτής της ώρας, μου έλεγε ακριβώς τι θα μου κάνει. Στο τέλος ήθελε να με κάψει με βενζίνη. Ήξερα ότι είχε ένα δοχείο βενζίνης στο γκαράζ. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ώρας, προσευχόμουν, «Σε παρακαλώ Κύριε, πάρε αυτό το ποτήρι από μένα. Κανείς δεν έρχεται για να με σώσει, κανείς δεν με άκουσε να ουρλιάζω, κανείς.»

Ήταν εκείνη τη στιγμή που ήξερα ότι ήμουν σε δύο μέρη ταυτόχρονα. Άφησα το σώμα μου και πέρασα μέσα από μια σήραγγα φωτός, που με οδήγησε σε μια πόρτα με λαμπρό φως. Η πόρτα άνοιξε. Έπεσα κάτω και είδα ότι ήμουν ντυμένη με ένα σκούρο ένδυμα κάποιου είδους. Καθώς γονάτισα, σήκωσα το βλέμμα μου και είδα τον Ιησού μπροστά μου, καρφωμένο στο σταυρό. Έβλεπα με κάτι διαφορετικό από τα «γήινα» μάτια μου και άκουγα, αλλά όχι με τα βιολογικά αυτιά μου. Ένιωθα πως είχα γίνει ένα με τα πάντα.

Με κοίταξε κατευθείαν στα μάτια. Δεν έχω δει ποτέ τέτοια μάτια. Όπως με κοιτούσε μέσα στα μάτια μου, Τον ρώτησα, χωρίς να μιλήσω, «Τι να κάνω;»
Μου απάντησε -χωρίς να μιλήσει- :«Συγχώρεσέ τον». Καθώς είπε αυτά τα λόγια, έγινε. Η συγχώρεση συνέβη εκείνη τη στιγμή.

Επέστρεψα πλήρως στο σώμα μου, στο μπάνιο, αλλά όλα είχαν αλλάξει, και το ήξερα αυτό. Ενώ είχα «φύγει», ο σύζυγός μου συνέχισε να ξυρίζει το κεφάλι μου, και είχε φτάσει να έχει μόνο μια ίντσα για να ξυρίσει. Άνοιξα το στόμα μου και άρχισα να μιλάω με λόγια που δεν είχα επιλέξει συνειδητά ή χωρίς να έχω κάποιο έλεγχο, όπως και να έχει. Οι πρώτες λέξεις που βγήκαν από το στόμα μου ήταν: «Το νερό θα θεραπεύσει τα πάντα». Όταν είπα τη λέξη «νερό», παρατήρησα ότι άφησε το ξυράφι κάτω και φάνηκε σαν να βρίσκεται σε έκσταση. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη σαν να περίμενε τα επόμενα λόγια μου. Ξαναείπα, «Όλα είναι εντάξει. Το νερό θα θεραπεύσει τα πάντα.» Συνέχισε να κοιτάζει στον καθρέφτη, περιμένοντας. Του είπα στη συνέχεια να βγάλει τα ρούχα του και να μπει στο ντους. Λόγω της πληγής στο κεφάλι μου, η λευκή μπλούζα και η μπλε φούστα μου είχαν γεμίσει αίμα.

Συνέχισε να κοιτάζει στο άπειρο, καθώς ξεκούμπωνε το πουκάμισό του και έβγαλε το μπλε τζιν του. Επανέλαβα ξανά, «Το νερό θα θεραπεύσει τα πάντα». Άνοιξα το νερό στο ντούζ. Το νερό ήταν ζεστό, όχι καυτό. Κάθισα στο ντους πίσω του και συνέχισα να το επαναλαμβάνω: «Όλα είναι εντάξει. Το νερό θα θεραπεύσει τα πάντα. » Καθώς το νερό έπεφτε στην πλάτη του, έβαλε τα χέρια του με τις παλάμες, ψηλά πάνω από το κεφάλι του, σχεδόν όπως θα έκανε κάποιος που παραδίνεται και επανέλαβε τρεις φορές: «Ξέρω ότι αυτό είναι ένα κόλπο, ξέρω αυτό είναι ένα τέχνασμα, ξέρω ότι αυτό είναι ένα τέχνασμα.» Απάντησα πολύ απαλά: «Όχι, όχι, όχι, το νερό θεραπεύει τα πάντα».

Αστραπιαία, άνοιξα την πόρτα του ντους, ξεκλείδωσα την πόρτα του μπάνιου και έτρεξα, στο διάδρομο και από την κύρια κρεβατοκάμαρα στην άλλη πλευρά του σπιτιού, μέχρι την πόρτα. Tην ξεκλείδωσα και έτρεξα στο σπίτι του γείτονά μου, όπου τα τρία μου παιδιά κοιμόντουσαν δίχως να γυρίσω να κοιτάξω πίσω. Ήταν περίπου στις 5:00 το πρωί, όταν έφτασα και προσπάθησα να ανοίξω την πόρτα. Ήταν ξεκλείδωτη. Έτρεξα μέσα και έκλεισα την πόρτα πίσω μου, κλειδώνοντας την. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, ο σύζυγός μου χτυπούσε, προσπαθώντας να μπει. Οι γείτονές μου ήταν ξύπνιοι τώρα, φυσικά, και κάλεσαν την αστυνομία. Όλα όσα ακολούθησαν είναι μια άλλη, εξίσου μεγάλη ιστορία, αλλά το μόνο που ήξερα εκείνη τη στιγμή ήταν ότι ήμουν ζωντανή. Δεν είχα άλλη σκέψη εκτός από το ότι ήμουν ζωντανή.

Η ιστορία για το τι μου έκανε ο σύζυγός μου έπαιζε στις τοπικές τηλεοπτικές ειδήσεις το επόμενο πρωί και ήταν επίσης στην πρώτη σελίδα της τοπικής εφημερίδας. Δύο χρόνια μετά, φιλοξενήθηκα στην εκπομπή της Oprah Winfrey με θέμα την κτητική αγάπη. Ο εγκληματολόγος, Τζέιμς Άλαν Φόξ, ήταν ένας από τους φιλοξενούμενους στην εκπομπή. Μετά την εκπομπή, μιλήσαμε για το αν ήθελα να γράψω ένα βιβλίο για το τι συνέβη. Δεν έχω ακόμα γράψει το βιβλίο.

Το μήνυμα που μου έδωσε ο Ιησούς έσωσε τη ζωή μου. Όταν μου είπε «Συγχώρεσέ τον» τα λόγια Του το έκαναν, και αυτό άλλαξε τα πάντα. Η δύναμη της αγάπης Του γέμισε το δωμάτιο και πραγματικά ένιωσα τον «καρδιακό παλμό του σύμπαντος» μέσα μου, τόσο πολύ, που ένιωθα ότι ολόκληρο το δωμάτιο θα εκραγεί. Είναι πολύ δύσκολο να βρεις λέξεις, επειδή ήταν πέρα ​​από κάθε γήινη εμπειρία.
Η συγχώρεση, μας απελευθερώνει από το βάρος της κρίσης. Ως άνθρωποι, δεν είναι στη φύση μας να κρίνουμε και αυτό μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά στους εαυτούς μας και στους άλλους. Ο Ιησούς μου έδειξε ότι τα λόγια Του είναι τόσο ζωντανά σήμερα, όπως ήταν πριν από 2000 χρόνια, «Συγχώρεσέ τον, γιατί δεν ξέρει τι κάνει».

Η πράξη της συγχώρεσης ήταν το κλειδί που ξεκλειδώνει την πόρτα και ήταν η «παράδοσή μου», αυτό που μου επέτρεψε να είμαι το δοχείο, έτσι ώστε η δύναμή Του να καταστεί εμφανής. Τα θεραπευτικά λόγια που βγήκαν από το στόμα μου δεν ήταν λόγια δικά μου. Τα είπα, αλλά έρχονταν από κάπου αλλού. Εγώ, ένιωθα σαν να μην υπάρχω. Υπήρχε μόνο αγάπη, καθαρή αγάπη και ήταν παντοδύναμη. Καθώς τα λόγια αυτά συνέχιζαν να βγαίνουν από το στόμα μου, αισθάνθηκα σαν στις φλέβες μου να έμπαινε κάποια ουσία. Δεν μπορώ να το περιγράψω παρά με αυτόν τον τρόπο – η ουσία που αισθάνθηκα ήταν σαν «υγρή σκέψη», να μπαίνει στις φλέβες μου και να γεμίζει ολόκληρο το σώμα μου, με τέτοιο τρόπο που η μόνη σκέψη, που είχα συνειδητά, ήταν: «Η αγάπη είναι η μεγαλύτερη δύναμη στο σύμπαν».

Τότε που συνέβησαν όλα αυτά, διάβαζα περισσότερα για τον Βουδισμό, παρά για τον Χριστιανισμό. Δεν είχα μεγαλώσει σε μια οικογένεια θρησκόληπτη και έτσι είχα μόνη μου διαβάσει ολόκληρη την Καινή Διαθήκη, αρκετά χρόνια, πριν συμβεί αυτό το περιστατικό. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος των όσων διάβαζα ήταν για τις ανατολικές φιλοσοφίες, από τότε που ήμουν έφηβη. Είναι κάτι περισσότερο από ενδιαφέρον, το ότι ήταν ο Ιησούς και όχι ο Βούδας, που εμφανίστηκε σε μένα εκείνη την ώρα να με σώσει. Πιστεύω ότι το μήνυμα της συγχώρεσης έπρεπε να προέρχεται απευθείας από την Πηγή, και αυτός ήταν ο Χριστός.

Ακόμα, δεν μπορώ να το εξηγήσω..»…

R.DΕΛH

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu