Menu

Δεν είμαστε ποτέ μόνοι μας

Ένας αρχαίος μύθος των Ινδιάνων Τσερόκι, μιλάει για την τελετή ενηλικίωσης των αγοριών.

Ο πατέρας του αγοριού, το παίρνει στο δάσος, του δένει τα μάτια με ένα ρούχο και το αφήνει μόνο του μια ολόκληρη νύχτα. Απαιτείται να καθίσει σε ένα κούτσουρο ολόκληρη τη νύχτα και να μην βγάλει το κάλυμμα έως ότου οι ακτίνες του ήλιου λάμψουν μέσα από αυτό. Είναι μόνος του. Δεν μπορεί να αναζητήσει βοήθεια από κανέναν.

Αφού περάσει τη νύχτα εκεί, το αγόρι είναι πλέον άντρας. Σύμφωνα με το μύθο μάλιστα, δεν μπορεί κανείς άντρας να πει στα άλλα νεαρά αγόρια αυτή την εμπειρία. Κάθε αγόρι πρέπει να το βιώσει μόνο του.

Όπως για όλους τους άνδρες της φυλής, έτσι και για έναν νεαρό ινδιάνο ήρθε η ώρα να περάσει αυτή τη «δοκιμασία». Ο πατέρας του τον πήγε και τον άφησε στο δάσος με δεμένα μάτια, λίγο πριν βραδιάσει. Καθώς νύχτωνε μπορούσε να ακούσει κάθε είδους θόρυβο. Άγρια ζώα ήταν γύρω του, τα άκουγε. Ίσως και κάποιος άνθρωπος μπορεί να εμφανιζόταν και να τον βλάψει. Η ώρα ένιωθε πως δεν περνούσε. Τελικά, μετά από μια φοβερή νύχτα, ο ήλιος εμφανίστηκε και ήρθε η ώρα να βγάλει το κάλυμμα που φορούσε.

Τότε είδε τον πατέρα του, καθισμένο σε ένα κούτσουρο απέναντί του. Ήταν εκεί όλη τη νύχτα.

Ποτέ δεν είμαστε πραγματικά μόνοι.

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...