Menu

Το Φως των καλών έργων μας

Πολλοί έχουν κατά καιρούς θέσει το εξής ερώτημα: Σύμφωνα με τον Χριστό, τις καλές μας πράξεις επιτρέπεται να τις βλέπουν τρίτοι ή όχι;

Αν -για παράδειγμα- κάποιος δει εσένα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, να βοηθάς έναν άνθρωπο, υπάρχει κάποιο θέμα; Έκανες κάποιο λάθος έμπροσθεν του Χριστού; Μετράει η πράξη που έκανες ή επειδή σε είδε κάποιος να το κάνεις είναι..άκυρη; Μήπως ότι βοήθεια δίνουμε πρέπει να την δίνουμε με τρόπο που να μην γίνεται αντιληπτή από τρίτους;

Οι παραπάνω σκέψεις βρίσκονται μπερδεμένες στα μυαλά πολλών, σε ακραίο κάποιες φορές βαθμό.

Η απάντηση είναι απλή, λογική και βρίσκεται γραμμένη ακόμα και στα παραποιημένα ευαγγέλια του 4ου μ.Χ αιώνα.

Λέει ο Χριστός:

Κατά Ματθαίον 5,13 Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθῆναι ἔξω καὶ καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.

Κατά Ματθαίον 5,13 Εσείς είστε το αλάτι του κόσμου. Αν δε το αλάτι χάσει την ιδιότητά του, με τι άλλο θα αλατιστεί; Δεν έχει πλέον καμία αξία παρά μόνο να πεταχθεί στον δρόμο και να καταπατιέται από τους ανθρώπους.

Κατά Ματθαίον 5,14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη

Κατά Ματθαίον 5,14 Εσείς είστε το φως του κόσμου. Δεν μπορεί μια πόλη να κρυφτεί όταν είναι χτισμένη πάνω στο βουνό.

Κατά Ματθαίον 5,15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ.

Κατά Ματθαίον 5,15 Ούτε ανάβουν λυχνάρι και το βάζουν κάτω από το δοχείο, αλλά το τοποθετούν στο λυχνοστάτη, για να φωτίζει όλους τους ανθρώπους του σπιτιού.

Κατά Ματθαίον 5,16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

Κατά Ματθαίον 5,16 Έτσι να λάμψει και το δικό σας φως μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον ουράνιο Πατέρα σας».

Σχόλιο: Ξεκινάει λέγοντας, πως όσοι είναι μαθητές Του, όσοι έχουν λάβει την νοοτροπία του φωτός, είναι πλέον κάτι το ξεχωριστό μέσα στον κόσμο αυτό. Τους παρομοιάζει με το αλάτι, (το οποίο νοστημαίνει το φαγητό) και συνεχίσει λέγοντας πως εκείνοι είναι το φως του κόσμου. Ο κόσμος αυτός χρειάζεται φως, γιατί κείτεται στο σκοτάδι.

Έπειτα, αναφέρει το παράδειγμα με την πόλη που βρίσκεται χτισμένη πάνω στο βουνό. Αυτό δείχνει ότι εκείνοι που σκέφτονται με βάσει τα του Χριστού και είναι το «φως του κόσμου», επειδή φέρονται διαφορετικά και κινούνται με άλλα στάνταρ και στόχους που εκ του κόσμου τούτου ουκ είναι, δεν είναι εύκολο να μένουν πάντα απαρατήρητοι. Η πίστη στην Αλήθεια, στον Χριστό, στο Φως, είναι ομολογιακή. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ομολογία από τις πράξεις μας.

Στη συνέχεια δίνει ακόμη ένα παράδειγμα, με το λυχνάρι που τοποθετείται πάνω στο λυχνοστάτη, ώστε να φωτίζονται οι πάντες μέσα στο σπίτι. Επομένως, όσοι έχουν λάβει το Φως, δεν το κρατούν για τον εαυτό τους, αλλά φωτίζουν με αυτό τους γύρω τους.

Και τώρα προχωράμε στο «φλέγον ζήτημα». Λέει ο Χριστός, με τον ίδιο τρόπο που τοποθετεί κάποιος το λυχνάρι πάνω στο λυχνοστάτη και δεν το κρύβει κάτω απ το δοχείο, έτσι και εμείς να φωτίζουμε με το φως που έχουμε μπρος στους ανθρώπους, ώστε βλέποντας εκείνοι τα καλά μας έργα να δοξάσουν τον Πατέρα. Να είμαστε στην ουσία, εκείνο το ερέθισμα του φωτός, που με κάτι που θα πει ή που θα κάνει (πιο σημαντικό) σε κάποιον άλλο, θα τον παρακινήσει προς τον Χριστό και τη νοοτροπία Του! Τώρα, το αν θα μας δει κάποιος τρίτος, τη στιγμή που βοηθάμε και πως θα επωφεληθεί από αυτό, δεν το ξέρουμε.

Επομένως, ο Χριστός μας λέει να δείχνουμε με τα έργα μας τη νοοτροπία του Φωτός, που μάθαμε από Εκείνον.

Υπάρχει όμως μια λεπτή γραμμή.

Κατά Ματθαίον. 6,1 Προσέχετε τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς· εἰ δὲ μήγε, μισθὸν οὐκ ἔχετε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν τῷ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

Κατά Ματθαίον. 6,1 Προσέχετε να μη βοηθάτε εμπρόσθεν των ανθρώπων, με σκοπό να ας δουν και σας θαυμάσουν διότι έτσι δεν έχετε κανένα μισθό από τον Πατέρα σας στους ουρανούς.

Σχόλιο: Επομένως, αν κάποιος βοηθάει με φαρισαϊκό πνεύμα, έχοντας ως σκοπό να τον δεί κάποιος τρίτος και να τον θαυμάσει, επαινέσει κτλ, τότε δεν έχει νόημα αυτό που κάνει, αφού, όπως μας είπε ο Απ.Παύλος, η αγάπη δε ζητά τα εαυτής. Αυτός που χει αγάπη δηλαδή, δεν ζητά τίποτε για τον εαυτό του.

Κατά Ματθαίον. 6,2 Ὅταν οὖν ποιῇς ἐλεημοσύνην, μὴ σαλπίσῃς ἔμπροσθέν σου, ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς ῥύμαις, ὅπως δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.

Κατά Ματθαίον 6,2 Οταν λοιπόν εσύ βοηθάς, μη το διαλαλείς, όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και τους δρόμους, για να δοξαστούν από τους ανθρώπους.

Κατά Ματθαίον. 6,3 σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου,

Κατά Ματθαίον. 6,3 όταν εσύ βοηθάς δεν θα ξέρει το αριστερό σου χέρι τι κάνει το δεξί σου,

Κατά Ματθαίον. 6,4 ὅπως ᾖ σου ἡ ἐλεημοσύνη ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.

Κατά Ματθαίον. 6,4 Για να μείνει η ελεημοσύνη σου κρυφή και ο πατήρ σου, που βλέπει όσα γίνονται στα κρυφά, θα σου δώσει (τον ουράνιο μισθό) στα φανερά.

Σχόλιο: Αν βοηθήσεις κάποιον, μην το κάνεις βούκινο, μη παινεύεσαι γιαυτό, αν είναι δυνατόν να μην το ξέρει κανείς. Φτάνει να το ξέρεις εσύ μονάχα. Αν όμως, οι συνθήκες είναι τέτοιες που αναπόφευκτα θα σε δει κάποιος τρίτος (ένας ή περισσότεροι), και εάν δεν μπορείς να βοηθήσεις κατ ιδίαν, τότε το κάνεις μπροστά σε όλους. Όχι γιατί θέλεις να σε δουν και να σε θαυμάσουν όμως, εδώ είναι η διαφορά.

Μη ξεχνάς, ότι μπορείς με τη δική σου καλή πράξη να δημιουργήσεις μια αλυσίδα καλοσύνης, μια αλυσίδα αγάπης, δίνοντας σε εκείνον που βοήθησες ή σε κάποιον που «τυχαία» είδε εσένα να βοηθάς, το έναυσμα, να βοηθήσει κάποιον άλλο.

ΕΛ Hunter 888

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...