Αποκάλυψη Ιωάννη, κεφ.1ον

(Αποκ.22, 18-19)

Μαρτυρῶ ἐγὼ παντὶ τῷ ἀκούοντι τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου. ἐάν τις ἐπιθῇ ἐπὶ ταῦτα, ἐπιθήσει ὁ Θεὸς ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς πληγὰς τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ·

καὶ ἐάν τις ἀφέλῃ ἀπὸ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τῆς προφητείας ταύτης, ἀφελεῖ ὁ Θεὸς τὸ μέρος αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ ἐκ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας, τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ.

 
Από όλα τα αμιγώς προφητικά κείμενα, μόνο η Αποκάλυψη του Ιωάννη περιλαμβάνεται μέσα στην Καινή Διαθήκη. Πρέπει λοιπόν, το κείμενο αυτό να διαβαστεί με πολύ μεγάλη προσοχή, αφού δόθηκε από έναν από τους μαθητές του Χριστού, που του δόθηκε η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Δεν είναι δηλαδή ο Ευαγγελιστής Ιωάννης κάποιος, που εμείς οι άνθρωποι τον ονομάσαμε Άγιο, αλλά ο ίδιος ο Χριστός τον ανέδειξε!

Πολλοί σύγχρονοι “πνευματικοί πατέρες”, λένε ότι δεν πρέπει να ασχολούμαστε με την Αποκάλυψη και να μην την διαβάζουμε ή σε κάποιες περιπτώσεις, να μελετούμε μόνο τις “θεόπνευστες” ερμηνείες των “μεγαλοθεολόγων”. Που πάει αυτό που είπε ο Χριστός, “ερευνάτε τας γραφάς”; Να αφήσουμε στην άκρη την Αποκάλυψη που δόθηκε στον Ιωάννη, από τον ίδιο τον Χριστό;

Ίσως είναι ευκαιρία να διαβάσει κανείς την Αποκάλυψη απλά μεταφρασμένη και όχι παραποιημένη από τις φαντασιώσεις μεγαλοθεολόγων, μόνο με απλά σχόλια του Δ. Λιακόπουλου, τα οποία μπορεί κανείς να μην δώσει και καμία σημασία.

 Αποκάλυψη Ιωάννη κεφάλαιο 1ον

 
1 Ἀποκάλυψις ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεός, δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ ᾿Ιωάννῃ,

1 Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, την οποία έδωσε σε Αυτόν ο Θεός, ώστε να δείξει στους δούλους του αυτά που πρέπει να γίνουν σύντομα, και τα επισήμανε δια ενός αγγέλου Του, στον δούλο του Ιωάννη,

2 ὃς ἐμαρτύρησε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ὅσα εἶδε.

2 ο οποίος καταμαρτύρησε τον λόγον του Θεού και την μαρτυρία του Ιησού Χριστού, όλα όσα είδε.

3 μακάριος ὁ ἀναγινώσκων καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα· ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς.

3 Μακάριος είναι εκείνος που διαβάζει και εκείνοι που ακούν τα λόγια της προφητείας και τηρούν όσα είναι γραμμένα σ’ αυτή, γιατί ο καιρός είναι κοντά.

 Σχόλιο: Το ίδιο είπε και ο Σαμαέλ, ο διάβολος δηλαδή, μερικές δεκάδες χρόνια πριν τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, όταν συνειδητοποίησε το μέγα σφάλμα του να επιτρέψει τον σταυρικό θάνατο του Χριστού, που μας έδωσε το δικαίωμα να μπορούμε να Τον επικαλούμαστε και να ακολουθούμε το παράδειγμα Του και να σωζόμαστε από τα δεσμά του ψεύτικου κόσμου.

 
4 ᾿Ιωάννης ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, καὶ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ πνευμάτων, ἃ ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ,

4 Ο Ιωάννης προς τις επτά εκκλησίες που υπάρχουν στην Ασία, εύχεται να είναι σε εσάς η χάρις και ειρήνη από τον Θεόν, ο οποίος υπάρχει, υπήρχε και θα υπάρχει και από τα επτά πνεύματα που υπάρχουνμπροστά στο θρόνο του Θεού,

 Σχόλιο: Εδώ βλέπουμε τη χρήση του όρου “Ο ΩΝ”, ο υπάρχων δηλαδή. Μιλά επίσης για επτά πνεύματα που υπάρχουν μπροστά στο θρόνο του Θεού και αυτό μας φέρνει στο νου και την διαρκή χρήση του αριθμού επτά, αλλά και τους επτά διοικητές της Ειμαρμένης, τους εφαρμοστές του σχεδίου του Θεού δηλαδή, τους οποίους αναφέρει και ο Ερμής ο Τρισμέγιστος.

Τα λεγόμενα ερμητικά κείμενα, πολλά από τα οποία σας έχω δώσει , έγιναν αφορμή να αρχίσουν κάποιοι να αμφισβητούν την Ορθόδοξη πίστη και να κάνουν μια δική τους, θα έλεγε κανείς, φιλοσοφική θεώρηση του κόσμου. Όλοι αυτοί, όντες υπερβολικοί, θεωρήθηκαν αιρετικοί, με αποτέλεσμα να πεταχτούν στο πυρ το εξώτερον και τα ερμητικά κείμενα.

Αυτό ήταν μέγα σφάλμα, αφού σχεδόν κανείς από την επίσημη εκκλησία, δεν προσπάθησε να μελετήσει και να διαπιστώσει τα σημεία, στα οποία τα κείμενα αυτά, συμφωνούν με αυτά που ο Χριστός και οι Απόστολοι είπαν.

Κατατρομοκρατημένοι όλοι και με τον κίνδυνο να πάρουν την …ρετσινιά του αιρετικού, δεν είδαν τις αλήθειες του Ερμή του Τρισμέγιστου, που σε πάρα πολλά σημεία, λένε ότι και το ευαγγέλιο.

Υπάρχουν μάλιστα πολλά σημεία των ερμητικών κειμένων, που οι “πατέρες της εκκλησίας” πήραν και τα αναπαρήγαγαν, χωρίς όμως να αναφέρουν την προέλευση. Για να μην γίνει μάλιστα αυτό αντιληπτό, εξαφάνιζαν και όλα τα αντίγραφα των βιβλίων που περιείχαν ερμητικά κείμενα, το περιεχόμενο των οποίων έμενε “ερμητικα κλειστό”.

Από κει και η φράση που έφθασε και χρησιμοποιείται στην εποχή μας.

5 καὶ ἀπὸ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ὁ μάρτυς ὁ πιστός, ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν καὶ ὁ ἄρχων τῶν βασιλέων τῆς γῆς. τῷ ἀγαπῶντι ἡμᾶς καὶ λούσαντι ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ,

5 και από τον Ιησού Χριστό, που είναι ο μάρτυρας ο πιστός, ο πρωτότοκος των νεκρών και ο άρχοντας των βασιλιάδων της γης, Αυτός που μας αγαπά και μας καθάρισε από τις αμαρτίες μας αφού μαςέλουσε με το αίμα του,

6 καὶ ἐποίησεν ἡμᾶς βασιλείαν, ἱερεῖς τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὐτοῦ, αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

6 και δημιούργησε για εμάς βασιλεία, και μας έκανε ιερείς του Θεού και Πατέρα του, σ’ Αυτόν ανήκει η δόξα και η δύναμη στους αιώνες των αιώνων. αμήν.

7 ᾿Ιδοὺ ἔρχεται μετὰ τῶν νεφελῶν, καὶ ὄψεται αὐτὸν πᾶς ὀφθαλμὸς καὶ οἵτινες αὐτὸν ἐξεκέντησαν, καὶ κόψονται ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς. ναί, ἀμήν.

7 Ιδού, έρχεται με τις νεφέλες, και θα τον δει κάθε μάτι, και εκείνοι που τον ελόγχισαν και θα ασχολούνται με αυτόν όλες οι φυλές της γης. Ναι, αμήν.

8 ᾿Εγώ εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ.

8 «Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα», λέει Κύριος ο Θεός, «Αυτός που υπάρχει, που υπήρχε και που θα υπάρχει, ο Παντοκράτορας».

 Σχόλιο: Εδώ μας λέει ο Θεός, ότι υπήρχε και θα υπάρχει πάσας τας ημέρας της ζωής μας. Ο Θεός, δεν συμπορεύεται μαζί μας κατά μήκος της διαστάσεως του χρόνου, αλλά υπάρχει ταυτόχρονα σε όλα τα σημεία της Δημιουργίας και σε όλες τις χρονικές στιγμές. Για τον Θεό, δεν υπάρχει το παρελθόν, το τώρα και το μέλλον. Όλα υπάρχουν ταυτόχρονα και όλα τα βλέπει ταυτόχρονα σε όλα τα σημεία των επτά επιπέδων της Δημιουργίας και βεβαίως του ψεύτικου κόσμου του Διαβόλου, μέσα στον οποίο και ζούμε. Όταν πορευόμαστε από μια χρονική στιγμή στην άλλη, αφήνουμε πίσω τον Θεό και τον ξανασυναντάμε στην επόμενη, αλλά με τρόπο θαυμαστό συμπορεύεται μαζί μας παντού και πάντα. Με δυο κουβέντες, όπως λέει και ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, υπάρχουμε μέσα στον Θεό και εμείς και ολόκληρη η δημιουργία.

 9 ᾿Εγὼ ᾿Ιωάννης, ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν καὶ συγκοινωνὸς ἐν τῇ θλίψει καὶ βασιλείᾳ καὶ ὑπομονῇ ἐν ᾿Ιησοῦ Χριστῷ, ἐγενόμην ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Πάτμῳ διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ.

9 Εγώ ο Ιωάννης, ο αδελφός σας και συμμέτοχος μέσα στη θλίψη και στη βασιλεία και στην υπομονή με τον Ιησού, βρέθηκα στο νησί που λέγεται Πάτμος, εξαιτίας του λόγου του Θεού και της μαρτυρίας για τον Ιησού Χριστό.

10 ἐγενόμην ἐν πνεύματι ἐν τῇ κυριακῇ ἡμέρᾳ, καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος

10 Κατά την ημέραν της Κυριακής περιέπεσα σε πνευματική έκσταση και άκουσα πίσω μου φωνή μεγάλη, σαν φωνή σάλπιγγας

11 λεγούσης· ὃ βλέπεις γράψον εἰς βιβλίον καὶ πέμψον ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις, εἰς ῎Εφεσον καὶ εἰς Σμύρναν καὶ εἰς Πέργαμον καὶ εἰς Θυάτειρα καὶ εἰς Σάρδεις καὶ εἰς Φιλαδέλφειαν καὶ εἰς Λαοδίκειαν.

11 η οποία έλεγε: «γράψε αυτά, που βλέπεις σε βιβλίο και στείλε το στις επτά εκκλησίες, που είναι στην Έφεσο και στη Σμύρνη και στην Πέργαμο και στα Θυάτειρα και στις Σάρδεις και στη Φιλαδέλφεια και στη Λαοδίκεια».

12 Καὶ ἐκεῖ ἐπέστρεψα βλέπειν τὴν φωνὴν ἥτις ἐλάλει μετ᾿ ἐμοῦ· καὶ ἐπιστρέψας εἶδον ἑπτὰ λυχνίας χρυσᾶς,

12 Και τότε γύρισα προς τα πίσω, για να βλέπω τη φωνή που μίλαγε μαζί μου. Και όταν έστρεψα πίσω, είδα επτά λυχνίες χρυσές

13 καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου, ἐνδεδυμένον ποδήρη καὶ περιεζωσμένον πρὸς τοῖς μαστοῖς ζώνην χρυσῆν·

13 και στο μέσον των επτά λυχνιών είδα κάποιον που έμοιαζε με υιόν ανθρώπου, και εφορούσε ένδυμα, που έφθανε εώς τα πόδια του, και ήταν ζωσμένος κοντά στο στήθος με χρυσή ζώνη.

14 ἡ δὲ κεφαλὴ αὐτοῦ καὶ αἱ τρίχες λευκαὶ ὡς ἔριον λευκόν, ὡς χιών, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός,

14 Και η κεφαλή του και οι τρίχες είναι λευκές σαν μαλλί λευκό, σαν χιόνι, και τα μάτια του σαν πύρινη φλόγα

15 καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ, ὡς ἐν καμίνῳ πεπυρωμένοι, καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν,

15 και τα πόδια του όμοια με χαλκολίβανο σαν να είχαν πυρακτωθεί μέσα στο καμίνι, και η φωνή του σαν βοή από νερά πολλά.

16 καὶ ἔχων ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ αὐτοῦ ἀστέρας ἑπτά, καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ρομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ.

16 Και είχε στο δεξί χέρι του επτά αστέρια και από το στόμα του έβγαινε ρομφαία δίκοπος μυτερή και η όψη του άστραφτε όπως ο ήλιος με όλη του τη δύναμη.

17 Καὶ ὅτε εἶδον αὐτόν, ἔπεσα πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡς νεκρός, καὶ ἔθηκε τὴν δεξιὰν αὐτοῦ χεῖρα ἐπ᾿ ἐμὲ λέγων· μὴ φοβοῦ· ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος

17 Και όταν τον είδα, έπεσα μπροστά στα πόδια του σαν νεκρός, και έθεσε το δεξί του χέρι πάνω μου και είπε: «Μη φοβάσαι. εγώ είμαι ο πρώτος και ο έσχατος

18 καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου.

18 και ο ζωντανός, που έγινα νεκρός και ωστόσο ζω στους αιώνες των αιώνων, και έχω τα κλειδιά του θανάτου και του άδη.

19 γράψον οὖν ἃ εἶδες, καὶ ἅ εἰσι καὶ ἃ μέλλει γίνεσθαι μετὰ ταῦτα·

19 Γράψε, λοιπόν, αυτά που είδες και αυτά που ισχύουν και εκείνα που πρόκειται να γίνουν μετά από αυτά.

 Σχόλιο: Εδώ αναρωτιόμαστε για το πώς του λέει να γράψει αυτά που είδε, αφού δεν του έδειξε τίποτα ακόμη. Του έδωσε επομένως με τρόπο θαυμαστό την δυνατότητα να βλέπει τα πάντα ταυτόχρονα, εκτός χρόνου όπως ήδη υποθέσαμε; Και μάλιστα από πολλές οπτικές γωνίες;

 
20 τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ ἀστέρων ὧν εἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς μου, καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς. οἱ ἑπτὰ ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσι, καὶ αἱ λυχνίαι αἱ ἑπτὰ ἑπτὰ ἐκκλησίαι εἰσίν.

20 Το μυστήριο των επτά αστέρων που είδες στο δεξί μου χέρι, και τις επτά χρυσέςλυχνίες. Οι επτά αστέρες είναι οι άγγελοι των επτά εκκλησιών, και οι λυχνίες οι επτά είναι επτά εκκλησίες».

 Σχόλιο: Εδώ έχουμε το πρώτο θέμα, με το αν αυτά που έβλεπε ο Ιωάννης ήταν πραγματικά, ή αν απλά έτσι τα αντιλαμβανότανε, ή αν τα έγραψε έτσι συμβολικά για να χρειάζονται ερμηνεία. Και αυτό το λέω, γιατί πολλοί είναι εκείνοι που λένε, ότι δεν πρέπει να διαβάζουμε την Αποκάλυψη, επειδή όλα όσα αναφέρονται εκεί μέσα είναι ακαταλαβίστικα και χρειάζεται θεία φώτιση για να καταλάβουμε τι εννοεί ο Ιωάννης.

Αν όμως φίλοι μου ο Θεός ήθελε να μας πει μερικά πράγματα, γιατί θα μας τα έλεγε με τρόπο… ακαταλαβίστικο; Μήπως όλα όσα είναι γραμμένα εκεί, πρέπει απλά να τα δεχτούμε κατά λέξη; Είναι απλό το να δεχτούμε αυτό, αν σκεφθούμε, ότι ο Ιωάννης μας λέει ακριβώς ότι έβλεπε, αφού αυτή την εντολή πήρε και μας τα λέει με τον τρόπο που μπορούν να γίνουν αντιληπτά από εμάς, που ζούμε σε αυτόν τον κόσμο και με βάση τα βιώματα του, τα αντιλαμβανότανε και εμείς με τη σειρά μας με βάση τα βιώματα και τις εμπειρίες μας, τα κατανοούμε.

Όταν δηλαδή διευκρινίζει ότι οι επτά αστέρες ήταν άγγελοι, δεν θα μπορούσε να μιλήσει για επτά υψηλές συμπυκνώσεις ενεργειακού συνεχούς που υφίσταντο στο έβδομο επίπεδο της Δημιουργίας. Έβλεπε επτά λαμπρές σφαίρες και τις ονόμασε επτά αστέρες. Δεν είναι κάτι το τόσο πολύπλοκο.

Εκείνο μάλιστα που πρέπει να προσέξουμε είναι ότι όταν βλέπει κάτι που δεν συναντούμε στον κόσμο αυτό και όταν απαιτείται εξήγηση, μας την δίνει ο ίδιος αμέσως. Δεν χρειάζεται επομένως ιδιαίτερη ερμηνεία η Αποκάλυψη.

«Μη κρατήσεις κρυμμένους τους λόγους των προφητειών, του βιβλίου τούτου, Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ.

(Συνεχίζεται…)

ΤΟΜΟΣ 26 ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ «ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ»

Δ. ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Πολεμιστής Της Ειμαρμένης

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...