Πρόσφυγας πολέμου ο καλύτερος παίχτης του Μουντιάλ

Να έχεις χάσει τον τελικό του Μουντιάλ και να αναδεικνύεσαι ο καλύτερος παίκτης… Να μη σου τύχει!

Κι όμως αυτή την περίφημη χαρμολύπη βίωσε ο αρχηγός της Εθνικής Κροατίας Λούκα Μόντριτς, ο οποίος πήρε στις πλάτες του την «Χρβάτσκα», έφτασε μέχρι την πηγή, αλλά δε μπόρεσε να πιει νερό.

Η συγκλονιστική του παρουσία όμως (αλλά η φοβερή χρονιά που έκανε και με την Ρεάλ Μαδρίτης με την οποία κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ) του χάρισαν τη χρυσή μπάλα. O Μόντριτς κορυφαίος του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018! O Λούκα Μόντριτς αναδείχθηκε MPV του Μουντιάλ, έχοντας τα περισσότερα λεπτά συμμετοχής στη διοργάνωση, τα περισσότερα χλμ, πέτυχε δυο γκολ, ενώ μοίρασε μια ασίστ! Δεύτερος σε ψήφους ήταν ο Αζάρ και τρίτος ο Γκριζμάν.

To χει πάντως η μοίρα των… χαμένων να κερδίζουν αυτόν τον τίτλο.

Αλλωστε, την τελευταία φορά που αναδείχθηκε MVP παίκτης της νικήτριας ομάδας, ήταν το 1994 ο Ρομάριο.

Το 1998 το βραβείο πήγε στον Ρονάλντο, το 2002 στον Καν, το 2006 στον Ζιντάν, το 2010 στον Φορλάν και το 2014 στον Μέσι. Την ίδια ώρα, η αποκάλυψη του Mundial και next-big-thing του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, Κιλιάν Μπαπέ, πήρε το βραβείο του κορυφαίου νέου παίκτη της διοργάνωσης.

Ο άσος της Παρί Σεν Ζερμέν πέτυχε το τέταρτο γκολ της Γαλλίας στον τελικό και έφτασε τα τέσσερα στη διοργάνωση, στην οποία αναδείχθηκε κορυφαίος νέος παίκτης.

Ο 19χρονος πήρε τη σκυτάλη από τον συμπαίκτη του στους Τρικολόρ, Πολ Πογκμπά, ο οποίος ήταν ο κορυφαίος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014.

Η ζωή του Κροάτη Λούκα Μόντριτς δεν ήταν πάντα τόσο ρόδινη.

Τα παιδικά χρόνια του, τον στιγμάτισαν για πάντα λόγω του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας. Γεννήθηκε το 1985 και έξι χρόνια μετά έζησε τον απόλυτο εφιάλτη.

Είδε να καίνε το σπίτι του οι Σέρβοι εθνικιστές, να δολοφονούν τον παππού του, τον άνθρωπο που τον μεγάλωσε αφού οι γονείς του δούλευαν όλη μέρα. Στο μικρό χωριό Μόντριτσι έζησε από μικρός τα χειρότερα του πολέμου. Ο παππούς Λούκα Μόντριτς ήταν νεκρός και ο 6χρονος εγγονός του θα «κουβαλούσε» για πάντα αυτές τις εικόνες. Ότι είχε, είχε καταστραφεί πια…

Πριν φύγει για το εξωτερικό, έπαιξε σε Ζαντάρ, Ντιναμό Ζάγκρεμπ, Ζρίνσκι και Ιντερ ΖάπρεσιτςΣτο εξωτερικό έπαιξε σε Ρεάλ Μαδρίτης και Τότεναμ Η οικογένεια του έφυγε για να ζήσει. Ως πρόσφυγες πήγαν στο Κολοβάρε. Σε ένα ξενοδοχείο χωρίς νερό και ηλεκτρικό. Εκεί έμαθε να παίζει και μπάλα. Δίπλα σε σφαίρες, βόμβες, πυρά και νάρκες. Έβγαλε δελτίο ποδοσφαιριστή στην NK Zαντάρ, με τα τελευταία χρήματα της οικογένειας. Στην ομάδα έμοιαζε πάντα μικρός, αδύναμος, φοβισμένος.

Έδειχνε ντροπαλός, όλοι έλεγαν δεν θα τα καταφέρει. Αλλά ήξερε ποδόσφαιρο και το έλεγε η ψυχή του. Τον ήθελαν πολλές ομάδες, αλλά το ύψος του αποτελούσε τροχοπέδη.

Ο πατέρας του τον στήριξε. Τον πήγε σε τουρνουά στην Ιταλία με επικαλαμίδες από… ξύλο, αφού δεν είχαν άλλα χρήματα.

Τρεις φορές έχει σηκώσει το Champions League

Τελικά το 2000 η Ντιναμό Ζάγκρεμπ του έδωσε το πρώτο του συμβόλαιο στα 15 του. Από εκεί και πέρα με πολύ κόπο και δουλειά έφτασε να λογίζεται ως ο κορυφαίος χαφ το 2018.

Τον Σεπτέμβρη θα γίνει 33. Η Ρεάλ Μαδρίτης το 2012 δαπάνησε για τον Κροάτη 30 εκατ.ευρώ για να τον αποκτήσει από την βρετανική Τότεναμ.

Έχει συμβόλαιο μαζί του μέχρι το 2020 και μοιάζει σίγουρο ότι θα παίζει για πολλά-πολλά χρόνια ποδόσφαιρο. Γιατί έχει σφυρηλατηθεί στα δύσκολα, μεγάλωσε σε κακουχίες και ξέρει να επιβιώνει.

(tilestwra)

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu