Αν είχε και τύχη…

Το μόνο στοιχείο που λείπει απ’ τον Παναθηναϊκό είναι αυτό που του «χρέωναν»!

Οι ανάγκες του Παναθηναϊκού είναι γνωστές και ξεκάθαρες. Σε οικονομικό επίπεδο, σε διοικητικό-ιδιοκτησιακό, αλλά και σε αγωνιστικό. Ας μείνουμε σε αυτό επειδή τα υπόλοιπα συνεχίζουν να υπάρχουν απλά για να μας μελαγχολούν. Αγωνιστικά λοιπόν, το «τριφύλλι» θέλει λύσεις, θέλει ποιότητα, θέλει εμπειρία. Για να εκμεταλλευτεί τον «κορμό» που έχει δημιουργήσει στο ρόστερ του, μέσω της εξαιρετικής εφαρμογής του πλάνου που προέκυψε αναγκαστικά αλλά δημιουργήθηκε μαεστρικά από Νίκο Νταμπίζα και Γιώργο Δώνη. Όλα αυτά φυσικά για να μπορέσει ο Παναθηναϊκός να κάνει το βήμα παραπάνω. Να φτάσει στο σημείο να κάνει πρωταθλητισμό όντας αυτός το… αφεντικό κι όχι το αουτσάιντερ για το οποίο όλοι μιλούν με καλά λόγια. Δεν αρκεί αυτό στην ιστορία των «πράσινων», αν και ξεκάθαρα η τρέχουσα σεζόν είναι κάτι περισσότερο από επιτυχημένη!

Ένα απ’ τα στοιχεία που οι περισσότεροι (εξωτερικοί… παρατηρητές συνήθως) χρεώνουν στον Παναθηναϊκό (δε λέμε πιστώνουν επειδή μάλλον ως αρνητικό το λένε), είναι η τύχη που και καλά διαθέτει η ομάδα Αυτό το «συμπέρασμα» προέκυψε κυρίως λόγω του γεγονότος πως στις αρχές της σεζόν το «τριφύλλι» είχε… στρωτό πρόγραμμα και ταυτόχρονα σκόραρε με ευκολία, καθώς δεν χρειάζονταν πολλές τελικές για να έρθει το γκολ. Μόνο και μόνο γι’ αυτά, ο Παναθηναϊκός θεώρησαν πως πάει καλά από… τύχη και τίποτα περισσότερο.

Ασφαλώς δεν γίνεται μετά από 11 αγωνιστικές να είσαι η καλύτερη επίθεση από τύχη. Δεν γίνεται να είσαι μακράν η πιο δημιουργική ομάδα από τύχη. Δεν γίνεται να είσαι η ομάδα που παίζει με την μπάλα στο χορτάρι, που έχει την περισσότερη κίνηση, που έχει τρικ για κάθε δυσκολία που της παρουσιάζεται, από τύχη. Δεν γίνεται να παίζεις το καλύτερο ποδόσφαιρο σε διάρκεια μέσα σε αυτό το πρώτο αγωνιστικό τρίμηνο, από τύχη και μόνο. Οκ, ποιοτικά μπορεί να βρει κανείς καλύτερες ομάδες (σε επίπεδο ατομικής ποιότητας παικτών). Αλλά ως ομάδα, ως σύνολο, ως αγωνιστικότητα, ως ποδόσφαιρο που παρουσιάζεις, δεν γίνεται να συγκριθείς με κανέναν. Ακόμη και βαθμολογικά να το δει κανείς, το «τριφύλλι» έχει 24 βαθμούς στο χορτάρι, όντας πάνω από Ολυμπιακό και ΑΕΚ, όντας ισόβαθμος με τον Ατρόμητο που πραγματικά όσο κι αν… διαφημίζεται, θα φανεί πως δεν έχει σχέση με την περασμένη σεζόν και θα υποχωρήσει σημαντικά. Άλλωστε τα σημαντικά του αποτελέσματα είναι όντως από σύμπτωση (νίκη με ΑΕΚ, ισοπαλία με ΠΑΟΚ). Ας μην ασχολούμαστε με τους άλλους όμως. Αφήστε τους να… τρώνε τη σκόνη του Παναθηναϊκού ακόμη και σε σεζόν με -6 και περιορισμούς και χωρίς… ευρώ για κουλούρι!

Η πιο τρανή απόδειξη πως η τύχη όχι απλά δεν είναι με το μέρος των «πράσινων» αλλά είναι αντίπαλός του, είναι οι ίδιοι οι τραυματισμοί. Πάντα μα πάντα όποιος παίκτης είναι στο ανέβασμά του, σε καλή κατάσταση, κάτι παθαίνει. Ο Γιόχανσον μόλις έβαλε τα τρία σερί γκολ. Ο Κολοβέτσιος πριν το ματς με την ΑΕΚ. Ο Μπουζούκης μετά τον ΠΑΣ Γιάννινα. Ο Διούδης στο ματς με τον Ολυμπιακό. Ο Κουλιμπαλί έσπασε το χέρι του μετά τις δύο εξαιρετικές του εμφανίσεις ως δεξιό στόπερ. Συν τον Μουνιέ που ουσιαστικά δεν τον είχες καθόλου μέσα στη σεζόν, μια και τραυματίστηκε στη διάρκεια της αναμέτρησης με την Λαμία (2η αγωνιστική) και μόλις γύρισε δεν πρόλαβε να παίξει παρά μερικά λεπτά πριν μείνει εκτός μέχρι… του χρόνου.

Δεν αρκούν ούτε αυτά; Απλά δείτε τις συνθήκες που διαμορφώνονται πριν από κάθε ματς, αναφορικά με τον αντίπαλο. Πριν τον ΠΑΟΚ για παράδειγμα, ο αντίπαλος δέχτηκε… χαστούκι που τον αφύπνισε απ’ την Βίντι, ενώ συγχρόνως η… παρέλαση έφερε την μία έξτρα μέρα ξεκούρασης του. Πριν την ΑΕΚ, η αντίπαλος που θεωρητικά κυνηγούσε πρωτάθλημα έμαθε πως ο ΠΑΟΚ έχασε βαθμούς άρα είχε ευκαιρία να πλησιάσει κορυφή. Πριν το ντέρμπι με τον αιώνιο, ήρθε η «γκέλα» της ΑΕΚ άρα ο ΟΣΦΠ πήρε ψυχολογία γνωρίζοντας πως αν νικήσει θα ξεφύγει από έναν αντίπαλο. Ακόμη και τώρα, πριν παίξεις με τον Άρη στη Θεσσαλονίκη, οι «κίτρινοι» έκαναν την ανατροπή ίσως της ιστορίας τους με δύο γκολ σε μερικά δευτερόλεπτα στις καθυστερήσεις του αγώνα με τον ΟΦΗ. Άρα θα έχουν ενθουσιασμό μαζί σου, εκτός από την δυναμική που δίνει η αλλαγή προπονητή έτσι κι αλλιώς. Ταυτόχρονα, ο ΟΦΗ γεμίζει με ανάγκη για βαθμό ή βαθμούς, τη στιγμή που τώρα πάει στα Γιάννινα και μετά σε υποδέχεται στο Ηράκλειο. Άρα θα είναι με το… μαχαίρι στα δόντια έστω για την ισοπαλία (όχι πως δε θα ήταν έτσι κι αλλιώς).

Κάθε ένα στοιχείο απ’ όσα αναφέραμε, αποτελεί ένα κομμάτι στο… παζλ της γκαντεμιάς που έχει ο Παναθηναϊκός απ’ την αρχή της σεζόν. Και η μεγάλη του μαγκιά είναι πως πάει κόντρα στον… άνεμο χωρίς να επηρεάζεται, χωρίς να επιβραδύνει, χωρίς να χάνει δυναμική και αυτοπεποίθηση. Δεν «λυγίζει» επειδή έτσι έχει δομηθεί σε αγωνιστικό επίπεδο (είπαμε τα υπόλοιπα είναι άλλο θέμα, στενάχωρο και μελαγχολικό). Κάποια στιγμή, λοιπόν, θα γυρίσει και η τύχη. Όχι υπέρ του «τριφυλλιού», αλλά έστω να μην είναι τόσο εναντίον του! Ας είναι… ουδέτερη. Όμως το να σου λένε πως όσα έχεις κάνει είναι κυρίως θέμα… τύχης, αποτελεί προσβολή προς την ίδια την κοινή λογική. Αν οι συγκεκριμένοι που επιμένουν θέλουν να είναι βλάκες, δικαίωμά τους. Εμείς έχουμε το δικαίωμα να μη μας… βλακέψουν με τις μπούρδες τους.

Υ.Γ. Η ανακοίνωση των οπαδών της ΑΕΚ δεν υποτιμά τον Παναθηναϊκό. Κανείς μικρός μπροστά σου δεν μπορεί να σε υποτιμήσει όσο κι αν το θέλει. Οι πρόσφατα συμμετέχοντες στη Γ’ Εθνική έχουν ξεχάσει και δεν σέβονται ένα πράγμα. Όταν υποβιβάζονταν (βαθμολογικά όχι λόγω χρεών) κι έκαναν βόλτες στα… χωριά της Ελλάδας, οι Παναθηναϊκοί ήταν οι μόνοι που δεν τους ειρωνεύτηκαν, δεν τους έβριζαν, δεν γέλαγαν με τα χάλια τους. Η ασέβεια και το κόμπλεξ είναι δικαίωμά τους, τα υπόλοιπα όμως θα τα φροντίσει το… κάρμα. Ήδη το κάνει, γι’ αυτό ας μας πουν τι λέει η πλάτη μας κι ας ξεκινήσαμε με -6. Τη συμπαράστασή μας στους Σιμόες, Λαμπρόπουλο και Μπακασέτα τους οποίους… πετούν σα στημένη λεμονόκουπα επειδή έχουν το… κακό συνήθειο να θέλουν λεφτά.

leoforos.gr

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu