«Είναι σαν να έχεις άλλον ένα νοσηλευτή, αλλά χωρίς προβλήματα σχετικά με μία πιθανή λοίμωξη», ανέφερε ο δρ Φρανσέσκο Ντεντάλι, διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς. «Πρέπει να εξηγήσεις στον ασθενή τον χρόνο και τη λειτουργία του ρομπότ. Η πρώτη αντίδραση δεν είναι θετική, ιδίως από τους ηλικιωμένους, αλλά μετά χαίρονται», πρόσθεσε.

Τα ρομπότ σε μέγεθος παιδιού διαθέτουν μικρές ρόδες για να κινούνται από δωμάτιο σε δωμάτιο και να παρακολουθούν διάφορες ενδείξεις από τα ιατρικά μηχανήματα, μεταφέροντας τις πληροφορίες στο ιατρικό προσωπικό. Αυτό επιτρέπει στους πνιγμένους από τη δουλειά και το άγχος γιατρούς να προσέχουν ασθενείς σε πιο σοβαρή κατάσταση.

Επιπλέον, τα ρομπότ έχουν οθόνες αφής στη θέση του προσώπου, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να στέλνουν μηνύματα στους γιατρούς, αν χρειάζονται κάτι. Το σημαντικότερο είναι ότι ο «Τόμι» (είναι το όνομα του γιού ενός νοσοκομειακού γιατρού) και η παρέα του επιτρέπουν στο υγειονομικό προσωπικό να περιορίζει τις άμεσες επαφές με τους ασθενείς, μειώνοντας έτσι τόσο την κατανάλωση πολύτιμων αναλώσιμων (μάσκες, γάντια κ.ά.) όσο και τον κίνδυνο να κολλήσουν οι ίδιοι τον ιό και να τεθούν εκτός μάχης. Περισσότερα από 4.000 μέλη του προσωπικού των ιταλικών νοσοκομείων έχουν μολυνθεί από τον ιό και 66 γιατροί έχουν πεθάνει.

Και βέβαια ένα ρομπότ δεν κουράζεται, όπως ένας γιατρός ή νοσηλευτής. Χρειάζεται, απλώς, μία φόρτιση των μπαταριών του και επιστρέφει στην πρώτη γραμμή άφοβα.

amna / photo video screenshot