Το σύστημα «γρήγορης απόκρισης», που εισήχθη για πρώτη φορά το 1994 από τον Ιάπωνα μηχανικό Masahiro Hara, βοήθησε αρχικά τους κατασκευαστές να βελτιστοποιήσουν την επισήμανση των ανταλλακτικών αυτοκινήτων. Αλλά ενώ οι γραμμωτοί κώδικες είναι οπτικές εικόνες αναγνώσιμες από μηχανήματα που συνδέονται με μεμονωμένα αντικείμενα, οι κωδικοί QR αποθηκεύουν σημαντικά περισσότερα δεδομένα. Έτσι ενσωματώνουν τόσους πολλούς διαφορετικούς τύπους πρόσθετων πληροφοριών, όπως τοποθεσία και στοιχεία αναγνώρισης. Μέσα σε λίγα χρόνια, η τεχνολογία επεκτάθηκε για να βοηθήσει έναν ολοένα και πιο ψηφιακό κόσμο.

Ο νέος σχεδιασμός σε μέγεθος μικρομέτρου που δημιουργήθηκε από ερευνητές στο TU Wien δεν έχει σκοπό να κατευθύνει το smartphone σας στο μενού brunch ενός εστιατορίου, αλλά παρουσιάζει πολλά υποσχόμενες εξελίξεις στον τομέα.

«Η δομή που δημιουργήσαμε εδώ είναι τόσο λεπτή που δεν μπορεί να φανεί καθόλου με οπτικά μικροσκόπια», δήλωσε σε μια δήλωση ο επιστήμονας υλικών Paul Mayrhofer . «Αλλά αυτό δεν είναι καν το πραγματικά αξιοσημείωτο κομμάτι. Οι δομές σε μικρομετρική κλίμακα δεν είναι κάτι ασυνήθιστο σήμερα – είναι ακόμη και δυνατή η κατασκευή μοτίβων από μεμονωμένα άτομα. Ωστόσο, αυτό από μόνο του δεν οδηγεί σε έναν σταθερό, ευανάγνωστο κώδικα».

Σε συνεργασία με την εταιρεία τεχνολογίας αποθήκευσης δεδομένων Cerbyte, ο Mayrhofer και οι συνεργάτες του ενδιαφέρθηκαν ιδιαίτερα για τον εντοπισμό ενός υλικού αρκετά ανθεκτικού ώστε να χρησιμοποιείται επανειλημμένα σε ατομικό επίπεδο. Η απάντηση ήρθε με τη μορφή εξαιρετικά λεπτών, σταθερών κεραμικών μεμβρανών που παραδοσιακά χρησιμοποιούνται για την επικάλυψη εξοπλισμού κοπής υψηλής απόδοσης.

Αντί για έναν τυπικό εκτυπωτή, οι ερευνητές βασίστηκαν σε εστιασμένες δέσμες ιόντων για να δημιουργήσουν έναν κώδικα QR σε ένα στρώμα κεραμικού. Κάθε pixel είχε μέγεθος μόνο 49 νανόμετρα, ή περίπου 10 φορές μικρότερο από το μήκος κύματος του ορατού φωτός. Αυτό καθιστά κυριολεκτικά αδύνατο να το δει κανείς όχι μόνο με το ανθρώπινο μάτι, αλλά και με το μεγαλύτερο μέρος του οπτικού εξοπλισμού. Εδώ είναι που η ηλεκτρονική μικροσκοπία απέκτησε κρίσιμη σημασία για το έργο. Με την απεικόνιση και την αλλαγή μεγέθους του κώδικα QR σε μια οθόνη υπολογιστή, η ομάδα μπόρεσε να βγάλει τις κάμερες των smartphone της και να σαρώσει με επιτυχία τα δεδομένα.

«Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας, κι όμως αποθηκεύουμε τις γνώσεις μας σε μέσα ενημέρωσης που είναι εκπληκτικά βραχύβια», δήλωσε ο ερευνητής υλικών Αλεξάντερ Κίρνμπαουερ.

«Με τα κεραμικά μέσα αποθήκευσης, ακολουθούμε μια παρόμοια προσέγγιση με αυτή των αρχαίων πολιτισμών, των οποίων οι επιγραφές μπορούμε ακόμα και σήμερα να διαβάσουμε», πρόσθεσε ο Kirnbauer. «Γράφουμε πληροφορίες σε σταθερά, αδρανή υλικά που μπορούν να αντέξουν στο πέρασμα του χρόνου και να παραμείνουν πλήρως προσβάσιμα στις μελλοντικές γενιές».

(photo: pixabay)