Η μελέτη περιελάμβανε 10 άτομα με ηλεκτρόδια ενδοκρανιακού βάθους σε μια εργασία αναγνώρισης οσμής όπου τα ερεθίσματα οσμής παραδόθηκαν στο αριστερό, το δεξί ή και στα δύο ρουθούνια μέσω μιας συσκευής οσφρητόμετρου σχεδιασμένη να μεταδίδει οσμές μέσω υπολογιστή.

Τα άτομα έπρεπε να αναγνωρίσουν την οσμή και να υποδείξουν από ποιο ρουθούνι προερχόταν η οσμή. Τα άτομα είχαν καλύτερες επιδόσεις στην ανίχνευση και την αναγνώριση οσμών στην κατάσταση των δύο ρουθουνιών σε σύγκριση με τις συνθήκες με ένα ρουθούνι, χωρίς να παρατηρείται σημαντική προτίμηση αποτελεσματικότητας μεταξύ των συνθηκών του αριστερού και του δεξιού ρουθουνιού.

Η ταυτότητα της οσμής θα μπορούσε να αποκωδικοποιηθεί από τις ταλαντώσεις στην περιοχή του εγκεφάλου του απειροειδούς φλοιού μέσω νευρικής δραστηριότητας που καταγράφηκε από ένα ενδοκρανιακό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η ταυτότητα της οσμής κωδικοποιήθηκε σε δύο διακριτές, χρονικά διαχωρισμένες εκδόσεις στην κατάσταση των δύο ρουθουνιών, υποδηλώνοντας ότι μια ξεχωριστή ερμηνεία της οσμής εμφανίζεται μέσω κάθε ρουθουνιού.

Η διέγερση ενός από τα δύο ρουθούνια με την ίδια οσμή προκάλεσε παρόμοιες αλλά διακριτές αναπαραστάσεις κατά τη διάρκεια των κωδικοποιήσεών τους. Αυτό υποδηλώνει ότι ενώ κάθε ρουθούνι μπορεί να αναγνωρίσει μια ξεχωριστή μυρωδιά ως ίδια, υπάρχουν λεπτές διαφορές στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται την οσμή .

Η κατανόηση αυτών των διαδικασιών είναι απαραίτητη για την απόκτηση βαθύτερης κατανόησης του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται και αναγνωρίζουν τις οσμές και μπορεί να έχει ευρύτερες συνέπειες για την αισθητηριακή νευροεπιστήμη και τη γνωστική επιστήμη.

(photo: pixabay)