Για να καταδείξει τη δυνατότητα χρήσης ανθρώπινου ιστού για την επεξεργασία δεδομένων, η ερευνήτρια ζήτησε από τους συμμετέχοντες να λυγίσουν τους καρπούς τους σε διάφορες γωνίες.

Στη συνέχεια, χρησιμοποίησε υπερήχους για να απεικονίσει την προκύπτουσα παραμόρφωση στους μύες. Από αυτά τα δεδομένα, δημιούργησε ένα υπολογιστικό μοντέλο μιας φυσικής δεξαμενής που θα μπορούσε να μιμηθεί με επιτυχία μη γραμμικά δυναμικά συστήματα σε δοκιμές συγκριτικής αξιολόγησης.

«Ένας πιθανός τομέας εφαρμογής αυτής της τεχνολογίας είναι οι φορητές συσκευές», δήλωσε η Κομπαγιάσι . «Στο μέλλον, ίσως είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε τον δικό μας ιστό ως έναν βολικό υπολογιστικό πόρο. Δεδομένου ότι οι μαλακοί ιστοί υπάρχουν σε όλο το σώμα, μια φορητή συσκευή θα μπορούσε να αναθέτει υπολογισμούς στον ιστό, βελτιώνοντας την απόδοση».

Πρότεινε επίσης ότι η διαδικασία θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε ιατρικές συσκευές και συσκευές υποστήριξης ζωής, καθώς και σε άλλες τεχνολογίες αλληλεπίδρασης ανθρώπου-μηχανής, βασιζόμενη σε ανθρώπινο ιστό για πρόσθετους πόρους επεξεργασίας.

Όπως επεσήμανε η Κομπαγιάσι, το έργο της είναι απλώς ένα πρώτο βήμα — ενώ παράλληλα επαναβεβαιώνει τις δυνατότητές του στο μέλλον.

«Αυτή η μελέτη πραγματοποίησε μόνο δοκιμές αναφοράς. Ως εκ τούτου, είναι επιτακτική ανάγκη να προσδιοριστεί η εφαρμοσιμότητα της πραγματικής υπολογιστικής διαδικασίας σε μελλοντικά σενάρια. Ωστόσο, αυτά τα ευρήματα ανοίγουν το δρόμο για την επιτυχή αξιοποίηση της δυναμικής των ανθρώπινων ιστών σε ένα ευρύ φάσμα υπολογιστικών εργασιών και εφαρμογών.»

photo: pixabay