Στο σύστημα αυτό υπήρχε ένα άστρο παρόμοιο με τον Ήλιο γύρω από το οποίο σχηματίστηκαν πλανήτες. Όπως αναμένεται να συμβεί και με τον Ήλιο σε περίπου πέντε δισ. έτη το άστρο κάποια στιγμή κατανάλωσε τα «καύσιμα» του και εισήλθε στη διαδικασία του θανάτου του μετατρεπόμενο αρχικά σε ερυθρό γίγαντα. Η διαστολή του άστρου κατέστρεψε ένα μέρος του συστήματος που είχε σχηματιστεί γύρω του και η μετατροπή του σταδιακά σε λευκό νάνο (σε αστρικό πτώμα) οδήγησε τους πλανήτες που βρίσκονταν πιο μακριά και είχαν επιβιώσει να πλησιάσουν το άστρο.

Παρά το γεγονός ότι το άστρο θεωρείται από τους επιστήμονες «νεκρό» εξακολουθεί να διαθέτει βαρυτικό πεδίο ικανό να αλληλεπιδρά με τα κοντινά του αντικείμενα. Αυτή η αλληλεπίδραση έχει ως αποτέλεσμα οι πλανήτες να αποσυντίθενται και τα υλικά τους να απορροφούνται από τον λευκό νάνο.

Όπως είναι ευνόητο η μελέτη του G238-44 είναι εξαιρετικά σημαντική αφού προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για αυτού του είδους τα συστήματα και φυσικά για το μέλλον του ηλιακού μας συστήματος.

_{naftemporiki/ photo yt scr}