Μια τέτοια στιγμή εκτυλίχθηκε το 1986 στην Κύπρο, όταν οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως τα ερείπια ενός μικρού ρωμαϊκού σπιτιού στο αρχαίο Κούριο. Η πόλη αυτή, χτισμένη στρατηγικά, πάνω στους απόκρημνους βράχους, με θέα τη Μεσόγειο, αποτελούσε ένα ακμάζον κέντρο της ρωμαϊκής περιόδου, διάσημο για το εντυπωσιακό του θέατρο χωρητικότητας 3.500 θεατών, μέχρι τη στιγμή που η μοίρα της άλλαξε απότομα.

Γύρω στο 365 μ.Χ., ένας πανίσχυρος σεισμός ισοπέδωσε το Κούριο, θάβοντας τους κατοίκους του κάτω από τους πέτρινους τοίχους των ίδιων των σπιτιών τους. Οι ανασκαφείς κατάφεραν να προσδιορίσουν με ακρίβεια την ημερομηνία της καταστροφής χάρη στα νομίσματα που βρέθηκαν θαμμένα μέσα στα μπάζα, με τα πιο πρόσφατα εξ αυτών να έχουν κοπεί υπό τη βασιλεία των αυτοκρατόρων Βαλεντινιανού και Βάλη.

Μέσα στα συντρίμμια αυτού του συγκεκριμένου σπιτιού, οι αρχαιολόγοι βρέθηκαν μπροστά σε μια σπαρακτική εικόνα, ανακαλύπτοντας τα λείψανα μιας τριμελούς οικογένειας, ενός άνδρα περίπου 25 ετών, μιας γυναίκας γύρω στα 19 και του μόλις 18 μηνών μωρού τους. Η σκηνή του θανάτου τους αποτύπωνε με απόλυτο τρόπο τα τελευταία δευτερόλεπτα της ζωής τους και το ένστικτο της αγάπης απέναντι στον επερχόμενο όλεθρο.

Τη στιγμή που οι τοίχοι κατέρρεαν, η νεαρή μητέρα κρατούσε σφιχτά στην αγκαλιά της το βρέφος, ενώ ο σύζυγός της είχε ξαπλώσει πάνω από το σώμα της, προσπαθώντας με το κορμί του να λειτουργήσει σαν ασπίδα, για να προστατεύσει εκείνη και το παιδί τους από τις πέτρες. Ο επικεφαλής αρχαιολόγος της ανασκαφής, Ντέιβιντ Σόρεν, περιέγραψε τη βαθιά συναισθηματική επίδραση του ευρήματος, δηλώνοντας πως αν αντικρίσει ποτέ κάποιος από κοντά, αυτά τα σώματα και αυτή την οικογένεια, δεν πρόκειται να την ξεχάσει σε ολόκληρη τη ζωή του, σφραγίζοντας έτσι τον μύθο των εραστών του Κουρίου ως ένα αιώνιο σύμβολο προστασίας και αγάπης.

Δείτε βίντεο ΕΔΩ και φωτογραφίες ΕΔΩ κι ΕΔΩ

^{photo: pixabay}