Το κύμα εμφανίσεων Α.Τ.Ι.Α., το 1952…

ον Απρίλιο του 1952, πολύς λόγος γινόταν γύρω από το μυστήριο των ιπτάμενων δίσκων. Οι πολλαπλές αναφορές θεάσεων που προέρχονταν από τις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Σουηδία και τη Νότια Αφρική, είχαν σταθεί αφορμή για να φουντώσει η συζήτηση γύρω από το θέμα αυτό. Κατόπιν τούτου, το ζήτημα είχε αρχίσει να απασχολεί τους επιστήμονες […]

ον Απρίλιο του 1952, πολύς λόγος γινόταν γύρω από το μυστήριο των ιπτάμενων δίσκων. Οι πολλαπλές αναφορές θεάσεων που προέρχονταν από τις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Σουηδία και τη Νότια Αφρική, είχαν σταθεί αφορμή για να φουντώσει η συζήτηση γύρω από το θέμα αυτό.

Κατόπιν τούτου, το ζήτημα είχε αρχίσει να απασχολεί τους επιστήμονες και τους εμπειρογνώμονες. Το μυστήριο δεν είχε ακόμη λυθεί και χρειάζονταν νέες έρευνες, προκειμένου να διαπιστωθεί περί τίνος ακριβώς επρόκειτο.

Στον βρετανικό Τύπο δημοσιεύονταν καθημερινά αφηγήσεις ανδρών και γυναικών κάθε ηλικίας, οι οποίοι είχαν δει με τα μάτια τους ιπτάμενους δίσκους.

Στο Σάφολκ, μια αυτόπτης μάρτυρας, η Αϊρίν Στάμπιγκς, αφηγήθηκε τα εξής:

“Μετά το γεύμα, κατά τις δύο η ώρα, κάθισα στο παράθυρο και κοίταζα έξω. Ξαφνικά, παρατήρησα δύο αντικείμενα που είχαν το σχήμα δίσκου και μου φάνηκαν ότι ήταν χάλκινα. Τα είδα να πετούν όχι σε μεγάλο ύψος.

Για πρώτη φορά έβλεπα τέτοια αντικείμενα. Το ένα ακολουθούσε το άλλο. Βγήκα έξω στην πόρτα και διέκρινα ευκρινέστερα τα δύο αντικείμενα. Τα είδα τότε να απομακρύνονται με την ίδια πάντοτε ταχύτητα. Ύστερα, εξαφανίστηκαν πίσω από τα δέντρα.

Εκείνο που μου έκανε εντύπωση, ήταν ότι πετούσαν πολύ απαλά, χωρίς να κάνουν τον παραμικρό θόρυβο”.

Στο Πάργουελ του Χάμσαϊρ, η Γκλάντις Κήβελ ανέφερε τα εξής:

“Τρόμαξα όταν είδα ξαφνικά το δωμάτιό μου να φωτίζεται από μια παράξενη λάμψη. Ο ήλιος είχε δύσει από ώρα και γνώριζα ότι δεν ήταν το φεγγάρι.

Έτρεξα τότε στο παράθυρό μου και είδα ένα φωτεινό αντικείμενο που είχε το σχήμα του αχλαδιού. Ξύπνησα τον γιο μου και παρακολουθήσαμε μαζί επί δέκα λεπτά το μυστηριώδες αυτό μηχάνημα που εξαφανιζόταν σιγά-σιγά”.

Σε πολλές άλλες περιοχές της Αγγλίας είχαν επίσης εμφανιστεί ιπτάμενοι δίσκοι. Στο Λονδίνο, η Μόνικα Μάντερς ανέφερε σχετικώς τα εξής:

“Καθόμουν μαζί με τους γονείς μου στον κήπο μας. Ήταν πρωί. Ξαφνικά, την προσοχή μας τράβηξε ένα ασύνηθες αντικείμενο που το είδαμε να πετά στον ουρανό.

Είχε το σχήμα της μπάλας του ράγκμπι. Πετούσε σιγά-σιγά και χωρίς θόρυβο. Το παρατηρούσαμε με περιέργεια, μα εξαφανίστηκε μετά από από δυο-τρία λεπτά”.

Μια άλλη αυτόπτης μάρτυρας, η Βέρα Μάθιους, κάτοικος της κωμόπολης Στάρρυ, στο Κεντ, είχε δει επίσης ιπτάμενο δίσκο. Σύμφωνα με αυτά που είχε δηλώσει, ήταν τόσο περίεργο το αντικείμενο, ώστε η ίδια απέκλειε το ενδεχόμενο να επρόκειτο περί γήινης κατασκευής.

Εκείνο που είχε ιδιαίτερη σημασία, ήταν ότι όλες σχεδόν οι αφηγήσεις ήταν όμοιες, γεγονός που δεν άφηνε καμία αμφιβολία ότι οι μαρτυρίες αυτές ήταν ειλικρινείς και αντικειμενικές.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΝΕΟΛΟΓΟΣ ΠΑΤΡΩΝ”, στις 25/04/1952…

STRANGEPRESS

Κύρια Θέματα

ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΑΓΟΡΩΝ

Κάθε μέρα μαζί