Το χαμένο χρυσωρυχείο του Ophir και το χρυσάφι του βασιλιά Σολομώντα

Ο θρυλικός βασιλιάς Σολομώντας είναι αναμφισβήτητα ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες της Παλαιάς Διαθήκης.

Ήταν τρίτος βασιλιάς του Ισραήλ και ένας διάσημος ηγεμόνας που επέβλεπε την ανάπτυξη ενός κράτους που ήταν υπερδύναμη στη Μέση Ανατολή τους βιβλικούς χρόνους. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην εξουσία, ο βασιλιάς είχε μια φήμη παρόμοια με εκείνη του James Bond.
Ο βασιλιάς Σολομών είχε μια άλλη πτυχή στο μύθο του κι αυτός ήταν ο τεράστιος πλούτος σε χρυσό. Οι ιστορικοί λένε ότι προερχόταν από το χρυσωρυχείο Οφίρ κάπου στη Μέση Ανατολή.


Σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, η προσωπική περιουσία του Σολομώντα θα πρέπει να υπερέβαινε τα 60 τρισεκατομμύρια δολάρια. Μέχρι το τέλος της κυριαρχίας του, οι εκτιμήσεις έδειξαν ότι κατείχε 500 τόνους χρυσού. Ο βασιλιάς Σολομών χρησιμοποίησε ένα μέρος του χρυσού για την κατασκευή διαφόρων πραγμάτων , όπως ασπίδες, κύπελλα και πλάκες.

Ο ναός του βασιλιά Σολομώντα, χτισμένος στα μέσα του 10ου αιώνα π.Χ., ήταν χτισμένος με χρυσό. Στο παλάτι του, οι οικοδόμοι, έχτισαν το θρόνο του με συνδυασμό χρυσού και ελεφαντόδοντου. Ένα χρυσό υποπόδιο στηριζόταν στη βάση του και μπροστά το χρυσό θρόνο του, υπήρχαν δώδεκα λιοντάρια σε φυσικό μέγεθος που σχημάτιζαν τιμητικούς φρουρούς στα έξι σκαλιά. Δυστυχώς για τους ιστορικούς, δεν υπάρχει συγκεκριμένη καταγραφή της θέσης του χρυσωρυχείου Οφίρ και η Βίβλος δεν αναφέρει λεπτομέρειες.

Οι μελετητές πιστεύουν ότι ο Σολομώντας συνεργάστηκε με τον Χιράμ που κυβερνούσε την εποχή εκείνη την Τύρο, -που βρίσκεται στο σημερινό Λίβανο, για να αποκτήσει τις τεράστιες ποσότητες χρυσού. Οι Φοίνικες ήταν γνωστοί σε όλη τη Μεσόγειο θάλασσα και το εμπόριο επεκτεινόταν στον Ατλαντικό και τον Ινδικό Ωκεανό, ίσως ακόμη πιο νότια – στην Αφρική.
Υπάρχουν πολλές θεωρίες σχετικά με τις πιθανές τοποθεσίες των ορυχείων του βασιλιά Σολομώντα, – μερικές πιο αξιόπιστες από άλλες. Οι αρχαιολόγοι οι οποίοι έχουν βρει ορυχεία χαλκού στο Ισραήλ και την Ιορδανία ισχυρίζονται ότι αυτά ήταν τα πραγματικά ορυχεία του βασιλιά Σολομώντα και η πηγή του πλούτου του. Ωστόσο, η έρευνα συνεχίζεται λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων.

Ο Thomé Lopes, -πορτογάλος συγγραφέας, αυτόπτης μάρτυρας του δεύτερου ταξιδιού του Vasco da Gama στην Ινδία (1502-1503), ανάφερε ότι το Ophir ήταν το αρχαίο, όνομα της Μεγάλης Ζιμπάμπουε. Κατά την περίοδο της Αναγέννησης, αυτός ήταν ο κεντρικός κόμβος όλων των συναλλαγών του αφρικανικού χρυσού. Οι αρχαιολόγοι όμως που χρονολόγησαν τα ερείπια αυτής της περιοχής δεν μπόρεσαν να το συνδέσουν με την εποχή του Σολομώντα.

Άλλες αναφορές λένε ότι το Ophir μπορεί να βρίσκεται κατά μήκος της ακτής της Ερυθράς Θάλασσας, πιθανότατα στην Αιθιοπία όπου υπάρχει μια φυλή με το όνομα Afar. Άλλοι το αμφισβητούν με πολύ πιο εύλογες εικασίες, τοποθετώντας το Ophir στη σημερινή Τυνησία όπου ο λαός της ονομαζόταν Αφρί -(Αφρική). Η λέξη Αφρί είναι λατινική ονομασία που δόθηκε στους Καρχηδόνιους και αυτή η φυλή μπορεί να προέρχεται από τη Λιβύη.

Το όνομα τους επίσης αναφέρεται από τους Φοίνικες. Οι Δραβίδες (πρόγονοι των Ελλήνων), ήταν πολύ γνωστοί για το χρυσό, το ελεφαντόδοντο και τους πολύτιμους λίθους. Στην αρχαιότητα, το σανταλόξυλο ήταν αποκλειστικότητα της Νότιας Ινδίας – όπου λέγεται ότι κατοικούσαν οι Δραβίδες.

Οι ιστορικοί βγάζουν αυτό το συμπέρασμα από την πεποίθηση ότι ορισμένες λέξεις σε κάποιες περιοχές έχουν μια κοινή ρίζα στην εβραϊκή Βίβλο. Μια άλλη εικασία του 1897 συνδέει το κοπτικό όνομα Sofir, με τον ινδικό ποταμό Cophen. Αυτό συνδέεται επίσης συχνά και σε μέρη του Αφγανιστάν.

Ο συγγραφέας ενός ισπανικού βιβλίου με τίτλο Colección General de Documentos Relativos a las Filipinas Islas (Γενική Συλλογή ντοκουμέντων των Φιλιππίνων Νήσων), περιγράφει τη μέθοδο που απαιτείται για να βρεθεί το Ophir. Το τμήμα «έγγραφο αριθ. 98, που γράφτηκε μεταξύ 1519-22, αναφέρει ότι το όνομα Ophir, μπορεί να βρεθεί ταξιδεύοντας από το ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας ως την Ινδία.

Από εκεί στη Βιρμανία, στη Σουμάτρα, στη συνέχεια στις νήσους Μολούκες, στο Βόρνεο, στη Σουλού και στην Κίνα. Σύμφωνα με αυτόν τον ισχυρισμό, το Ophir υπάρχει ανάμεσα στην Κίνα και τα νησιά. Αυτή η εκδοχή αποκλείει την Ιαπωνία και την Ταϊβάν ως επιλογές και κάνει τις Φιλιππίνες πιο καλή επιλογή.

Περίπου 50 χρόνια μετά τη δημοσίευση της Γενικής Έρευνας του Documentos Relativos a las Islas Filipinas, ο Benito Arias Montano αναφέρει ότι οι γηγενείς Περουβιανοί ήταν απόγονοι των φυλών Ophir. Πιστεύει ότι η επαρχία Γιουκατάν μοιράστηκε ένα όνομα με τον πατέρα του Οφίρη, Ιοκτάν. Όλες αυτές οι προτάσεις προέρχονται από τις προσωπικές πεποιθήσεις των εν λόγω συγγραφέων. Υπάρχουν και αυτοί που πιστεύουν ότι το Ophir δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη γιατί χάθηκε στη μετάφραση.
Στα ελληνικά, το όνομα Ophir προέρχεται από τη λέξη Όφις, που σημαίνει «φίδι». Το πιο πιθανό είναι ότι όνομα Ophir το πήραν οι Εβραίοι σαν όνομα από τους Έλληνες, δεδομένου ότι η εβραϊκή λέξη φίδι λέγεται«Saraph». Μελέτες της Εβραϊκής Γραφής αποκαλύπτουν ένα ενδιαφέρον γεγονός. Τα ταξίδια με επιστροφή στο Οφίρ χρειαζόταν 3 χρόνια. Όπου και αν βρίσκεται, δεν θα μπορούσε να είναι πολύ κοντά στον Ezion Gerber (πόλη του Ιδουμέα, ενός βιβλικού λιμανιού στο βόρειο άκρο του κόλπου της Άκαμπα, στην περιοχή της σύγχρονης Aqaba και του Eilat).

Τα πλοία που εγκατέλειπαν το λιμάνι θα έπρεπε να περάσουν από την Αραβική Θάλασσα και τον Ινδικό Ωκεανό. Το Ophir θα πρέπει πραγματικά να υπάρχει κάπου μέσα στο νερό.

Το αρχικό εβραϊκό κείμενο της Βίβλου δανείστηκε τη διατύπωση του Ταμίλ. Η γλώσσα Tamil έχει μια λέξη (Ovar) η οποία περιέχει πολλαπλές έννοιες. Αναφέρεται σε καλλιτέχνες ή ειδικευμένους τεχνίτες, μεταξύ άλλων. Κάποιοι λένε ότι αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν από τη γη των αρχαίων Oviyar Nadu.
Το όνομα μειώθηκε σε Oviyar και μετά σε Ovar. Ovar ήταν όνομα λιμανιού της βορειοδυτικής ακτής της Ilanka. Η Ilanka είχε πολλά ονόματα ανά τους αιώνες. Ίσως τα πιο γνωστά από αυτά είναι η Κεϋλάνη. Μετά την ανεξαρτησία της από τη Βρετανία, η Κεϋλάνη είναι γνωστή ως Σρι Λάνκα. Το νησί βρίσκεται στον Ινδικό Ωκεανό έχει επιρροές Ταμίλ και είναι γνωστή για τα παγόνια της.

Παρόλο που πολλοί αρχαιολόγοι ισχυρίστηκαν ότι βρήκαν αποδείξεις ύπαρξης του Ophir, στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Αν κάποιος βρει πράγματι το παλιό ορυχείο, οι πιθανότητες να βρει χρυσό είναι μηδαμινές. Ίσως αυτό δεν είναι το θέμα, γιατί σήμερα η «κερδοσκοπία και το θαύμα», είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσες από την πραγματική ανακάλυψη. Μέχρι τότε, οι έρευνες θα συνεχίζονται… για κάθε περίπτωση.

ΔΕΣΠΩ

photo pexels

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...