Σε ένα δεύτερο σενάριο, το ρόβερ Interact της ESA μετέφερε τον ρομποτικό σκύλο του DLR, Μπερτ, στην είσοδο μιας σπηλιάς. Αφού αφαίρεσε έναν βράχο, ο Τζόνι ανέπτυξε τον Μπερτ, ο οποίος στη συνέχεια προσομοίωσε μια δυσλειτουργία σε ένα από τα πόδια του. Ο Τζόνι έπρεπε να επανεκπαιδεύσει τον αλγόριθμο βάδισης του Μπερτ σε πραγματικό χρόνο προτού συνεχίσει μέσα στη σπηλιά και εντοπίσει σημάδια πάγου στον Άρη. Αυτό εξέτασε τον τρόπο με τον οποίο οι χειριστές αντιδρούν σε απροσδόκητες προκλήσεις και προσαρμόζουν τα ρομποτικά συστήματα εν κινήσει.

Τα ρομπότ ελέγχονται από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό χρησιμοποιώντας μια ειδικά κατασκευασμένη διεπαφή που αναπτύχθηκε από την ESA και το DLR, η οποία συνδυάζει ένα joystick και μια συσκευή απτικής ανάδρασης. Η διεπαφή επιτρέπει την εναλλαγή μεταξύ προβολής πρώτου προσώπου για καθηλωτική τηλεχειρισμό και ενός χάρτη από πάνω προς τα κάτω για ευρύτερη εποπτεία της αποστολής. Αυτή η ευελιξία επιτρέπει στον αστροναύτη να διαχειρίζεται αποτελεσματικά πολλά ρομπότ, εξισορροπώντας τον άμεσο έλεγχο με τη στρατηγική ανάθεση.

Σε τέσσερις συνεδρίες, η ομάδα Surface Avatar βελτίωσε την προσέγγισή της στην αλληλεπίδραση ανθρώπου-ρομπότ, βελτιώνοντας τόσο την τηλεχειρισμό όσο και την ανάθεση εργασιών σε αυτόνομα συστήματα. Το πείραμα βοήθησε επίσης στον εντοπισμό των εργασιών που προτιμούν να ελέγχουν άμεσα οι αστροναύτες και των εργασιών που μπορούν να ανατεθούν με ασφάλεια σε ρομποτικά συστήματα, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για τον μελλοντικό σχεδιασμό αποστολών.

Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

ΠΗΓΗ ΕΔΩ

(photo: ΑΠΕ -ΜΠΕ / EPA -EPA)