Η φράση που επαναλαμβάνεται στα γκράφιτι είναι απλή αλλά χαρακτηριστική:
«Ο Σικάι Κοράν ήρθε εδώ και είδε».

Ένα τυχαίο εύρημα που οδήγησε σε νέα έρευνα

Η ιστορία της ανακάλυψης ξεκίνησε όταν ο ερευνητής Ίνγκο Στράουχ από το Πανεπιστήμιο της Λωζάνης επισκέφθηκε ως τουρίστας τους φαραωνικούς τάφους το 2024. Εκεί παρατήρησε ότι ορισμένα από τα χαραγμένα σημάδια στους τοίχους διέφεραν από τα συνηθισμένα ελληνικά ή λατινικά γκράφιτι.

Μελετώντας τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει, υποψιάστηκε ότι οι επιγραφές μπορεί να ήταν γραμμένες στα Ταμίλ. Έστειλε τις εικόνες στη συνάδελφό του Σαρλότ Σμιντ, η οποία επιβεβαίωσε ότι πράγματι επρόκειτο για κείμενα σε αυτή τη γλώσσα.

Επιστρέφοντας σε παλαιότερες καταγραφές γκράφιτι από τον Γάλλο μελετητή Ζιλ Μπαγιέ (1926), οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι είχαν ήδη εντοπιστεί επιγραφές σε μια άγνωστη τότε ασιατική γλώσσα. Αυτό οδήγησε σε νέα συστηματική έρευνα.

Γκράφιτι ψηλά στους τοίχους

Ένα από τα πιο περίεργα στοιχεία αφορά τη θέση των επιγραφών του Κοράν. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χάραξε το όνομά του αρκετά ψηλά στους τοίχους των τάφων. Σε έναν από τους τάφους, η επιγραφή βρίσκεται περίπου 5 έως 6 μέτρα πάνω από την είσοδο. Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν πώς κατάφερε να φτάσει τόσο ψηλά.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, φαίνεται ότι ο επισκέπτης ήθελε το όνομά του να είναι όσο το δυνατόν πιο ορατό. Όπως σημειώθηκε στην παρουσίαση της έρευνας, πιθανότατα επέλεγε εμφανή σημεία ώστε η επιγραφή του να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες.

Απρόσμενες αποδείξεις για επαφές Ινδίας–Αιγύπτου

Οι επιγραφές αυτές δεν αποτελούν απλώς περίεργα αρχαία γκράφιτι. Για τους ιστορικούς, αποτελούν σημαντική ένδειξη ότι άνθρωποι από τη Νότια Ασία ταξίδευαν στην Αίγυπτο πριν από περίπου δύο χιλιετίες.

Μάλιστα, σύμφωνα με ειδικούς, μέχρι αυτή την ανακάλυψη δεν υπήρχαν σαφείς αποδείξεις ότι επισκέπτες από την Ινδία είχαν φτάσει τόσο νωρίς στην κοιλάδα του Νείλου. Οι επιγραφές δείχνουν όχι μόνο την παρουσία τους, αλλά και το ενδιαφέρον τους για την αιγυπτιακή κουλτούρα.

Κάποιες από αυτές τις επιγραφές φαίνεται επίσης να αναφέρονται σε άλλα γκράφιτι που είχαν γραφτεί στα ελληνικά, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι Ινδοί επισκέπτες μπορούσαν να τα διαβάσουν και ένιωθαν ότι ανήκαν σε έναν κοινό πολιτισμικό κόσμο με άλλους ταξιδιώτες της εποχής.

Όταν το γκράφιτι γίνεται αρχαιολογία

Για τον Σικάι Κοράν, το χάραγμα του ονόματός του πιθανότατα ήταν απλώς ένας τρόπος να αφήσει το αποτύπωμά του σε ένα εντυπωσιακό μέρος.

Δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα, όμως, αυτά τα απλά σημάδια στους τοίχους των τάφων έχουν αποκτήσει νέα αξία: αποτελούν μικρά αλλά πολύτιμα στοιχεία που αποκαλύπτουν τις αρχαίες διαδρομές ταξιδιωτών και τις πολιτισμικές επαφές ανάμεσα σε πολιτισμούς που θεωρούσαμε “μακρινούς”.

Δείτε εδώ εικόνα του αρχαίου “γκράφιτι”.

photo: pixabay