• Αρχική
  • Άρθρα
  • Άρθρα
  • Άσβεστο φως. Οι λάμπες της αρχαιότητας που έκαιγαν για εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες χρόνια

Άσβεστο φως. Οι λάμπες της αρχαιότητας που έκαιγαν για εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες χρόνια

Σύμφωνα με το μοντέλο του "τριγώνου της φωτιάς" χρειάζονται 3 στοιχεία για να ανάψει μια φωτιά:

θερμότητα, καύσιμο και οξυγόνο. Όλα αυτά πρέπει να είναι στις σωστές αναλογίες για να αρχίσει μια φωτιά και η απουσία ή η αφαίρεση οποιουδήποτε από αυτά τα στοιχεία, θα έχει ως αποτέλεσμα την πρόληψη ή την κατάσβεση της φωτιάς. Θεωρώντας ότι αυτά τα στοιχεία δεν είναι απείρως άφθονα, ούτε πάντα εύκολα διαθέσιμα, είναι δυνατόν να διατηρηθεί μια φωτιά ώστε στην κυριολεξία να καίει για πάντα;

Υπάρχουν πράγματα όπως οι αιώνιες φλόγες ή οι πυρκαγιές, που είτε εκ προθέσεως αναφλέγονται με ανθρώπινη παρέμβαση, είτε προκαλούνται από φυσικά φαινόμενα, όπως οι πυρκαγιές τύρφης και οι πυρκαγιές από κάρβουνα. Υπάρχουν όμως αναφορές από την αρχαιότητα, που μιλούν για λάμπες που έκαιγαν συνεχώς, που έμειναν άσβεστες για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια χωρίς προφανή πηγή καυσίμου και χωρίς να μπορούν να σβηστούν με συμβατικά μέσα.
Πώς οι πρόγονοί μας κατάφεραν να επιτύχουν ένα τέτοιο κατόρθωμα και από που απέκτησαν αυτή την πιθανώς μυστική γνώση, παραμένει έως σήμερα ένα μυστήριο.

Η άσβεστη φλόγα σε μυθολογικές αναφορές, αρχαία κείμενα και ιστορίες

Αρχαίες αναφορές για άσβεστες φλόγες μπορούμε να βρούμε σε πολλά αρχαία κείμενα. Για παράδειγμα, το άσβεστον πυρ υποτίθεται ότι είναι μια εξουσία που κατέχουν οι θεοί (για την ακρίβεια η τεχνολογία της ενέργειας που μπορεί να πάρει ελεύθερα κάποιος από το περιβάλλον) και η μυστική γνώση που το αφορά, είναι αποκλειστικά προνόμιο αυτών των ισχυρών όντων που δεν πρέπει ποτέ να την αποκαλύψουν στην ανθρωπότητα. Ωστόσο, στην αρχαία ελληνική μυθολογία, ο Προμηθέας τιμωρήθηκε, επειδή παραβίασε αυτόν το θεϊκό νόμο, κλέβοντας τη φωτιά από τον Όλυμπο και δίνοντάς τον στους ανθρωπους. (Λεπτομέρειες για την ελεύθερη ενέργεια και πως κατάφερε ο Προμηθέας να τη δώσει στους ανθρώπους, αφού ο Δίας τους την στέρησε, γυρίζοντάς τους στη λίθινη εποχή, μπορείτε να διαβάσετε στον τόμο 2 της σειράς “Γιατί και Πως Ζουν Ανάμεσά μας” του Δ. Λιακόπουλου, με τίτλο”ΕΛ” σελ. 104).

Η άσβεστη φλόγα αναφέρεται επίσης στις παραδόσεις των αρχαίων Αιγυπτίων, των Ρωμαίων καθώς και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Για παράδειγμα, ο Πλούταρχος, στο έργο του Ἡθικά” στο κεφάλαιο με τίτλο “De Defectu Oraculorum” (Περὶ τῶν Ἐκλελοιπότων Χρηστηρίων), έγραψε για μια λάμπα που έκαιγε στον ναό του Άμμωνα Δία στην Αίγυπτο. Αυτή η λάμπα ήταν τοποθετημένη πάνω από την πόρτα και παρά το γεγονός ότι βρισκόταν σε ανοιχτό χώρο εκτεθειμένη στον αέρα, οι ιερείς του ναού ισχυρίζονταν ότι το φως της ήταν αδύνατον να σβηστεί από τον αέρα ή τη βροχή.

Υπάρχουν παρόμοιες αναφορές και για άλλους ναούς λατρείας, που είχαν παρόμοιες λάμπες που έκαιγαν συνεχώς. Ο Άγιος Αυγουστίνος έγραψε για έναν ιερό αιγυπτιακό ναό αφιερωμένο στην Αφροδίτη, στον οποίο υπήρχε μια λάμπα που δεν μπορούσε να σβήσει και αναφερόταν στο φαινόμενο αυτό, ως έργο του διαβόλου.

Λέγεται επίσης, ότι ο Νουμάς Πομπίλιος (Numa Pompilius), ο δεύτερος βασιλιάς της Ρώμης, είχε την ικανότητα να επικοινωνεί με τους θεούς και το είχε καταφέρει μέσα από μια λάμπα άσβεστης φλόγας σε ένα ναό, τον οποίο είχε αφιερώσει σε μια νύμφη. Αυτό έκανε κάποιους να υποθέσουν, ότι ο βασιλιάς είχε κάποιες γνώσεις δημιουργίας ηλεκτρικής ενέργειας και ότι ο Τύλλος Οστίλιος (Tullus Hostilius), ο διάδοχος του Νουμά, κατέληξε να χάσει τη ζωή του μετά την αποτυχημένη προσπάθειά του να εκμεταλλευτεί την αστραπή και να αντλήσει ηλεκτρισμό από αυτή.

Μια παρόμοια λάμπα βρέθηκε επίσης το 140 μ.Χ. κοντά στη Ρώμη στον τάφο του Παλλάντιου, του γιου του βασιλιά Εύανδρου. Αυτή η λάμπα λέγεται ότι έκαιγε για περισσότερο από 2.000 χρόνια και δεν μπορούσε να σβήσει με απλές μεθόδους, όπως χύνοντας νερό πάνω της ή φυσώντας τη φλόγα. Ο μόνος τρόπος για να σβήσει η φωτιά ήταν να στραγγίξεις το άγνωστο και ασυνήθιστο υγρό που βρισκόταν μέσα στο δοχείο του λαμπτήρα.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού το 527 μ.Χ., ένας λαμπτήρας με άσβεστη φλόγα, υποτίθεται πως ανακαλύφθηκε από στρατιώτες στην Έδεσσα της Συρίας. Σὐμφωνα με την ιστορία, ο λαμπτήρας είχε μια επιγραφή που έδειχνε ότι, πριν ανακαλυφθεί, έκαιγε για περίπου 550 χρόνια από το 27 μ.Χ.

Το 1.540 μ.Χ. ανακαλύφθηκε ένας τάφος, ο οποίος θεωρήθηκε ότι ήταν ο τόπος ανάπαυσης της Τουλλιόλα, κόρης του Κικέρωνα, η οποία πέθανε το 44 π.Χ. Ο τάφος ανακαλύφθηκε δίπλα στην Αππία οδό της Ρώμης και μέσα σε ένα θησαυροφυλάκιο που παρέμεινε σφραγισμένο για περίπου 1.550 χρόνια βρέθηκε μια λάμπα που το φως της έσβησε μόνο μετά το άνοιγμα του τάφου και την έκθεσή της στον αέρα.

Όταν ο βασιλιάς Ερρίκος VIII δημιούργησε το σχίσμα με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ώστε να ιδρύσει την εκκλησία της Αγγλίας, διέταξε την καταστροφή πολλών εκκλησιών στη Βρετανία, η οποία οδήγησε και στη λεηλασία πολλών τάφων. Μεταξύ αυτών πιστεύεται ότι ήταν και ο τόπος ανάπαυσης του Κωνστάντιου Χλωρού, πατέρα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, ο οποίος απεβίωσε γύρω στον 4ο αιώνα. Όταν άνοιξαν τον τάφο του, βρήκαν μια λάμπα που πίστευαν ότι παρέμενε αναμμένη για πάνω από 1.200 χρόνια.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα ιστορία σχετικά με άσβεστη φλόγα, αναφέρει ο αποκρυφιστής συγγραφέας Eliphas Levi στο βιβλίο του “Histoire de la Magie.” Έγραψε για έναν άνθρωπο που ονομάζεται Jechiele, ένας αινιγματικός γάλλος ραβίνος που υπηρέτησε ως σύμβουλος στο δικαστήριο του Λουδοβίκου Θ’ τον 13ο αιώνα. Ο Jechiele λέγεται ότι κατείχε ένα φανό που τοποθέτησε μπροστά από το σπίτι του και που δεν έκαιγε πετρέλαιο, ούτε είχε φυτίλι. Όταν οι άνθρωποι ρωτούσαν σχετικά με την πηγή που τροφοδοτούσε το φως της λάμπας, εκείνος επέμενε να το κρατά μυστικό. Πολλοί προσπάθησαν να αναπαράγουν αυτό που είχε καταφέρει, αλλά δεν το κατάφεραν. Εικάζεται ότι ο Jechiele κατάφερε να δημιουργήσει μια πρωτόγονη μορφή ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά κανείς δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει αυτόν τον ισχυρισμό με απόλυτη βεβαιότητα.

Η ιδέα ενός άσβεστου φωτός χωρίς πηγή καυσίμου, παραμένει ένα αμφιλεγόμενο θέμα μέχρι και σήμερα. Η λογική λέει, ότι είναι πολύ πιθανό οι ιστορίες σχετικά με αυτές τις άσβεστες φλόγες, να μην είναι τίποτα περισσότερο από φανταστικές ιστορίες που δεν υφίστανται στην πραγματικότητα, ειδικά αν λάβουμε υπόψη το γεγονός, ότι τα φυσικά αποδεικτικά στοιχεία δεν έχουν ακόμα βρεθεί ή ακόμα κι αν υπάρχει αδιαμφισβήτητη απόδειξη, δεν έχει ακόμη γίνει γνωστή στον υπόλοιπο κόσμο.

Μήπως όμως οι πρόγονοί μας είχαν αρχαίες γνώσεις, για το πώς να ανάβουν μια άσβεστη φλόγα κι αυτές οι πληροφορίες χάθηκαν με το πέρασμα του χρόνου; Και αν αυτές οι φλόγες δεν είναι απλώς μύθος, τότε ίσως η ύπαρξή τους να εξηγηθεί με αποδείξεις πέρα από αυτές που αποδέχεται η σημερινή επιστήμη.

Ένα είναι σίγουρο. Πως η ζωηρή γοητεία που ασκεί στους ανθρώπους το άσβεστο φως, θα μένει για πάντα έντονη, ίσως επειδή τους θυμίζει το αιώνιο Φως από το οποίο προέρχονται και στο οποίο όλοι θα επανέλθουν μετά το τέλος της δοκιμασίας τους στον ψεύτικο κόσμο.

photo unsplash

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...