Ο Βάττος, ο πρώτος βασιλιάς τους, ίδρυσε τη δυναστεία των Βαττιάδων, η οποία κυβέρνησε την Κυρήνη για οκτώ γενιές (μέχρι το 440 π.Χ.). Υπό την κυριαρχία των Βαττιάδων, η πόλη άνθισε οικονομικά και επεκτάθηκε σε διάφορα λιμάνια, γνωστά σήμερα ως Marsa Susah, al-Marj και Benghazi.

Στη συνέχεια, με την άνοδο της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου, το 323 π.Χ., η Κυρήνη έγινε ένα από τα κέντρα με τη μεγαλύτερη πνευματική επιρροή στον κλασικό κόσμο. Με μια ιατρική σχολή και σπουδαίους φιλοσόφους, η Κυρήνη προκάλεσε τελικά το ενδιαφέρον των Ρωμαίων και τέθηκε υπό τον έλεγχό τους το 96 π.Χ. Η επαρχία της Κυρηναϊκής ενώθηκε (πολιτικά) με την Κρήτη το 67 π.Χ., καθιστώντας την Κυρήνη τοπική πρωτεύουσα.

Η Κυρήνη γνώρισε δύο αιώνες σχετικής ειρήνης και ευημερίας υπό ρωμαϊκή κυριαρχία, η οποία διακόπηκε από μια εξέγερση των Εβραίων της Κυρήνης το 115 μ.Χ., με αποτέλεσμα τη σταθερή παρακμή της πόλης, στην συνέχεια. Η παρακμή της Κυρήνης επιδεινώθηκε από έναν ισχυρό σεισμό το 365 μ.Χ. Η κατάκτησή της από τους Άραβες, το 642 μ.Χ. σφράγισε τη μοίρα της πόλης, αφήνοντάς την σε ερείπια που βρίσκονται ακόμη και σήμερα.

Το αντικείμενο που ανακαλύφθηκε ως αποτέλεσμα της καταιγίδας Daniel που έπληξε την ανατολική περιοχή της Λιβύης, τον περασμένο Σεπτέμβριο, σύμφωνα με το Λιβυκό Πρακτορείο Ειδήσεων, διασώθηκε από τον Menfi για επιστημονικούς σκοπούς.

Το πρακτορείο ανέφερε ακόμη ότι το κεφάλι του αγάλματος είναι η μορφή του θεού Βάκχου. Το άγαλμα παραδόθηκε στην Αρχή Ελέγχου Αρχαιοτήτων της Κυρήνης.

(με πληροφορίες από enikos. gr / photo: pixabay)