Tο Κόλμανσκοπ (Kolmanskop) είναι μια γερμανική πόλη που χτίστηκε πάνω στα διαμάντια και παραμένει εντελώς άδεια από το 1956. Σήμερα, οι αμμόλοφοι της ερήμου εισβάλλουν ορμητικά, από τις ανοιχτές πόρτες και τα σπασμένα παράθυρα των αρχοντικών μέσα στα κτίρια, έχοντας σκαρφαλώσει μέχρι τη μέση των τοίχων, με αποτέλεσμα οι ελάχιστοι τουρίστες που περπατούν εκεί, να βυθίζονται στην άμμο μέχρι τα γόνατα.

Η ιστορία της πόλης ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1908, όταν ένας ντόπιος εργάτης σιδηροδρόμων, ο Zacharias Lewala, καθάριζε τις γραμμές από την άμμο και εντόπισε τυχαία μια πέτρα που έλαμπε έντονα. Ο Γερμανός προϊστάμενός του, Αύγουστος Στάουχ, κατάλαβε αμέσως περί τίνος επρόκειτο, κράτησε το εύρημα μυστικό, παραιτήθηκε από τη δουλειά του και κατοχύρωσε μια τεράστια έκταση γεμάτη διαμάντια. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, η αποικιακή κυβέρνηση κήρυξε την περιοχή ως «Απαγορευμένη Ζώνη» (Sperrgebiet) και άρχισε η οικοδόμηση μιας πολυτελούς ευρωπαϊκής πόλης στην καρδιά της ερήμου, όπου αρχικά τα διαμάντια μαζεύονταν με γυμνά χέρια από την άμμο, ενώ μέχρι την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου είχαν εξορυχθεί περίπου 5.000.000 καράτια.

Το απίστευτο χρήμα που συσσωρεύθηκε εκεί, μετέτρεψε το άνυδρο τοπίο σε μια όαση βερολινέζικης πολυτέλειας, καθώς τα πέτρινα σπίτια διέθεταν ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ ένας τοπικός φούρνος παρέδιδε καθημερινά φρέσκα ψωμάκια και ένα εργοστάσιο πάγου προμήθευε κάθε νοικοκυριό, με μισό κομμάτι πάγου για τη συντήρηση των τροφίμων. Η πόλη διέθετε σχολείο, καζίνο, αίθουσα χορού, εργοστάσιο λεμονάδας, ακόμη και ένα νοσοκομείο 200 κλινών με το πρώτο μηχάνημα ακτίνων Χ σε ολόκληρη τη νότια Αφρική.

Επειδή στην περιοχή δεν υπήρχε σταγόνα νερού, περισσότεροι από χίλιοι τόνοι πόσιμου νερού μεταφέρονταν κάθε μήνα με πλοία από το Κέιπ Τάουν και στη συνέχεια με γαϊδούρια στο Κόλμανσκοπ, με το κόστος του να είναι ίσο με εκείνο της γαλλικής σαμπάνιας, αναγκάζοντας τους κατοίκους να φτιάχνουν τον καφέ τους με σόδα όταν το πλοίο καθυστερούσε.

Η παρακμή της πόλης ξεκίνησε το 1928, όταν πολύ πλουσιότερα κοιτάσματα διαμαντιών ανακαλύφθηκαν 170 μίλια νοτιότερα, κοντά στις εκβολές του ποταμού Οράγγη. Οι κάτοικοι και οι μεταλλευτικές εταιρείες άρχισαν να εγκαταλείπουν σταδιακά την περιοχή, μεταφέροντας τα μηχανήματα στον νότο, με αποτέλεσμα οι ανασκαφές στο Κόλμανσκοπ να σταματήσουν οριστικά το 1950. Όσο η πόλη κατοικούνταν, οι ανθρώπινες δραστηριότητες κρατούσαν τους αμμόλοφους μακριά, όμως μόλις έφυγε και ο τελευταίος κάτοικος το 1956, ο νότιος άνεμος άρχισε να σπρώχνει την έρημο μέσα στα άδεια κτίρια.

Σήμερα, το Κόλμανσκοπ παραμένει υπό τον έλεγχο της εταιρείας διαμαντιών Namdeb και οι επισκέπτες χρειάζονται ειδική άδεια εισόδου, με την πόλη-φάντασμα να αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς και απόκοσμους φωτογραφικούς προορισμούς στον κόσμο, θυμίζοντας μια παγωμένη στιγμή στον χρόνο, όπου η φύση κέρδισε οριστικά τον πλούτο των ανθρώπων.

Δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ κι ΕΔΩ

^{photo: pixabay}