Σε πειράματα, παρατήρησαν ότι τα μυρμήγκια αντιμετώπιζαν τα τραύματα του μηριαίου των μελών της φωλιάς τους καθαρίζοντας την πληγή με το στόμα τους πριν ακρωτηριάσουν το πόδι δαγκώνοντάς το επανειλημμένα, ενώ τα τραύματα της κνήμης αντιμετωπίστηκαν με καθαρισμό.

Οι χειρουργικές επεμβάσεις οδήγησαν σε σημαντικές βελτιώσεις στην επιβίωση. Τα ποσοστά επιβίωσης για τραυματισμούς του μηριαίου οστού βελτιώθηκαν από 40% σε μεταξύ 90 και 95% όταν πραγματοποιήθηκαν ακρωτηριασμοί, ενώ τα ποσοστά επιβίωσης για τραυματισμούς κνήμης βελτιώθηκαν από 15% σε 75% μετά τον καθαρισμό.

Ένας ακρωτηριασμός διαρκεί τουλάχιστον 40 λεπτά για να ολοκληρωθεί.
Μετά από μελέτη μικρο-CT σαρώσεων των μυρμηγκιών, οι ερευνητές υπέθεσαν ότι η βλάβη στους μύες που αντλούν αίμα στο μηριαίο οστό προκαλεί επιβράδυνση της κυκλοφορίας του αίματος. Αυτό θα σήμαινε ότι το γεμάτο με βακτήρια αίμα θα χρειαζόταν περισσότερο χρόνο για να εισέλθει στο σώμα, επιτρέποντας στα μυρμήγκια αρκετό χρόνο για να ακρωτηριάσουν το άκρο.

Οι κνήμες των μυρμηγκιών, εν τω μεταξύ, έχουν σχετικά μικρό μυϊκό ιστό, επομένως οι λοιμώξεις μπορούν να εξαπλωθούν πιο γρήγορα. Αυτό σημαίνει ότι ο ακρωτηριασμός θα έπαιρνε πολύ χρόνο για τα μυρμήγκια να σταματήσουν την εξάπλωση επιβλαβών βακτηρίων, επομένως επικεντρώνονται στον καθαρισμό της.

«Τα μυρμήγκια είναι σε θέση να διαγνώσουν ένα τραύμα, να δουν αν είναι μολυσμένο και να το θεραπεύσουν ανάλογα για μεγάλες χρονικές περιόδους – το μόνο ιατρικό σύστημα που μπορεί να ανταγωνιστεί αυτό το ανθρώπινο», είπε ο Frank.
Η ικανότητα των μυρμηγκιών να αναγνωρίζουν και να θεραπεύουν τα τραύματα επιλεκτικά είναι έμφυτη, είπαν οι ερευνητές, και ότι δεν βρήκαν στοιχεία μάθησης.

Οι επιστήμονες επεκτείνουν τώρα την έρευνά τους σε άλλα είδη μυρμηγκιών που δεν διαθέτουν ειδικούς αντιμικροβιακούς αδένες για να δουν εάν άλλα μυρμήγκια έχουν την ικανότητα να κάνουν χειρουργικές επεμβάσεις.

Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

photo: pixabay