Η Ίσιδα ήταν η θεά της προστασίας, της μαγείας και της μητρότητας, ενώ συνδέθηκε επίσης με τη θεραπεία και τη γονιμότητα.

Μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ. η λατρεία της Ίσιδας, είχε ενσωματωθεί στο Ρωμαϊκό Πάνθεον και λατρευόταν με ξεχωριστές γιορτές, όπως την ετήσια γιορτή Navigium Isidis.

Διαδόθηκε σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο και συνέχισε να γιορτάζεται μέχρι την εμφάνιση του Χριστιανισμού και την επικράτησή του ως της κυρίαρχης θρησκείας της αυτοκρατορίας.

Η ανακάλυψη του αγαλματιδίου στο Pagus Belsinonensis υποδηλώνει ότι η λατρεία της Ίσιδας έφτασε στην περιοχή στα τέλη του 1ου ή στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ.

Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του SAGVNTVM, το αγαλματίδιο είναι φιλοτεχνημένο από το υλικό terra sigillata, μια λεπτόρρευστη ρωμαϊκή κεραμική που προέρχεται από τα εργαστήρια του Tritium Magallum (σημερινό Tricio, επαρχία La Rioja).

Αυτοί οι τύποι αγαλματιδίων τοποθετούνταν σε έναν περίοπτο χώρο λατρείας στα ρωμαϊκά νοικοκυριά, γνωστό ως λαράριο. Το λαράριο ήταν ένα ιερό ή ιερό βωμό όπου γίνονταν προσφορές για προστασία στον θεό ή τη θεά του σπιτιού.

«Προκειμένου να καθοριστεί ποια θεότητα αντιπροσώπευε το αγαλματίδιο , ήταν απαραίτητο να το εξετάσουμε κάτω από ένα μικροσκόπιο», λέει ο αρχαιολόγος Ángel Santos.

«Το κομμάτι έχει λευκό χρώμα που αντιπροσωπεύει την ενδυμασία της θεότητας. Χάρη στη λεπτομερή εξέταση του κομματιού, κατέστη δυνατό να διαπιστωθεί ότι διατηρήθηκε ο χαρακτηριστικός κόμπος Isis με τρία κρεμαστά σκέλη στη μέση του αγαλματιδίου», πρόσθεσε ο Santos.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, το αγαλματίδιο παρέχει νέες ιδέες για τις ανατολικές θρησκευτικές επιρροές και την παρουσία των αιγυπτιακών λατρειών σε οικιακούς χώρους κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής περιόδου στην Ισπανία.

ΠΗΓΗ και ΦΩΤΟ ΕΔΩ

(photo: pixabay)