Η μετατροπή του πτώματος μιας αράχνης σε ρομπότ περιλαμβάνει την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο κινούνται αυτά τα πλάσματα. Σε αντίθεση με τα ζώα που χρησιμοποιούν μύες, οι αράχνες βασίζονται στην υδραυλική πίεση για να ελέγχουν τα οκτώ πόδια τους. Η έρευνα ξεκίνησε το 2019, όταν οι επιστήμονες παρατήρησαν μια νεκρή αράχνη κουλουριασμένη στο εργαστήριό τους. Αναρωτώμενοι γιατί οι αράχνες πεθαίνουν πάντα με τα πόδια τους σε αυτή τη θέση, η Yap και οι συνάδελφοί της έκαναν μια γρήγορη αναζήτηση και ανακάλυψαν ότι οι αράχνες έχουν ένα σύστημα υδραυλικής πίεσης που ελέγχει τα άκρα τους.

Μια εξειδικευμένη δομή τους επιτρέπει να διοχετεύουν σωματικά υγρά στα άκρα τους, προκαλώντας την έκτασή τους. Όταν ο όγκος του υγρού μειώνεται, τα πόδια συστέλλονται στη φυσική τους, νωτιαία θέση.

Οι νεκρές αράχνες μπορούσαν να σηκώσουν περισσότερο από το 130% του σωματικού τους βάρους και να αντέξουν για 1.000 κύκλους ανοίγματος-κλεισίματος, σύμφωνα με την έρευνα. Οι αράχνες παρέμειναν λειτουργικές μόνο για δύο ημέρες επειδή η αφυδάτωση έκανε τις αρθρώσεις τους εύθραυστες. Οι ερευνητές πειραματίστηκαν με μια επίστρωση από κερί μέλισσας και διαπίστωσαν ότι μπορούσε να επιβραδύνει την απώλεια μάζας των αραχνών.

Και ενώ η εργασία μπορεί να φέρνει στο νου εικόνες ρομπότ-ζόμπι-αράχνες, ο συν-συγγραφέας Daniel Preston, καθηγητής μηχανολογίας στο Πανεπιστήμιο Rice, διευκρινίζει ότι η έρευνά τους δεν χαρακτηρίζεται στην πραγματικότητα ως αναζωογόνηση.

«Παρά το γεγονός ότι μοιάζει σαν να έχει επιστρέψει στη ζωή, είμαστε βέβαιοι ότι είναι άψυχο», λέει ο Πρέστον στη δήλωσή του. «Μας παρέχει κάτι πραγματικά χρήσιμο».

Δείτε ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

photo: pixabay