Αναφέρει ο Γιώργος Καζούλης: Στα μισά της μέρας, ενώ τα ψάρια ήταν δύσκολα ρίχνοντας ένα πλάνο στα 25μ πιανω ένα λουτσο γύρω στα 0,8κλ . Κατά τις 6 και μισή ένα 3κιλο φαγκρί χτυπά στα 165μ. Ενώ καταλαβαίνω ότι το ψάρι είναι καλό, ένα περίεργο σταμάτημα του ψαριού μου δίνει την αίσθηση ότι κάτι το κράτα ακίνητο για 3-4 δευτερόλεπτα.

Όταν το φέρνω πάνω το ψάρι είχε γρατζουνιές από μαύρο ψάρι. Πρόδωσε την ύπαρξη του στο κομμάτι ο βλάχος! Βάζω 3μ 0,70mm κάτω από ένα pe 2 με 0,47(μόνο και μόνο για το τρίψιμο) και ο μεσημεριανός λουτσους είναι πρωταγωνιστής (ψόφιος) πάνω στη ζοκα!

Πριν το πάτωμα το ψάρι είναι πάνω. Δεν μπορώ να το φέρω καθόλου, ενώ στην πρώτη ευκαιρία καταφέρνω να του πάρω 50μ , λέω δικό μας είναι. Στο πρώτο όμως κεφάλι κι ενώ πλησίαζε πάλι στο βυθό το κράτησα τόσο όσο! Αλλα 30μ προς την επιφάνεια και το επόμενο κεφαλι παίρνει μονο 5-6μ προς τα κατω. Μετά από 15 λεπτά αγωνίας βγαίνει στην επιφάνεια ο βασιλιάς του τόπου! Απίστευτο συναίσθημα να κρατάς ένα τέτοιο ψάρι στα χέρια σου.

(zarpanews. gr / photo: video screenshot)