Το Βουητό Τάος

 

Το ‘Βουητό’ είναι ένας μακρύς ήχος χαμηλής συχνότητας που ακούγεται από ορισμένους μόνο ανθρώπους σε διάφορες περιοχές της Γης, ειδικότερα στις Η.Π.Α., το Ηνωμένο Βασίλειο και την Βόρεια Ευρώπη. Συγκεκριμένα, το Βουητό του Τάος πήρε το όνομα του από την μικρή πόλη Τάος του Νέου Μεξικού στις Η.Π.Α., όπου οι κάτοικοι του παραπονέθηκαν πολλές φορές μέσα στην προηγούμενη δεκαετία για παράξενα βουητά από το πουθενά. Εκείνοι που το έχουν ακούσει, λένε ότι μοιάζει πολύ με τον ήχο που κάνει μια μηχανή ντίζελ όταν βρίσκεται σε μακρινή απόσταση.

Είναι πιο πιθανό να το ακούσει κανείς μέσα σε κτίριο παρά έξω. Μερικοί άλλοι το αισθάνονται και στο σώμα τους. Ακόμα κι αν φορέσουν ωτοασπίδες, το ‘μουρμουρητό’ αυτό δεν ελαττώνεται και γίνεται πιο έντονο όταν βραδιάζει. Τα ραντάρ και τα μικρόφωνα δεν μπορούν να το ‘εντοπίσουν’ εύκολα και κανένας μέχρι σήμερα δεν έχει ανακαλύψει από που προέρχεται και τι το προκαλεί.

Μερικές από τις θεωρίες εξήγησης είναι ότι οι ήχοι αυτοί οφείλονται σε υπόηχους των τεκτονικών πλακών ή πετρωμάτων ή ότι είναι ηλεκρομαγνητικά κύματα που προκαλούνται από μετεωρίτες που εισχωρούν στην ατμόσφαιρα της Γης. Άλλοι πιστεύουν ότι ενδεχομένως είναι απόηχοι των συστημάτων επικοινωνίας των υποβρυχίων ή ακόμα και ότι δεν είναι ‘εξωτερικοί’ αλλά προκαλούνται από το ίδιο το ανθρώπινο αυτί.

Το βιβλίο Οέρα ΛίνταΤο 1876 εμφανίστηκε στο Λονδίνο ένα πολύ παράξενο βιβλίο που χρονολογείτο από τον 13ο αιώνα, συγκεκριμένα το 1256. Το αυθεντικό κείμενο ήταν γραμμένο στη γλώσσα Frissian, μια αρχαία ολλανδική διάλεκτο, που μοιάζει πολύ με τα ελληνικά και μιλούσε για ιστορικά, μυθολογικά αλλά και θρησκευτικά θέματα.

Σύμφωνα με τα γραφόμενα, η Ευρώπη αλλά και άλλες περιοχές, κυβερνούνταν από γυναίκες ιέρειες που λάτρευαν την θεά Φρία. Ακόμα, μέσα στο χειρόγραφο, οι συγγραφείς του ισχυρίζονταν ότι αυτός ο πολιτισμός χρησιμοποιούσε ένα αλφάβητο στο οποίο στηρίχθηκαν το Φοινικικό και το Ελληνικό αλφάβητο. Οι ειδικοί επιστήμονες εξηγούν ότι αν και εφ’όσον το βιβλίο είναι αυθεντικό, τότε θα πρέπει να έχει γραφτεί από πολλούς ανθρώπους, σε μια περίοδο που καλύπτει το 2194 π.Χ. και το 803 μ.Χ.

Εκτός αυτών, το βιβλίο λοιπόν μιλούσε και για ένα μεγάλο νησί στα βόρεια της Ευρώπης, την Ατλάντ (πιθανότατα την Ατλαντίδα), που κατοικούνταν από μια εξαιρετικά ανεπτυγμένη φυλή. Το 2193 π.Χ. όμως το νησί αφανίστηκε μετά από μία μεγάλη καταστροφή, χρονολογία που συμπίπτει με την βιβλική καταστροφή του κόσμου και την κιβωτό του Νώε. Εκείνοι που κατάφεραν να γλιτώσουν, ‘μετανάστευσαν’ στην Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κρήτη.

Είναι λογικό το βιβλίο να προκαλέσει θύελα αντιδράσεων όσον αφορά την αυθεντικότητα του, γιατί τα ιστορικά γεγονότα που αναφέρει είναι διαφορετικά από αυτά που μέχρι τότε γνωρίζαμε. Οι αναχρονισμοί του σε διάφορα θέματα δεν ενισχύουν αυτήν την αυθεντικότητα. Μελέτες που έγιναν, απέδειξαν ότι το χαρτί στο οποίο γράφτηκε το πρωτότυπο προέρχεται από το Μάαστριχ, κάπου κοντά στο έτος 1850.

Βέβαια, όλος αυτός ο σκεπτικισμός δεν εμπόδισε κάποιους πολιτικούς και ιστορικούς να το ‘χρησιμοποιήσουν’ προς όφελος τους. Συγκεκριμένα, πολλοί από του ναζί στήριξαν τις θεωρίες τους πάνω στα λεγόμενα του βιβλίου, ίσως επειδή οι περισσότεροι πολιτισμοί, σύμφωνα με το βιβλίο, προέρχονταν από τους Βόρειους Ευρωπαίους.

Παρόλα αυτά, μέχρι και σήμερα δεν υπάρχουν σαφείς αποδείξεις για την πλαστότητα του βιβλίου, που σε περίπτωση αυθεντικότητας, αναιρεί όσα ξέραμε μέχρι τώρα μέσα από την Αγία Γραφή και την παγκόσμια ιστορία.

 

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu