Από τον δρόμο, θα ήταν εύκολο να παραβλέψει κανείς αυτό το μικρό, απλό παρεκκλήσι που βρίσκεται σε μια από τις παλαιότερες πόλεις της νοτιοδυτικής Πολωνίας. Αλλά οι ξύλινες πόρτες κρύβουν ένα εντυπωσιακό, μακάβριο εσωτερικό. Τα κρανία και τα οστά των ποδιών πάνω από 3.000 θυμάτων πολέμων και πανώλης καλύπτουν τους τοίχους και την οροφή, και μια κρύπτη από κάτω, προσβάσιμη μέσω μιας καταπακτής , φιλοξενεί πάνω από 21.000 επιπλέον λείψανα. Μεταξύ 1776 και 1804, ο τοπικός ιερέας, Βάτσλαβ Τόμασεκ, συγκέντρωσε, καθάρισε και τακτοποίησε με προσοχή σκελετούς που ανακτήθηκαν από πολυάριθμους, ρηχούς ομαδικούς τάφους που άφησαν πίσω τους ο Τριακονταετής Πόλεμος, οι πόλεμοι της Σιλεσίας και οι επιδημίες χολέρας. Βασισμένο σε παρόμοια οστεοφυλάκια και κατακόμβες στη Ρώμη, το παρεκκλήσι προοριζόταν ως ιερό για τους νεκρούς, καθώς και ως «memento mori» για τους ζωντανούς.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ

Στην Αγία Τράπεζα της εκκλησίας, ο Τόμασεκ τοποθέτησε τα οστά σημαντικών προσωπικοτήτων και αξιοπερίεργων αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένου του κρανίου του τοπικού δημάρχου, κρανίων με τρύπες από σφαίρες, ενός κρανίου παραμορφωμένου από σύφιλη και των οστών ενός υποτιθέμενου γίγαντα.

Όταν ο δημιουργός του παρεκκλησίου απεβίωσε το 1804, το κρανίο του τοποθετήθηκε και αυτό στην Αγία Τράπεζα.

(photo: pixabay)