Τι μας λέει για το παρελθόν: Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι φοβόντουσαν τους ιπποπόταμους ( Hippopotamus amphibius ), θεωρώντας τους ως επικίνδυνα και επιθετικά ζώα, ειδικά όταν προκαλούνται, σύμφωνα με το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Χάρη στις ακόρεστες ορέξεις αυτών των κυρίως φυτοφάγων θηλαστικών, συχνά προκαλούσαν καταστροφές στα χωράφια των αγροτών. Μάλιστα, ένας πάπυρος αναφέρεται σε μια ιδιαίτερα κακή σοδειά στην οποία «το σκουλήκι πήρε το μισό και ο ιπποπόταμος έφαγε το υπόλοιπο».

Το κυνήγι ιπποπόταμου ήταν ένα κοινό άθλημα μεταξύ των αρχαίων Αιγυπτίων, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν καμάκια για να παγιδεύσουν τα μεγάλα θηρία, τα οποία συνδέονταν με το χάος. Μέχρι το 3000 π.Χ., οι απεικονίσεις βασιλιάδων που μάχονταν επιτυχώς με ιπποπόταμους έγιναν συνηθισμένες, καθώς ήταν ένας τρόπος να δείξουν στους ηγεμόνες ότι ξεπερνούσαν το χάος. Ωστόσο, λόγω υπερβολικού κυνηγιού, οι τελευταίοι άγριοι ιπποπόταμοι εξαφανίστηκαν από την Αίγυπτο στις αρχές του 19ου αιώνα.

Αυτό το αγαλματίδιο, το οποίο έχει διαστάσεις περίπου 8 ίντσες επί 5 ίντσες (20 εκατοστά επί 11 εκατοστά), είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα γλυπτών ιπποπόταμων που φιλοτεχνήθηκαν από αρχαίους Αιγύπτιους. Όταν ανακαλύφθηκε, τρία από τα πόδια του έλειπαν και πιθανότατα έσπασαν επίτηδες για να το αποτρέψουν από το να κάνει κακό στη μετά θάνατον ζωή, σύμφωνα με το The Met .

Το 1931, το τεχνούργημα ονομάστηκε “William” αφού το βρετανικό χιουμοριστικό περιοδικό Punch δημοσίευσε ένα καρτούν για τον ιπποπόταμο.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ

photo: freepik