που θα μπορούσε να ήταν χαρακτήρας βγαλμένος από την ελληνική μυθολογία ή από μια θρησκευτική διαμάχη του 19ου αιώνα. Πρόκειται για τον Mopsus mormon, μια αράχνη που πηδά (jumping spider), που δεν είναι μόνο μία από τις μεγαλύτερες στην Αυστραλία – φτάνοντας έως και 20 χιλιοστά σε μήκος σώματος – αλλά και μία από τις πιο εντυπωσιακές λόγω του σμαραγδένιου πράσινου χρωματισμού της και του ιδιόρρυθμου προσώπου της.

Η επιστημονική του ιστορία ξεκινά το 1878, όταν ο Γερμανός αραχνολόγος Ferdinand Karsch δημοσίευσε την πρώτη περιγραφή του. Επέλεξε το όνομα Μόψος, αναφερόμενος σε έναν διάσημο μάντη από την ελληνική μυθολογία. Ο Μόψος ήταν ένας προφήτης που εμφανίζεται σε έργα όπως τα Αργοναυτικά του Απολλώνιου του Ρόδιου, γνωστός για την ικανότητά του να ερμηνεύει σημάδια και να προβλέπει το μέλλον. Ήταν ένα κατάλληλο όνομα για μια αράχνη που, με τα τεράστια μετωπικά της μάτια που μοιάζουν με σύγχρονα γυαλιά ηλίου, φαίνεται να παρατηρεί τον κόσμο με μια σχεδόν προφητική ένταση.

Ωστόσο, η προέλευση του ονόματος του είδους, Μόρμον, είναι ένα αίνιγμα που τροφοδοτεί την περιέργεια των φυσιοδιφών εδώ και δεκαετίες. Ο Καρς δεν άφησε καμία γραπτή εξήγηση για το γιατί πρόσθεσε αυτό το επώνυμο. Ελλείψει τεκμηρίωσης, έχουν προκύψει δύο κύριες θεωρίες.

Μία από αυτές υποστηρίζει ότι θα μπορούσε να αποτελεί αναφορά στο θρησκευτικό κίνημα των Μορμόνων, το οποίο την εποχή του Καρς κέρδιζε παγκόσμια φήμη, ειδικά για τις ιεραποστολικές του πρακτικές. Η άλλη θεωρία υποδεικνύει μια πιο φυσική πτυχή: το πρόσωπο της αράχνης, ειδικά στα αρσενικά, εμφανίζει ένα είδος μαύρης «μάσκας» με άσπρες τρίχες που μοιάζει με γενειάδα ή ψεύτικο μουστάκι, κάτι που μπορεί να ενέπνευσε τον όρο. Ωστόσο, καμία από αυτές τις ερμηνείες δεν έχει επιβεβαιωθεί άμεσα από πηγές, αφήνοντας το όνομα Mopsus mormon τυλιγμένο στο ίδιο μυστήριο με τις κυνηγετικές του τακτικές.

Χρειάστηκαν διάφορες ταξινομικές αναθεωρήσεις, όπως αυτές του διάσημου φυσιοδίφη Eugène Simon το 1903 και πιο πρόσφατη εργασία όπως αυτή του Prószyński το 2017, για να εδραιώσουν οι ερευνητές το όνομα και να διαπιστώσουν ότι το Mopsus mormon ήταν το μόνο είδος εντός ενός γένους που, μέχρι σήμερα, παραμένει μονοτυπικό. Δηλαδή, δεν έχει στενούς συγγενείς εντός του γένους του. Πρόκειται για μια μοναδική περίπτωση στην εξέλιξη αυτής της κατηγορίας αραχνών.

Η ανατομία ενός ελίτ κυνηγού
Το πρώτο πράγμα που τραβάει την προσοχή στον Mopsus mormon είναι το μέγεθός του. Με μήκος σώματος που μπορεί να φτάσει τα 20 χιλιοστά στα θηλυκά — τα αρσενικά είναι μικρότερα, περίπου 12 έως 15 χιλιοστά — θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες αράχνες άλματος στην Αυστραλία.

Αλλά αν το μέγεθος εντυπωσιάζει, ο χρωματισμός του συναρπάζει. Κυριαρχεί ένα φωτεινό πράσινο, συχνά με μια διακριτική μεταλλική λάμψη, που χρησιμεύει ως τέλειο καμουφλάζ ανάμεσα στα φύλλα του βιότοπου της ζούγκλας. Τα πόδια και η κοιλιά είναι συνήθως διακοσμημένα με λευκά σημάδια που μιμούνται τις φλέβες των φύλλων.

Διαθέτει οκτώ μάτια διατεταγμένα σε δύο σειρές. Η πρώτη σειρά κυριαρχείται από δύο τεράστια πρόσθια μεσαία μάτια που παρέχουν οξεία, σχεδόν τηλεσκοπική όραση, απαραίτητη για τη μέτρηση αποστάσεων με ακρίβεια χιλιοστού πριν εκτοξευθεί στο θήραμά του. Τα άλλα μικρότερα μάτια, του δίνουν περιφερειακή όραση σχεδόν 360 μοιρών, αδύνατο να ξεγελαστεί.

Αν υπάρχει μια πτυχή που διακρίνει τον Mopsus mormon από άλλες αράχνες, αυτή είναι η έντονη διαφορά μεταξύ αρσενικών και θηλυκών, ένα φαινόμενο γνωστό ως σεξουαλικός διμορφισμός. Είναι τόσο διαφορετικές που θα μπορούσαν να θεωρηθούν εσφαλμένα διαφορετικά είδη.

Τα αρσενικά είναι τα πιο εκκεντρικά. Εκτός του ότι είναι μικρότερα, διαθέτουν μια τούφα από μαύρες τρίχες στην κορυφή του κεφαλοθώρακα που τους δίνει μια εμφάνιση που μοιάζει με «λοφίο» ή… καρφάκια. Στα πλάγια μέρη του προσώπου, οι μακριές λευκές τρίχες σχηματίζουν χαρακτηριστικές «φαβορίτες» ή πλάγια μουστάκια. Ιστορικά κείμενα περιγράφουν αυτό το σύνολο ως άτομο με προφίλ που «μοιάζει με αυτό ενός μπαμπουίνου». Το χρώμα του κεφαλοθώρακα και των ποδιών τους κυμαίνονται από σκούρο καφέ έως μαύρο, ενώ η κοιλιά τους έχει ένα έντονο λάιμ πράσινο, συχνά με ιριδίζουσες αντανακλάσεις και κόκκινες πινελιές στην περιοχή του κεφαλιού.

Τα θηλυκά, αντίθετα, εμφανίζουν μια πιο στιβαρή και ομοιόμορφη εμφάνιση. Δεν έχουν τούφες και λευκές φαβορίτες. Το πρόσωπό τους δείχνει μια κόκκινη και λευκή «μάσκα» πάνω από τα μάτια, αλλά το υπόλοιπο σώμα έχει ένα πιο διακριτικό και ομοιόμορφο πράσινο χρώμα, συμπεριλαμβανομένων των ποδιών, τα οποία έχουν μια απαλή πράσινη απόχρωση. Το μεγαλύτερο μέγεθός τους δεν είναι τυχαίο: σχετίζεται άμεσα με τον αναπαραγωγικό τους ρόλο, καθώς είναι αυτά που χτίζουν μεταξωτές φωλιές σε τυλιγμένα φύλλα και προστατεύουν τους σάκους αυγών.

Το Mopsus mormon είναι κάτοικος θερμών κλιμάτων. Η εξάπλωσή του εκτείνεται στη βόρεια και ανατολική Αυστραλία, με επιβεβαιωμένα αρχεία στη Βόρεια Επικράτεια, το Κουίνσλαντ, τη Νέα Νότια Ουαλία και τη Δυτική Αυστραλία. Απαντάται από πλούσια, υγρά τροπικά δάση έως ξηρότερες δασώδεις περιοχές, εφόσον υπάρχει άφθονη βλάστηση.

Είναι μια κατεξοχήν δενδρόβια αράχνη που περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της σε δέντρα , θάμνους, φυλλώματα και ψηλά χόρτα. Δεν φτιάχνει ιστούς για να συλλάβει το θήραμά της, αλλά χρησιμοποιεί “μετάξι” για να δημιουργήσει καταφύγια ή «φωλιές» σε καμπυλωτά φύλλα ή στην κάτω πλευρά του φυλλώματος, όπου προστατεύει τους σάκους αυγών της και ξεκουράζεται. Αν και μπορεί να βρεθεί σε κήπους και στις παρυφές αστικών περιοχών, σε μεγαλύτερη αφθονία βρίσκεται σε φυσικούς θαμνώδεις εκτάσεις και δάση με πυκνή βλάστηση.

Στρατηγικές κυνηγιού
Η συμπεριφορά αυτής της αράχνης είναι τόσο συναρπαστική όσο και η εμφάνισή της. Είναι μια κυνηγός που δεν περιμένει παθητικά να πέσει η τροφή σε έναν ιστό. Η στρατηγική της είναι η καταδίωξη. Χρησιμοποιεί την οξεία όρασή της για να εντοπίσει μια μύγα, έναν σκόρο, ένα σκαθάρι ή άλλο αρθρόποδο. Πλησιάζει αθόρυβα, μερικές φορές κινούμενη σε αργή κίνηση, μέχρι να βρεθεί σε απόσταση βολής. Στη συνέχεια, με ακριβή υπολογισμό, πηδάει πάνω στο θύμα της ακινητοποιώντας το με τα πόδια της.

Παρά την επιβλητική του εμφάνιση, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι δεν αποτελεί σημαντική απειλή για τον άνθρωπο. Τα δαγκώματα είναι σπάνια και, όταν συμβαίνουν, οι επιπτώσεις τους είναι ήπιες.

Σε περιόδους αναπαραγωγής, όταν ένα αρσενικό συναντά ένα ώριμο θηλυκό που βρίσκεται έξω από τη φωλιά του, ξεκινά μια περίτεχνη οπτική επίδειξη. Κουνάει τα πόδια του, κουνάει τις παλάμες του και προσανατολίζει την προεξέχουσα τούφα του για να τραβήξει την προσοχή του θηλυκού από απόσταση. Είναι μια τελετουργία που έχει σχεδιαστεί για να επιδεικνύει σθένος και να αποφεύγει την επίθεση σαν να ήταν θήραμα.

Το είδος αυτό είναι ένα πλάσμα της ημέρας. Η δραστηριότητά του ξεκινά την αυγή και σταματά το σούρουπο, καθώς το κυνήγι του εξαρτάται από το ηλιακό φως. Τη νύχτα, παραμένει ανενεργό. Υπάρχουν ανεπίσημες αναφορές που δείχνουν ότι ορισμένα άτομα περνούν τη νύχτα κρεμασμένα από ένα μόνο μεταξωτό νήμα συνδεδεμένο με τη βλάστηση, μια στρατηγική που μπορεί να χρησιμεύσει για να αποφύγουν τα νυκτόβια αρπακτικά.

Η Mopsus mormon αποτελεί ένα εντυπωσιακό παράδειγμα εξελικτικής προσαρμογής: ένας ευέλικτος κυνηγός με εξαιρετική όραση και πολύπλοκη συμπεριφορά, που συνδυάζει στρατηγική και ακρίβεια στις κινήσεις του.

Δείτε εικόνες του είδους εδώ και εδώ

photo: pixabay